[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشيو :: جستجو :: اشتراك :: ارسال مقالات :: برقراري ارتباط ::
:: جلد 7، شماره 3 - ( 7-1384 ) ::
جلد 7 شماره 3 صفحات 231-238 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه روش انفوزیون 7 ساعته دگزامتازون با روش کلاسیک دو روزه
رادینا اشتیاقی، علیرضا استقامتی، امیرعباس یوسفی‌زاده، منوچهر نخجوانی
، eshradina@yahoo.com
چکیده:   (23366 مشاهده)
مقدمه: تشخیص اتیولوژیک سندروم کوشینگ، یکی از چالش‌های مهم در بررسی آن است. در مطالعات مختلف، آزمون خوراکی دو روزه دگزامتازون با دوز بالا حساسیت و ویژگی متفاوتی نشان داده است. از سال 1973، آزمون انفوزیون 7 ساعته دگزامتازون با توجه به مزیت حذف عامل جذب روده‌ای دگزامتازون و سرعت انجام آن مورد توجه بوده است. هدف مطالعه اخیر، بررسی قدرت تشخیصی آزمون انفوزیون در مقایسه با روش خوراکی کلاسیک است. مواد و روش‌ها: 207 بیمار مبتلا به سندروم کوشینگ که با آزمون‌های غربالگری شامل آزمون شبانه یک میلی‌گرم دگزامتازون و کورتیزول آزاد ادرار 24 ساعته و آزمون دگزامتازون با دوز پایین بیماری آنها تأیید شده بود، مورد مطالعه قرار گرفتند. در تمام بیماران آزمون دو روزه دگزامتازون با دوز 8 میلی‌گرم و آزمون انفوزیون 7 ساعته انجام شد. ملاک مهار در آزمون انفوزیون، کاهش کورتیزول پلاسما به بیش از 50% میزان اولیه و در آزمون کلاسیک مهار کورتیزول آزاد ادرار به میزان بیش از 50% و 90% نسبت به میزان پایه بوده است. نتایج تصویربرداری و نمونه‌های پاتولوژیک در تشیخص اتیولوژیک بیماران استفاده شد. یافته‌ها: بیماران با کوشینگ اکتوپیک میانگین سنی بالاتری نسبت به علل هیپوفیزی و آدرنالی داشتند (2/58 در مقابل 5/31 سال، 01/0p<). در کوشینگ اکتوپیک، کاهش وزن، ضعف عضلانی، اکیموز و فشارخون بالا با تفاوت معنی‌دار بیش از موارد هیپوفیزی و آدرنال مشاهده شد (05/0p<). پاسخ مهاری به آزمون انفوزیون در 98% موارد بیماری کوشینگ وجود داشت در حالی که در علل خارج هیپوفیزی، موردی از پاسخ مهاری مطلوب مشاهده نشد. آزمون خوراکی با معیار مهار بیش از 90% در 1/8% موارد مثبت کاذب نشان داد. با هدف افتراق ضایعات هیپوفیز از علل خارج هیپوفیزی، آزمون انفوزیون ویژگی 100%، حساسیت 1/98%، دقت تشخیصی 5/98% و در مقابل آزمون کلاسیک با ملاک مهارUFC بیش از 90%، ویژگی 93%، حساسیت 1/98% و دقت 97% را نشان دادند. منحنی ROC، سطح زیر منحنی 99/0 را در آزمون انفوزیون در مقابل 96/0، در آزمون کلاسیک با ملاک مهاری 90% نشان داد. نتیجه‌گیری: در این مطالعه، آزمون انفوزیون 7 ساعته دگزامتازون با سهولت انجام آن علاوه بر ویژگی و دقت تشخیصی بالاتر نسبت به آزمون کلاسیک خوراکی دگزامتازون درافتراق بیماری کوشینگ از موارد خارج هیپوفیزی می‌تواند به عنوان روش انتخابی تشخیصی در نظر گرفته شود.
واژه‌های کلیدی: سندروم کوشینگ، آزمون دگزامتازون با دوز بالا، آزمون انفوزیون 7 ساعته دگزامتازون
متن کامل [PDF 223 kb]   (1782 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: غدد درون‌ریز
دریافت: ۱۳۸۵/۱۱/۱۹
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Eshtiaghi R, Esteghamati A, Yousefizadeh A, Nakhjavani M. Intravenous Dexamethasone suppression test in comparison with 2day HDDST test in the differential diagnosis of Cushing’s syndrome: A report of 207 cases . Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism. 2005; 7 (3) :231-238
URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-322-fa.html

اشتیاقی رادینا، استقامتی علیرضا، یوسفی‌زاده امیرعباس، نخجوانی منوچهر. مقایسه روش انفوزیون 7 ساعته دگزامتازون با روش کلاسیک دو روزه . مجله‌ي غدد درون‌ريز و متابوليسم ايران. 1384; 7 (3) :231-238

URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-322-fa.html



جلد 7، شماره 3 - ( 7-1384 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله ی غدد درون‌ریز و متابولیسم ایران، دو ماهنامه  پژوهشی مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 33 queries by YEKTAWEB 3937