تاثیر تمرین تناوبی شدید و استقامتی تداومی با شدت متوسط بر بیان ژن VEFG در دو بافت چربی احشایی و زیر جلدی موشهای نر ویستار
|
سارا غفاری حومدینی، محمدرضا اسد، بهزاد بازگیر، مصطفی رحیمی |
گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران ، Mostafa.rahimi20@gmail.com |
|
چکیده: (7642 مشاهده) |
مقدمه: تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر دو شیوهی تمرینی تناوبی شدید (HIIT) و تداومی با شدت متوسط (MICT) بر بیان ژن عامل رشد مشتق از اندوتلیال (VEGF) در بافت چربی زیر پوستی و احشایی در رتهای نر نژاد ویستار انجام گرفت. مواد و روشها: در این مطالعهی تجربی، نمونهی آماری تعداد 24 سر رت ویستار (20±250 گرم) بودند که در چهار گروه شاهد پایه، شاهد 8 هفته، فعالیت تداومی با شدت متوسط (MICT) و فعالیت ورزشی تناوبی شدید (HIIT) تقسیم شدند. برنامههای تمرینی به مدت 8 هفته و 5 جلسه در هفته دویدن بر روی تردمیل انجام شد. تمرین MICT با شدت معادل 50 تا 75 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی و به مدت 15 تا 60 دقیقه دویدن به تدریج افزایش یافت. تمرین HIIT با شدت معادل 70 تا 100 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی و در 4 تا 8 تناوب یک دقیقهای فعالیت شدید و 3 تا 7 تناوب یک دقیقهای فعالیت آهسته با شدت معادل 50 تا 70 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی اجرا شد. بافت برداری 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین انجام شد و میزان بیان ژن به روش Real-time RT-PCR کمی اندازهگیری شد. یافتهها: نتایج تحقیق حاکی از افزایش معنیدار بیان ژن VEGF در بافت چربی زیر پوستی پس از تمرین تداومی با شدت متوسط و تناوبی شدید بود (0/05≥P)، در حالی که تفاوت معنیدار در بیان این ژن در بافت چربی احشایی پس از دو مداخلهی تمرینی دیده نشد (0/05≤P). نتیجهگیری: براساس یافتههای پژوهش حاضر به نظر میرسد میزان اثرگذاری فعالیت ورزشی تداومی با شدت متوسط و به ویژه تناوبی شدید بر آنژیوژنز بافت چربی زیر پوستی بیشتر از بافت چربی احشایی است.
|
|
واژههای کلیدی: تمرین تناوبی شدید، تمرین تداومی استقامتی، بافت چربی، آنژیوژنز، عامل رشد اندوتلیال عروقی |
|
متن کامل [PDF 342 kb]
(1963 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشی |
موضوع مقاله:
ورزش دریافت: 1396/3/3 | پذیرش: 1396/5/15 | انتشار: 1396/6/29
|
|
|
|
|
ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|