[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشيو :: جستجو :: اشتراك :: ارسال مقالات :: برقراري ارتباط ::
:: جلد 11، شماره 6 - ( 1-1388 ) ::
جلد 11 شماره 6 صفحات 699-706 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر ترکیب و میزان فعالیت بدنی بر سطح اینترلوکین‌های 6 و 18 و پروتئین التهابی C و ارتباط آنها با شاخص مقاومت به انسولین
صادق امانی شلمزادی، دكتر حمید آقاعلی نژاد ، دكتر رضا قراخانلو، مهدیه ملانوری شمسی، کمال طالبی بدرآبادی
، halinejad@modares.ac.ir
چکیده:   (25452 مشاهده)

چکیده

مقدمه: مقاومت به انسولین نقطه‌ی مشترک بسیاری از بیماری‌های التهابی است و با سطوح بالاتر از حد طبیعی نشانگرهای آن قابل شناسایی است. هدف از پژوهش حاضر تعیین عامل قوی­تر در بروز مقاومت به انسولین از بین بی­تحرکی جسمانی و چاقی با توجه به تغییر سطح سرمی نشانگرهای آن پروتئین التهابی و اینترلوکین‌ها 6 و 8 بود. مواد و روش­ها: 32 مرد با میانگین سن 52/2±81/24 سال، قد 85/6±5/175 سانتی­متر و توده­ی بدن 11/20±77/81 کیلوگرم در این مطالعه شرکت کردند. میزان فعالیت بدنی آزمودنی‌ها با استفاده از پرسشنامه­ی فعالیت بدنی مشخص شد. آزمودنی­ها بر اساس میزان فعالیت بدنی و نمایه‌ی توده‌ی بدن به چهار گروه چاق فعال، چاق غیرفعال، لاغر فعال و لاغر غیرفعال تقسیم شدند. نمونه­ی خون در ساعت 8 صبح برای تعیین غلظت ناشتای مقادیر اینترلوکین‌ها 6 و 8 و پروتئین التهابی، گلوکز و انسولین سرم گرفته شد. یافته­ها: افراد چاق دارای سطوح بالاتر اینترلوکین‌ها 6 و 8 و پروتئین التهابی سرم نسبت به افراد لاغر بودند. هیچ تفاوتی در سطح استراحتی نشانگرهای التهابی در افراد لاغر فعال و لاغر غیرفعال دیده نشد. در مقابل، میانگین سطح استراحتی IL-18 در افراد چاق فعال و غیرفعال تفاوت معنی­داری داشت (031/0 P=). سطح سرمی اینترلوکین‌ها 6 و 8 و پروتئین التهابی، انسولین و HOMA در آزمودنی‌های گروه چاق غیر فعال با گروه‌های لاغر فعال و لاغر غیرفعال تفاوت معنی­داری داشت. از بین شاخص­های التهابی، IL-18 همبستگی قوی­تری با شاخص مقاومت به انسولین داشت (54/0r= 001/0 P=). نتیجه­گیری: چاقی عامل قوی­تری نسبت بی­تحرکی جسمانی در بروز مقاومت به انسولین است. از طرف دیگر، فعالیت بدنی دارای اثر ضد التهابی است و می‌تواند اثر چاقی را در بروز مقاومت به انسولین کاهش دهد.

واژه‌های کلیدی: چاقی، مقاومت به انسولین، میزان فعالیت بدنی، نشانگرهای التهابی
متن کامل [PDF 307 kb]   (3830 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی |
دریافت: ۱۳۸۹/۱/۱۹
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Amani Shalamzari S, Agha Alinejad H, Gharakhanlou R, Molanouri Shamsi M, Talebi Badrabadi K. The Effect of Body Composition and Physical Activity on Basal Levels of Insulin, Glucose, IL-18, IL-6 & CRP and Their Relationship with Insulin Resistance. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism. 2009; 11 (6) :699-706
URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-928-fa.html

امانی شلمزادی صادق، آقاعلی نژاد حمید، قراخانلو رضا، ملانوری شمسی مهدیه، طالبی بدرآبادی کمال. اثر ترکیب و میزان فعالیت بدنی بر سطح اینترلوکین‌های 6 و 18 و پروتئین التهابی C و ارتباط آنها با شاخص مقاومت به انسولین. مجله‌ي غدد درون‌ريز و متابوليسم ايران. 1388; 11 (6) :699-706

URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-928-fa.html



جلد 11، شماره 6 - ( 1-1388 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله ی غدد درون‌ریز و متابولیسم ایران، دو ماهنامه  پژوهشی مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3862