[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشيو :: جستجو :: اشتراك :: ارسال مقالات :: برقراري ارتباط ::
:: جلد 11، شماره 6 - ( 1-1388 ) ::
جلد 11 شماره 6 صفحات 667-672 برگشت به فهرست نسخه ها
رابطه‌ی غلظت روی سرم با اختلال تحمل گلوکز و مقاومت به انسولین در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور
دكتر شکوفه بنکداران، محمد خواجه‌دلویی، جلوه جلیلی شهری
، dr.bonakdaran@yahoo.com
چکیده:   (30639 مشاهده)

چکیده

مقدمه: دیابت قندی از شایع‌ترین بیماری‌های آندوکرین در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور است. اگرچه به نظر می‌رسد شایع‌ترین علت ایجاد آن، افزایش بار آهن در بیماران دچار تالاسمی باشد، افزایش مقاومت به انسولین حتی شاید قبل از دیابت آشکار به میزان فراوانی در این بیماران وجود دارد. در بسیاری از مطالعه‌ها به کاهش سطح روی سرم در بیماران دچار تالاسمی اشاره شده است. این مطالعه با هدف شناسایی شیوع کاهش روی سرم در بیماران دچار تالاسمی و نقش احتمالی آن در ایجاد اختلال در متابولیسم کربوهیدرات‌ها و مقاومت به انسولین در این بیماران انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی ـ توصیفی در 109 بیمار مبتلا به تالاسمی ماژور انجام شد. معیار‌های خروج از مطالعه شامل وجود دیابت شناخته شده و مصرف دارو‌های مؤثر در سطح سرمی روی (به استثنای داروهای شلات‌کننده) و گلوکز بود. سطح سرمی قند ناشتا، انسولین، روی، آلبومین، PT، PTT و آزمون تحمل گلوکز در تمام بیماران بررسی شد. مقاومت به انسولین با استفاده از روش HOMA-IR محاسبه شد. موارد 9/3 HOMA> به عنوان مقاومت به انسولین کامل، موارد 9/3-5/2 به عنوان مقاومت نسبی و موارد 5/2 HOMA< به عنوان طبیعی مقاومت به انسولین در نظر گرفته شدند. یافته‌ها: 66/3% (4 بیمار) دچار اختلال تحمل گلوکز و 83/1% (2 بیمار) دیابت داشتند. 5/38% (42 بیمار) کاهش سطح سرمی روی داشتند. متوسط سطح سرمی روی در بیماران دیابتی 9/2±2/88 میکروگرم در دسی‌لیتر و در بیماران غیر دیابتی 9/14±2/84 میکروگرم در دسی‌لیتر بود که تفاوت معنی‌داری نداشتند (34/0=P) 5/63% (68 بیمار) مقاومت کامل به انسولین، 9/28% (31 بیمار) مقاومت نسبی و تنها 47/7% (8 بیمار) حساسیت طبیعی به انسولین داشتند. تفاوت معنی‌داری بین سطح سرمی فریتین (93/0=P)، سن (35/0=P) و جنس (28/0=P) در افراد دیابتی و غیردیابتی وجود نداشت. رابطه‌ی عددی سطح سرمی روی با قندخون ناشتا، معکوس و معنی‌داری ارزیابی شد (002/0=P). رابطه‌ی کاهش سطح سرمی روی و افزایش سطح فریتین سرم رابطه‌ی معنی‌داری بود (05/0=P). رابطه‌ی روی با سایر متغیر‌ها معنی‌دار نبود. نتیجه‌گیری: کمبود روی و افزایش مقاومت به انسولین در بیماران دچار تالاسمی ماژور شایع است ولی در این مطالعه‌ی رابطه‌ی معنی‌داری بین کاهش سطح سرمی روی و ایجاد دیابت در بیماران دچار تالاسمی ماژور یافت نشد.

واژه‌های کلیدی: دیابت، عنصر روی، تالاسمی ماژور، مقاومت به انسولین، اختلال تحمل گلوکز
متن کامل [PDF 281 kb]   (2312 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی |
دریافت: ۱۳۸۹/۱/۱۸
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Bonakdaran S, ‌Khajeh-Dalouie M, Jalili-Shahri J. Correlation between Serum Zinc Level with Impaired Glucose Tolerance and Insulin Resistance in Major Thalassemic Patients. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism. 2009; 11 (6) :667-672
URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-924-fa.html

بنکداران شکوفه، خواجه‌دلویی محمد، جلیلی شهری جلوه. رابطه‌ی غلظت روی سرم با اختلال تحمل گلوکز و مقاومت به انسولین در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور. مجله‌ي غدد درون‌ريز و متابوليسم ايران. 1388; 11 (6) :667-672

URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-924-fa.html



جلد 11، شماره 6 - ( 1-1388 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله ی غدد درون‌ریز و متابولیسم ایران، دو ماهنامه  پژوهشی مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3977