<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism</title>
<title_fa>مجله‌ي غدد درون‌ريز و متابوليسم ايران</title_fa>
<short_title>Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://ijem.sbmu.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>40</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal40</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1683-4844</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>1683-5476</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1388</year>
	<month>1</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2009</year>
	<month>4</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>11</volume>
<number>6</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>اثر ترکیب و میزان فعالیت بدنی بر سطح اینترلوکین‌های 6 و 18 و پروتئین التهابی C و ارتباط آنها با شاخص مقاومت به انسولین</title_fa>
	<title>The Effect of Body Composition and Physical Activity on Basal Levels of Insulin, Glucose, IL-18, IL-6 &amp; CRP and Their Relationship with Insulin Resistance</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p class=&quot;Abstract&quot; dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;MARGIN: 0cm 1cm 0pt TEXT-INDENT: 0cm LINE-HEIGHT: 17pt mso-line-height-rule: exactly&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;FONT-SIZE: 13pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-language: AF&quot;&gt;چکیده&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-language: AF mso-ansi-font-size: 9.0pt&quot;&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;Abstract&quot; dir=&quot;rtl&quot; style=&quot;MARGIN: 0cm 36pt 0pt 1cm TEXT-INDENT: 3.7pt LINE-HEIGHT: 16pt mso-line-height-rule: exactly&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;u&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;مقدمه&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;: مقاومت به انسولین نقطه‌ی مشترک بسیاری از بیماری‌های التهابی است و با سطوح بالاتر از حد طبیعی نشانگرهای آن قابل شناسایی است. هدف از پژوهش حاضر تعیین عامل قوی­تر در بروز مقاومت به انسولین از بین بی­تحرکی جسمانی و چاقی با توجه به تغییر سطح سرمی نشانگرهای آن پروتئین التهابی و اینترلوکین‌ها 6 و 8 بود. &lt;u&gt;مواد و روش­ها&lt;/u&gt;: 32 مرد با میانگین سن 52/2±81/24 سال، قد 85/6±5/175 سانتی­متر و توده­ی بدن 11/20±77/81 کیلوگرم در این مطالعه شرکت کردند. میزان فعالیت بدنی آزمودنی‌ها با استفاده از پرسشنامه­ی فعالیت بدنی مشخص شد. آزمودنی­ها بر اساس میزان فعالیت بدنی و نمایه‌ی توده‌ی بدن به چهار گروه چاق فعال، چاق غیرفعال، لاغر فعال و لاغر غیرفعال تقسیم شدند. نمونه­ی خون در ساعت 8 صبح برای تعیین غلظت ناشتای مقادیر اینترلوکین‌ها 6 و 8 و پروتئین التهابی، گلوکز و انسولین سرم گرفته شد. &lt;u&gt;یافته­ها&lt;/u&gt;: افراد چاق دارای سطوح بالاتر اینترلوکین‌ها 6 و 8 و پروتئین التهابی سرم نسبت به افراد لاغر بودند. هیچ تفاوتی در سطح استراحتی نشانگرهای التهابی در افراد لاغر فعال و لاغر غیرفعال دیده نشد. در مقابل، میانگین سطح استراحتی &lt;/span&gt;&lt;font face=&quot;Arial&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;IL-18&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/font&gt;&lt;span style=&quot;FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; &lt;span lang=&quot;FA&quot;&gt;&lt;font face=&quot;Lotus&quot; size=&quot;3&quot;&gt;در افراد چاق فعال و غیرفعال تفاوت معنی­داری داشت (031/0 &lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;font face=&quot;Arial&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;P=&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/font&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;). سطح سرمی اینترلوکین‌ها 6 و 8 و پروتئین التهابی، انسولین و &lt;/span&gt;&lt;font face=&quot;Arial&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;HOMA&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/font&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; در آزمودنی‌های گروه چاق غیر فعال با گروه‌های لاغر فعال و لاغر غیرفعال تفاوت معنی­داری داشت. از بین شاخص­های التهابی، &lt;/span&gt;&lt;font face=&quot;Arial&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;IL-18&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/font&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; همبستگی قوی­تری با شاخص مقاومت به انسولین داشت (54/0&lt;/span&gt;&lt;font face=&quot;Arial&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;r=&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/font&gt;&lt;span style=&quot;FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt; &lt;span lang=&quot;FA&quot;&gt;&lt;font face=&quot;Lotus&quot; size=&quot;3&quot;&gt;001/0 &lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;font face=&quot;Arial&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;P=&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/font&gt;&lt;span