[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشيو :: جستجو :: اشتراك :: ارسال مقالات :: برقراري ارتباط ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
پست الکترونیک::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
نرخ پذیرش

مقالات منتشر شده: 1302
نرخ پذیرش: 46.8
نرخ رد: 53.2
میانگین داوری: 186 روز
میانگین انتشار: 146 روز

:: جلد 28، شماره 1 - ( 2-1405 ) ::
جلد 28 شماره 1 صفحات 8-1 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی اثر سیلیمارین بر هیپرتروفی قلبی در موش‌های صحرایی جوان و سالخورده القا شده با د-گالاکتوز
فرناز سالم ، علیرضا کمکی ، الهام شیری ، خدیجه رمضانی علی اکبری ، شیوا نصرتی ، سید ارشاد حسینی ، فاطمه رمضانی علی اکبری
گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. ، f.ramezani@umsha.ac.ir
چکیده:   (13 مشاهده)
مقدمه: فرایند پیری با بروز هیپرتروفی و نارسایی قلبی همراه است. پژوهش‌هایی چندین اثرات حفاظتی سیلیمارین در درمان بیماری‌های قلبی‌عروقی را نشان داده‌اند. هدف این مطالعه بررسی اثر سیلیمارین بر هیپرتروفی قلبی در موش‌های صحرایی پیر القا شده با د-گالاکتوز، می‌باشد. مواد و روش‌ها: موش‌ها به طور تصادفی به 5 گروه 5 تایی تقسیم شدند: گروه شاهد، گروه دریافت‌کننده سیلیمارین، گروه پیر القا شده با د-گالاکتوز، گروه پیر دریافت‌کننده نرمال سالین، گروه پیر درمان شده با سیلیمارین تقسیم شدند. برای القا فرایند پیری، روزانه 150 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن د-گالاکتوز موش‌ها به مدت 8 هفته، از طریق داخل صفاق تزریق شد. هم‌زمان، گروه پیر درمان شده با سیلیمارین، این ترکیب را به مقدار 50 میلی‌گرم بر کیلوگرم، از راه گاواژ روزانه به مدت 8 هفته دریافت کردند. در پایان دوره تیمار، بررسی بافت‌شناسی بافت قلب و اندازه‌گیری سطوح مالون‌دی‌آلدهید و سوپر اکسید دیسموتاز در بافت قلب انجام شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که پیری القا شده با د-گالاکتوز باعث افزایش هیپرتروفی قلبی و سطح مالون‌دی‌آلدهید و کاهش سوپر اکسید دیسموتاز در بافت قلب شد. در حالی‌که درمان با سیلیمارین باعث کاهش هیپرتروفی قلبی در موش‌های پیر شد. همچنین موش‌های جوان دریافت‌کننده سیلیمارین، هیپرتروفی قلبی و افزایش معنی‌دار سطح مالون‌دی‌آلدهید را در بافت قلب نسبت به گروه شاهد نشان دادند. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که سیلیمارین توانست هیپرتروفی قلبی ناشی از پیری القا شده با د-گالاکتوز را بهبود دهد. اگرچه سیلیمارین در موش‌های جوان باعث هیپرتروفی قلبی و استرس اکسیداتیو می‌شود.
واژه‌های کلیدی: د-گالاکتوز، سیلیمارین، پیری، رت، هیپرتروفی قلبی
متن کامل [PDF 1054 kb]   (13 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: قلب و عروق
دریافت: 1405/2/12 | پذیرش: 1405/4/20 | انتشار: 1405/2/10
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Salem F, Komaki A, Shiri E, Ramezani-Aliakbari K, Nosrati S, Hosseini S et al . Study of the Effect of Silymarin on Cardiac Hypertrophy in Young and D-galactose-Aged Rats. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism 2026; 28 (1) :1-8
URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-3328-fa.html

سالم فرناز، کمکی علیرضا، شیری الهام، رمضانی علی اکبری خدیجه، نصرتی شیوا، حسینی سید ارشاد و همکاران.. بررسی اثر سیلیمارین بر هیپرتروفی قلبی در موش‌های صحرایی جوان و سالخورده القا شده با د-گالاکتوز. مجله‌ي غدد درون‌ريز و متابوليسم ايران. 1405; 28 (1) :1-8

URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-3328-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
جلد 28، شماره 1 - ( 2-1405 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله ی غدد درون‌ریز و متابولیسم ایران، دو ماهنامه  پژوهشی مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism
Persian site map - English site map - Created in 0.1 seconds with 42 queries by YEKTAWEB 4772