[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشيو :: جستجو :: اشتراك :: ارسال مقالات :: برقراري ارتباط ::
:: جلد 21، شماره 4 - ( 9-1398 ) ::
جلد 21 شماره 4 صفحات 195-202 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه روش‌های بیزی و فراونی‌گرا در برآورد شاخص‌های بهبود بازطبقه‌بندی برای ارزیابی مدل‌های پیش‌بینی: مطالعه قند و لیپید تهران
صدیقه نریمان ، دکتر داوود خلیلی ، دکتر احمدرضا باغستانی ، فرزانه احمدی ، مریم مهدوی ، دکتر یداله محرابی
گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. ، Ymehrabi@gmail.com
چکیده:   (358 مشاهده)
مقدمه: برای برآورد شاخص­ های بهبود بازطبقه­ بندی خالص (NRI) و تشخیصی ادغام شده (IDI) که برای برآورد مقدار تاثیر افزودن نشانگرهای جدید در مدل‌های آماری به‌کار می‌رود، به­ طور معمول از روش فراوانی­گرا استفاده می­ شود. این روش در بعضی موارد به‌ویژه در نمونه‌های کوچک، عملکرد ضعیفی دارد. در این مطالعه کارایی دو روش بیزی و فراوانی‌گرا مقایسه شده است.  مواد و روش ­ها: جمعیت بررسی شده، 734 زن با سن 20 سال و بالاتر پیش‌دیابتی، در مطالعه کوهورت قند و لیپید تهران (TLGS) بود. برای برآورد احتمال رخداد بیماری دیابت، مدل رگرسیون لوجستیک مشابه مدل پیش‌بینی بیماری دیابت در مطالعه ARIC استفاده شد که شامل نشانگرهای اندازه دور کمر، پرفشاری خون، قد، وزن، سن، سابقه خانوادگی دیابت، سیگاری بودن و ضربان نبض بود. روش­ های فراوانی‌گرا و بیزی برای برآورد شاخص­ های بهبود بازطبقه­ بندی خالص و تشخیصی ادغام شده، استفاده شد و سپس این دو روش در حجم نمونه کوچک مقایسه شدند. برای انجام تحلیل‌ها از نرم‌افزار R نسخه 3.1.3 استفاده شد. یافته‌ها: برآورد شاخص‌های بهبود بازطبقه ­بندی خالص و تشخیصی ادغام شده به روش‌‌های بیزی و فراوانی‌گرا نتایج یکسانی داشتند که در هر دو روش افزودن نشانگرهای جدید اندازه دور مچ دست، سابقه تولد نوزاد بیش از 4/5 کیلوگرم، سابقه فشارخون بارداری به مدل ARIC، ثاثیر معنا‌داری در شاخص‌های فوق نداشت. در حجم نمونه کوچک، برآورد این دو شاخص در روش بیزی در مقایسه با روش فراوانی‌گرا، عملکرد بهتری نشان داد. نتیجه‌گیری: روش بیزی در حجم نمونه کوچک عملکرد معتبر و قابل اعتمادتری در مقایسه با روش فراوانی‌گرا داشت.
واژه‌های کلیدی: شاخص بهبود بازطبقه‌بندی خالص، شاخص تشخیصی ادغام شده، روش بیزی، دیابت، مدل پیش‌بینی
متن کامل [PDF 1077 kb]   (115 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: غدد درون‌ریز
دریافت: ۱۳۹۸/۴/۲۵ | پذیرش: ۱۳۹۸/۹/۱۶ | انتشار: ۱۳۹۹/۱/۲۳
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nariman S, Khalili D, Baghestani A R, Ahmadi F, Mahdavi M, Mehrabi Y. Comparison of Bayesian and Frequentist Methods in Estimating the Net Reclassification and Integrated Discrimination Improvement Indices for Evaluation of Prediction Models: Tehran Lipid and Glucose Study. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism. 2019; 21 (4) :195-202
URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-2607-fa.html

نریمان صدیقه، خلیلی داوود، باغستانی احمدرضا، احمدی فرزانه، مهدوی مریم، محرابی یداله. مقایسه روش‌های بیزی و فراونی‌گرا در برآورد شاخص‌های بهبود بازطبقه‌بندی برای ارزیابی مدل‌های پیش‌بینی: مطالعه قند و لیپید تهران. مجله‌ي غدد درون‌ريز و متابوليسم ايران. 1398; 21 (4) :195-202

URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-2607-fa.html



جلد 21، شماره 4 - ( 9-1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله ی غدد درون‌ریز و متابولیسم ایران، دو ماهنامه  پژوهشی مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 33 queries by YEKTAWEB 4111