lang=&quot;FA&quot; style=&quot;FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt&quot;&gt;&lt;span dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;/span&gt;). &lt;u&gt;نتیجه­گیری&lt;/u&gt;: چاقی عامل قوی­تری نسبت بی­تحرکی جسمانی در بروز مقاومت به انسولین است. از طرف دیگر، فعالیت بدنی دارای اثر ضد التهابی است و می‌تواند اثر چاقی را در بروز مقاومت به انسولین کاهش دهد. &lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt;Abstract: &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;u&gt;Introduction&lt;/u&gt;: Obesity and physically inactive lifestyles are associated with an increased risk for developing insulin resistance. It has been confirmed that insulin resistance is a common feature in many inflammatory diseases and can be recognized with overproduced levels of markers such as IL-6, IL-18 &amp; CRP. The aim of this study was to determine whether obesity or inactivity are stronger factors in the develop mental insulin resistance, considering insulin resistance markers such as IL-6, IL-18 and CRP. &lt;u&gt;Materials and Methods&lt;/u&gt;: Thirty-two healthy, male students participated in the present study, age 24. 8±2. 52 years, height 175. 47±6. 7, and weight 81. 64±20. 14). Weight and body fat were measured with the body composition set and levels of exercise was determined with the PA-Rscore questionnaire. All subjects based on body fat and levels of exercise were divided into 4 groups: Active obese(n=8), active, non-obese (n=8), inactive, obese (n=8) and inactive, non-obese (n=8). To determine fasting values of IL-6, IL-18, CRP, glucose and insulin blood samples were obtained at 8 a. m. &lt;u&gt;Results&lt;/u&gt;: Obese subjects had higher resting levels of IL-6, IL18, CRP and insulin than lean subjects, with no significant difference between active lean and inactive lean subjects at resting levels of inflammatory markers. However there was a significant difference in the resting levels of IL-18 between active and inactive obese subjects (t=-2. 51 P=0. 031), and also a significant difference in resting levels of IL-6, IL-18,CRP, insulin and HOMA between inactive obese with active and inactive lean subjects, IL-18 having the strongest relationship with HOMA (r=0. 54 p=0. 001). &lt;u&gt;Conclusion&lt;/u&gt;: Results indicated that obesity is a stronger factor than inactivity for development of insulin resistance. On the other hand, activity has anti-inflammatory effects, and hence can decrease the effects of obesity, in the development of insulin resistance. &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>چاقی، مقاومت به انسولین، میزان فعالیت بدنی، نشانگرهای التهابی</keyword_fa>
	<keyword>Obesity, Insulin resistance, Levels of exercise, Inflammatory markers</keyword>
	<start_page>699</start_page>
	<end_page>706</end_page>
	<web_url>http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-799-12&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>S</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Amani Shalamzari</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>صادق</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>امانی شلمزادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>4000319475328460011370</code>
	<orcid>4000319475328460011370</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>H</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Agha Alinejad</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حمید</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>آقاعلی نژاد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>halinejad@modares.ac.ir</email>
	<code>4000319475328460011481</code>
	<orcid>4000319475328460011481</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>R</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Gharakhanlou</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>قراخانلو</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>4000319475328460011482</code>
	<orcid>4000319475328460011482</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>M.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Molanouri Shamsi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهدیه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ملانوری شمسی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>4000319475328460011483</code>
	<orcid>4000319475328460011483</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>K.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Talebi Badrabadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>کمال</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>طالبی بدرآبادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>4000319475328460011484</code>
	<orcid>4000319475328460011484</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
