[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشيو :: جستجو :: اشتراك :: ارسال مقالات :: برقراري ارتباط ::
:: جلد 8، شماره 3 - ( 10-1385 ) ::
جلد 8 شماره 3 صفحات 269-274 برگشت به فهرست نسخه ها
تعیین فراوانی ماکروپرولاکتینمی در هیپرپرولاکتینمی با روش رسوب با پلی‌اتیلن گلیکول و ارزیابی یافته‌های کلینیکی و رادیولوژیک این بیماران
دکتر مرتضی تقوی، دکتر کامران غفارزادگان، دکتر امین مؤمنی
، mortezataghavi2003@yahoo.com
چکیده:   (26567 مشاهده)
مقدمه: پرولاکتین درسه وزن مولکولی کوچک, بزرگ وخیلی بزرگ یا ماکروپرولاکتین در سرم وجود دارد. وجود ماکروپرولاکتین که معمولاً کمپلکس پرولاکتین و IgG است، ممکن است عامل هیپرپرولاکتینمی در تعداد زیادی از بیماران باشد. اگرچه فعالیت بیولوژیک ماکروپرولاکتین کم است، در روش‌های مرسوم ایمونواسی به همراه پرولاکتین شرکت می‌کند و می‌تواند منجر به اقدامات تشخیصی و درمانی‌ گران و غیرمؤثر گردد. روش کلاسیک تشخیصی ماکروپرولاکتینمی کروماتوگرافی فیلتراسیون ژلی می‌باشد که به صورت معمول در تمام آزمایشگاه‌ها قابل انجام نیست. اخیراً از روش رسوب ماکروپرولاکتین با پلی‌اتیلن گلیکول برای تشخیص سریع، دقیق و ارزان ماکروپرولاکتینمی استفاده می‌شود. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی ماکروپرولاکتینمی در بیماران مبتلا به هیپرپرولاکتینمی با روش رسوب با پلی‌اتیلن ـ گلیکول و مقایسه‌ی علایم کلینیکی (گالاکتوره و آمنوره) و رادیولوژیک (ارزیابی هیپوفیز با MRI) در این بیماران با بیماران مبتلا به هیپرپرولاکتینمی واقعی بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه 50 بیمار مبتلا به هیپرپرولاکتینمی از نظر ماکروپرولاکتین با روش رسوب با پلی‌اتیلن گلیکول بررسی شدند. در صورت اندازه‌گیری مجدد بیش از 40% اولیه در مجاورت با پلی‌اتیلن گلیکول، بیمار مورد مبتلا به ماکروپرولاکتینمی در نظر گرفته شد. یافته‌ها: با این روش در 14 بیمار وجود ماکروپرولاکتین اثبات شد. در بیماران گروه هیپرپرولاکتینمی واقعی، گالاکتوره در 4/59% و اولیگومنوره در 6/65% بیماران مشاهده شد، در صورتی که در بیماران ماکروپرولاکتینمی در 3/8% گالاکتوره و در 25% موارد اولیگومنوره وجود داشت. هم‌چنین در بررسی‌های رادیولوژیک در 7/85% بیماران مبتلا به ماکروپرولاکتینمی، هیپوفیز طبیعی بود در صورتی که در بیماران مبتلا به هیپرپرولاکتینمی واقعی در 2/41% بیماران تصویر هیپوفیز طبیعی گزارش شد. نتیجه‌گیری: شیوع ماکروپرولاکتینمی در هیپرپرولاکتینمی 28% وتفاوت یافته‌های بالینی و رادیولوژیک در این دو گروه قابل ملاحظه است.
واژه‌های کلیدی: هیپرپرولاکتینمی، افزایش پرولاکتین سرم، ماکروپرولاکتینمی، هیپرپرولاکتینمی ناشی از افزایش پرولاکتین خیلی بزرگ
متن کامل [PDF 295 kb]   (2495 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: غدد درون‌ریز
دریافت: ۱۳۸۵/۱۱/۲۴
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Taghavi M, Ghaffarzadegan K, Momeni A. Determination of incidence of macroprolactinemia in hyperprolactinemia by Poly Ethylen Glycol and evaluation of its clinical and radiological findings. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism. 2006; 8 (3) :269-274
URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-337-fa.html

تقوی مرتضی، غفارزادگان کامران، مؤمنی امین. تعیین فراوانی ماکروپرولاکتینمی در هیپرپرولاکتینمی با روش رسوب با پلی‌اتیلن گلیکول و ارزیابی یافته‌های کلینیکی و رادیولوژیک این بیماران. مجله‌ي غدد درون‌ريز و متابوليسم ايران. 1385; 8 (3) :269-274

URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-337-fa.html



جلد 8، شماره 3 - ( 10-1385 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله ی غدد درون‌ریز و متابولیسم ایران، دو ماهنامه  پژوهشی مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism
Persian site map - English site map - Created in 0.22 seconds with 33 queries by YEKTAWEB 3974