[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشيو :: جستجو :: اشتراك :: ارسال مقالات :: برقراري ارتباط ::
:: جلد 11، شماره 1 - ( 2-1388 ) ::
جلد 11 شماره 1 صفحات 79-87 برگشت به فهرست نسخه ها
تأثیر ملاتونین بر درد نوروپاتی محیطی در موش صحرایی مبتلا به دیابت
فرین بابایی بالدرلو، مینو ایلخانی پور، رضا حیدری، صمد زارع، ایرج برنورسی
، st_f.babaei@urmia.ac.ir
چکیده:   (34429 مشاهده)

مقدمه: دیابت قندی اغلب با درد نوروپاتیک مزمن همراه است. مطالعه‌ها نشان داده‌اند که استرس اکسیداتیو نقش مهمی در پیدایش بسیاری از تغییرات نورولوژیک و رفتاری در بیماری دیابت ایفا می‌کند. بنابراین بررسی تأثیر آنتی‌اکسیدان‌ها در تسکین درد نوروپاتیک دیابتی حایز اهمیت است. در این مطالعه اثر ضد‌دردی ملاتونین در موش‌های صحرایی دیابتی بررسی شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه از 32 رأس موش صحرایی نر نژاد ویستار با محدوده‌ی وزنی 20±200 گرم استفاده شد. حیوانات به چهار گروه هشت‌تایی: شاهد، ملاتونین، دیابتی و دیابتی تیمارشونده با ملاتونین تقسیم شدند. القای دیابت با‌ تزریق داخل‌صفاقی 50 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن استرپتوزوتوسین (STZ) انجام شد. ملاتونین 10 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت داخل صفاقی، 21 روز بعد از القای دیابت و به مدت دو هفته تزریق شد. در پایان دوره‌ی تیمار، رفتار دی‌فازیک درد در حیوانات، به کمک آزمون فرمالین 5/0% و بر مبنای دو پاسخ خودبه‌خودی flinching و licking طی 60 دقیقه ارزیابی شد. در این پژوهش، شاخص پراکسیداسیون ‌لیپیدها و فعالیت آنزیم‌های گلوتاتیون ‌پراکسیداز و کاتالاز در عقده‌های ریشه‌ی خلفی L4-S3 نخاع نیز اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: تزریق فرمالین به پنجه‌ی ‌‌پای موش‌های دیابتی منجر به افزایش تعداد دفعه‌های flinch در واحد زمان در هر دو مرحله‌ی حاد و مزمن درد در مقایسه با موش‌های شاهد شد. تیمار موش‌های دیابتی با ملاتونین این شاخص را تا حد موش‌های غیردیابتی کاهش داد. مدت زمان کل licking ناشی از درد فرمالین در هر دو مرحله‌ی حاد و مزمن درد در موش‌های دیابتی به طور معنی‌دار بیشتر از موش‌های شاهد بود (05/0p<). تزریق ملاتونین به موش‌های دیابتی، این مدت زمان را در هر دو فاز آزمون فرمالین به طور معنی‌دار (05/0p<) در مقایسه با گروه دیابتی کاهش داد. اختلاف معنی‌داری در شاخص‌های مذکور بین گروه ملاتونین و شاهد وجود نداشت. آزمایش هموژنای عقده‌های خلفی نشان‌دهنده‌ی افزایش سطح پراکسیداسیون ‌لیپیدها و کاهش فعالیت گلوتاتیون‌پراکسیداز و کاتالاز در موش‌های دیابتی در مقایسه با گروه شاهد بود. تجویز ملاتونین به موش‌های دیابتی، میزان این شاخص‌ها را تعدیل نمود. نتیجه‌گیری: این یافته‌ها بیانگر مداخله استرس اکسیداتیو در بروز درد در بیماری دیابت است و ملاتونین به عنوان یک آنتی‌اکسیدان، قادر به کاهش درد در هر دو مرحله‌ی حاد و مزمن در حیوانات مبتلا به دیابت است.

واژه‌های کلیدی: دیابت، ملاتونین، درد، نوروپاتی محیطی، استرس اکسیداتیو
متن کامل [PDF 323 kb]   (3425 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی |
دریافت: ۱۳۸۸/۳/۲۱
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Babaei-Balderlou F, Illkhanipour M, Heidari R, Zare S, Bernousi I. Effect of Melatonin on Peripheral Neuropathic Pain in Diabetic Rat. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism. 2009; 11 (1) :79-87
URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-715-fa.html

بابایی بالدرلو فرین، ایلخانی پور مینو، حیدری رضا، زارع صمد، برنورسی ایرج. تأثیر ملاتونین بر درد نوروپاتی محیطی در موش صحرایی مبتلا به دیابت. مجله‌ي غدد درون‌ريز و متابوليسم ايران. 1388; 11 (1) :79-87

URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-715-fa.html



جلد 11، شماره 1 - ( 2-1388 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله ی غدد درون‌ریز و متابولیسم ایران، دو ماهنامه  پژوهشی مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3921