Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism

fa مقایسه‌ی درازمدت اثرات متی‌مازول با ید رادیواکتیو درمانی در درمان پرکاری تیروئید Effect of Long-term Continuous Methimazole Treatment of Thyrotoxicosisi: Comparison with Radioiodine غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original چکیدهمقدمه: درمان انتخابی در موارد عود بیماری گریوز ید رادیواکتیو است، که از جمله عارضه‌های مهم آن هیپوتیروئیدی و مصرف لوتیروکسین تا آخر عمر می‌باشد. مواد و روش‌ها: این بررسی به صورت کارآزمایی بالینی نیمه تصادفی با دوره‌ی‌ پیگیری کمینه‌ی 15 سال انجام شد. در این پژوهش 132 بیمار مبتلا به عود گریوز به دو گروه تقسیم شدند، 59 نفر در گروه متی‌مازول، 73 نفر در گروه ید رادیواکتیو و از نظر متغیرهای متعددی مانند آزمون‌های روان‌شناختی، کیفیت زندگی، تراکم استخوان، اکوکاردیوگرافی و آزمون‌های آزمایشگاهی از جمله آزمون‌های عملکرد تیروئید، الگوی لیپید، قند خون ناشتا، OGTT و HOMA-IR مورد مقایسه قرار گرفتند. یافته‌ها: قند خون ناشتا در کل و در گروه زنان با مصرف ید رادیواکتیو از گروه متی‌مازول بالاتر بود. هم‌چنین مقاومت به انسولین بر اساس HOMA-IR در زنان گروه ید رادیواکتیو از متی مازول بیشتر بود. میانگین سرمی TSH غیر طبیعی (بیشتر از 5 و کمتر از 3/0) در طول 12 سال پی‌گیری در گروه ید رادیواکتیو از متی‌مازول بالاتر بود و میانگین غلظت کلسترول، تری‌گلیسرید و کلسترول-LDL در گروه ید رادیواکتیو از گروه متی‌مازول بیشتر بود. در یافته‌های اکوکاردیوگرافی نکته‌ی مهم این بود که شواهدی به نفع اختلال عملکرد دیاستولی در بیماران گروه ید رادیواکتیو نسبت به متی‌مازول وجود داشت. نتیجه‌گیری: عوارض کمتر، تحمل بهتر، آزمون‌های روان‌شناختی و عملکرد قلبی بهتر، متی‌مازول را به عنوان انتخاب درمانی دیگر در مبتلایان به گریوز که دچار عود شده‌اند، قرار می‌دهد. AbstractIntroduction: The major complication of radioiodine therapy for thyrotoxicosis is hypoth-yroidism, the long-term management of which is often problematic. In this study, the long-term effects of continuous methimazole (MMI) therapy are investigated. Materials and Methods: One hundred and thirty-two patients, aged between 36-66 years, with <place w:st="on">Graves</place> recurrence, were semi randomly randomized in 2 groups for continuous antithyroid and radioiodine treatment. The number of thyroid dysfunctions in each patient were recorded and serum TSH, FT4, Anti TPO, TRAb, FBS, HOMA IR, and lipid profiles were measured. Bone mineral density and echocar-diography were performed. Results: There was no significant differences in age, duration of symptoms and thyroid function between the 2 groups. No serious complications occurred in the MMI group and no difference in any of parameters was seen between groups 1 and 2. Goiter rate and anti TPO concentration were higher in group 1 than in group 2. Serum triglycerides and cholesterol were increased in group 2 as compared to group 1. Bone mineral density was more reduced in group 2, especially in the spine. Echocardiography showed diastolic dysfunction in group 2 as compared to group 1. Some parameters in neuro-pschyciatric evaluation were significantly better in the MMI group, as compared to the radioiodine one. Conclusion: Considering it is a safe treatment and has fewer complications, methimazole is another option for patients with recurrent <place w:st="on">Graves</place>', who do not <state w:st="on">wis</state>h to use radioiodine. متی‌مازول، ید رادیواکتیو، پرکاری تیروئید، عود پرکاری تیروئید ، عوارض دارویی Methimazole, Radioiodine, Hyperthyroidism, Recurrence, Complications 466 475 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-809-1&slc_lang=fa&sid=1 V yousefi سید وحید یوسفی 4000319475328460011748 4000319475328460011748 No پژوهشکده H Bahreynian عبدالحمید بحرینیان 4000319475328460011749 4000319475328460011749 No پژوهشکده F Sheykholeslami فرهاد شیخ الاسلامی 4000319475328460011750 4000319475328460011750 No پژوهشکده M Tohidi مریم توحیدی 4000319475328460011751 4000319475328460011751 No پژوهشکده Y Mehrabi یداله محرابی 4000319475328460011752 4000319475328460011752 No پژوهشکده F Azizi فریدون عزیزی 4000319475328460011753 4000319475328460011753 Yes پژوهشکده