[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشيو :: جستجو :: اشتراك :: ارسال مقالات :: برقراري ارتباط ::
:: جلد 11، شماره 6 - ( 1-1388 ) ::
جلد 11 شماره 6 صفحات 647-655 برگشت به فهرست نسخه ها
کارآزمایی بالینی دو سوکور برای بررسی تأثیر «آنژی پارس» خوراکی در زخم پای دیابتی مزمن
دكتر امیر بهرامی، دكتر اکبر علی عسگرزاده ، دكتر محمدعلی سرابچیان، دكتر مجید مبصری، دكتر رامین حشمت، دكتر مرتضی قوجازاده
، asgharzadeha@tbzmed.ac.ir
چکیده:   (35072 مشاهده)

چکیده

مقدمه: دیابت شایع‌ترین بیماری متابولیک است و زخم‌های پای‌دیابتی از مشکلات مهم در بیماران دیابتی می‌باشند. «آنژی پارس» به عنوان یک داروی گیاهی جدید، برای تسریع بهبودی این زخم‌ها پیشنهاد شده است. مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی تأثیر شکل خوراکی این دارو در کنار سایر درمان‌های استاندارد در روند بهبود زخم‌های پای دیابتی انجام شد. مواد و روش‌ها: چهل بیمار دیابتی دارای زخم پای بیش از 4 هفته به طور تصادفی به دو گروه مورد (درمان شده) و شاهد تقسیم شدند. 20 نفر در گروه اول کپسول آنژی پارس 100 میلی‌گرم هر 12 ساعت دریافت کردند و 20 نفر در گروه دوم با کپسول دارونما، تا زمان بهبودی کامل یا حداکثر 6 هفته، پیگیری شدند. درمان‌های رایج دیابت به صورت یکسان برای هر دو گروه انجام شد و بیماران به مدت 12 هفته پیگیری شدند. روند ترمیم با اندازه‌گیری مساحت زخم و عوارض دارویی با شرح حال و معاینه‌ی بالینی و سنجش متغیرهای آزمایشگاهی در هفته‌های مختلف درمان مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: روند کاهش مساحت زخم در هر دو گروه معنی‌دار بود (0005/p<). متوسط میزان بهبودی در دو گروه دریافت‌کننده‌ی «آنژی پارس» و دارو نما به ترتیب 8/95% و 2/79% بود و اگرچه تغییرات درصد مساحت زخم در تمام طول درمان در گروه دریافت‌کننده‌ی آنژی پارس بیشتر از گروه دارونما بود، فقط در هفته‌ی چهارم تفاوت بین دو گروه معنی‌دار بود (2/84% کاهش مساحت زخم در هفته‌ی چهارم در گروه درمان شده، در مقابل 56%، در گروه شاهد 013/0=p) و در کل، تفاوت مشاهده شده بین دو گروه از نظر آماری معنی‌دار نبود (25/0=p). در نهایت طی 12 هفته، بهبودی کامل در 90% بیماران گروه دریافت‌کننده‌ی آنژی پارس و 70% بیماران در گروه دارونما، حاصل شد. مدت زمان لازم برای بهبودی کامل هم در دو گروه تفاوت معنی‌دار نداشت. نتیجه‌گیری: درمان‌های استاندارد رایج، اساس درمان زخم‌های پای دیابتی هستند و آنژی‌پارس اگرچه سبب تسریع روند بهبود در مرحله‌ای از درمان، به ویژه در هفته‌های دوم تا چهارم می‌شود ولی در نتیجه‌ی نهایی درمان تأثیر قابل توجهی ندارد. مطالعه‌های بیشتر با در نظر گرفتن جنبه‌های خاص درمان، برای ارزیابی کارایی این داروی جدید لازم است.

متن کامل [PDF 306 kb]   (2700 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی |
دریافت: ۱۳۸۹/۱/۱۸
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Bahrami A, Aliasgarzadeh A, Sarabchian M, Mobasseri M, Heshmat R, Gojazadeh M. Efficacy of Oral ANGIPARS in Chronic Diabetes Foot Ulcer: A Double Blind Placebo Controlled Study . Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism. 2009; 11 (6) :647-655
URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-921-fa.html

بهرامی امیر، علی عسگرزاده اکبر، سرابچیان محمدعلی، مبصری مجید، حشمت رامین، قوجازاده مرتضی. کارآزمایی بالینی دو سوکور برای بررسی تأثیر «آنژی پارس» خوراکی در زخم پای دیابتی مزمن. مجله‌ي غدد درون‌ريز و متابوليسم ايران. 1388; 11 (6) :647-655

URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-921-fa.html



جلد 11، شماره 6 - ( 1-1388 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله ی غدد درون‌ریز و متابولیسم ایران، دو ماهنامه  پژوهشی مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3855