گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران، ، f.seify@yahoo.com
چکیده: (11 مشاهده)
مقدمه:دیابت نوع 2 با عوارض متابولیک متعددی همراه است و در پی نارسایی در ترشح انسولین در بافتها به وجود میآید. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی و تمرین هوازی بر سطوح سرمی آلکالین فسفاتاز و شاخصهای کنترل گلیسمی (قند خون ناشتا و هموگلوبین گلیکوزیله) در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد.مواد و روشها: در این مطالعه نیمهتجربی، 21 زن 60-35 ساله مبتلا به دیابت به صورت تصادفی به سه گروه تمرین مقاومتی (7=N)، تمرین هوازی (7=N) و شاهد (7=N) تقسیم شدند. تمرین مقاومتی به مدت ۸ هفته، با شدت ۴۰ درصد یک تکرار بیشینه (1RM) در هفته اول شروع و به ۷۵ درصد 1RM رسید. تمرین هوازی نیز با ۴۰ درصد حداکثر ضربان قلب در هفته اول شروع و به ۷۰ درصد ضربان قلب رسید. نمونهگیری خون پس از ۱۲ ساعت ناشتایی پیش و پس از مداخله انجام گرفت. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس تک و چند متغیره در سطح معناداری 0/05 انجام گردید.یافتهها: در گروه تمرین هوازی، افزایش معنادار آلکالین فسفاتاز در مقایسه با گروه شاهد مشاهده شد(0/034=P)، با اینحال، هیچیک از مداخلات ورزشی تأثیر معناداری بر قندخون ناشتا (0/967=P)و هموگلوبین گلیکوزیله نداشت(0/107=P). همچنین بین گروه تمرین مقاومتی وشاهد، از نظر سطوح آلکالین فسفاتاز تفاوت معناداری مشاهده نشد(0/598= P).نتیجهگیری: به نظر میرسد هشت هفته تمرین هوازی میتواند بر سطوح آلکالین فسفاتاز تأثیر مثبت داشته باشد، در حالیکه این مدت زمان برای ایجاد تغییرات معنادار در شاخصهای گلیسمی کافی نیست. ترکیب دو تمرین در برنامه مدیریت جامع بیماران مبتلا به دیابت توصیه میشود.
Nemati A, Seifi asgshahr F, Ramezani S, Tabibvand P. The Effect of Eight Weeks of Resistance Training and Aerobic Training on Serum Alkaline Phosphatase Levels and Glycemic Control Indices in Women with Type 2 Diabetes. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism 2025; 27 (1) :1-14 URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-3302-fa.html
نعمتی علی، سیفی اسگشهر فرناز، رمضانی سجاد، طبیب وند پری ناز. تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی و تمرین هوازی بر سطوح سرمی آلکالین فسفاتاز و شاخصهای کنترل گلیسمی در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲. مجلهي غدد درونريز و متابوليسم ايران. 1404; 27 (1) :1-14
