fa بررسی اثر تجویز درازمدت سیلی‌مارین بر هیپرآلژزیای حرارتی و شیمیایی در مدل تجربی نوروپاتی دیابتی در موش صحرایی نر پژوهشی Original <p class="Abstract" dir="rtl" style="MARGIN: 0cm 36pt 0pt 1cm TEXT-INDENT: 3.7pt LINE-HEIGHT: 16pt mso-line-height-rule: exactly"><strong><u><span lang="FA" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt">مقدمه</span></u><span lang="FA" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt">: هیپرآلرژی یکی از مشخصه‌های بارز نوروپاتی دیابتی است. با توجه به اثر هیپوگلیسمیک و آنتی‌اکسیدانی سیلی‌مارین، در مطالعه‌ی حاضر اثر ضد درد سیلی‌مارین، در مدل تجربی نوروپاتی دیابتی در موش‌های صحرایی نر بررسی شد. <u>مواد و روش‌ها</u>: برای انجام آزمون </span><font face="Arial"><span dir="ltr" style="mso-font-kerning: 16.0pt">Warm tail immersion</span><span dir="rtl"></span></font><span lang="FA" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt"><span dir="rtl"></span>، موش‌ها به چهارگروه شاهد، دیابتی، کنترل و دیابتی تیمار شده با سیلی‌مارین تقسیم شدند. در آزمون فرمالین، به چهار گروه فوق دو گروه شاهد و دیابتی دریافت‌کننده‌ی سدیم‌سالیسیلات نیز اضافه شد. برای دیابتی شدن از داروی استرپتوزوتوسین به میزان 60 میلی‌گرم بر کیلوگرم به صورت داخل صفاقی استفاده شد. دو گروه تیمار شده با سیلی‌مارین، در ابتدا (در گروه حیوانات دیابتی، قبل از دیابتی شدن آنها به وسیله‌ی تزریق داخل صفاقی داروی استرپتوزوتوسین) 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم و سپس به مدت 8 هفته روزانه 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم سیلی‌مارین به روش داخل صفاقی دریافت کردند. <u>یافته‌ها</u>: یافته‌ها نشان داد که در پایان هفته‌ی هشتم، نمره‌های درد در موش‌های دیابتی، در دو فاز حاد و مزمن آزمون فرمالین افزایش (006/0-03/0</span><font face="Arial"><span dir="ltr" style="mso-font-kerning: 16.0pt">P=</span><span dir="rtl"></span></font><span lang="FA" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt"><span dir="rtl"></span>)، زمان تأخیر خارج کردن دم از آب گرم نیز کاهش می‌یابد (02/0</span><font face="Arial"><span dir="ltr" style="mso-font-kerning: 16.0pt">P=</span><span dir="rtl"></span></font><span lang="FA" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt"><span dir="rtl"></span>). درمان با سیلی‌مارین به مدت هشت هفته، موجب کاهش معنی‌داری در نمره‌های درد در مراحل حاد و مزمن شده (0006/0-06/0</span><font face="Arial"><span dir="ltr" style="mso-font-kerning: 16.0pt">P=</span><span dir="rtl"></span></font><span lang="FA" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt"><span dir="rtl"></span>)، و زمان تأخیر خارج کردن دم از آب گرم را نیز افزایش می‌دهد (03/0</span><font face="Arial"><span dir="ltr" style="mso-font-kerning: 16.0pt">P=</span><span dir="rtl"></span></font><span lang="FA" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Lotus mso-ansi-font-size: 9.0pt mso-font-kerning: 16.0pt"><span dir="rtl"></span>). از طرف دیگر، کاهش معنی‌داری در نمره‌های درد گروه شاهد تیمار شده با سیلی‌مارین در مقایسه با گروه شاهد مشاهده نشد. <u>نتیجه‌گیری</u>: به طور خلاصه، به نظر می‌رسد تجویز داخل صفاقی سیلی‌مارین به مدت هشت هفته موجب کاهش معنی‌داری در میزان شدت درد در مدل تجربی نوروپاتی دیابتی می‌شود که این را می‌تواند به عنوان یک درمان کمکی در هیپرآلژزی دیابتی مطرح شود.<p></p></span></strong></p> <p class="Abstract" style="MARGIN: 0cm 1cm 0pt DIRECTION: ltr unicode-bidi: embed TEXT-ALIGN: justify"><strong><font face="Arial"><u>Introduction</u>: Hyperalgesia is recongnized as one of the marked signs of diabetic neuropathy. Considering the hypoglycemic and antioxidant effects of silymarin, this study was designed to investigate the analgesic effect of silymarin in an experimental model of diabetic neuropathy in male rats. <u>Materials and Methods</u>: In warm tail immersion test, rats were divided into control, silymarin-treated control, diabetic, silymarin-treated diabetic groups. For the formalin test, sodium salicylate (SS)-treated control and diabetic groups were addded to the previous four groups. For induction of diabetes, streptozotocin (60 mg/Kg, i.p., STZ) was administered as a single dose. The treatment groups(in diabetic group, before induction of diabetes), first received a single dose (200mg/kg i.p) and then a daily dose(100mg/kgi.p) of silymarin for eight weeks. <u>Results</u>: Results showed that diabetic rats exhibited a higher score of pain during both phases of the formalin test(P=0.03-0.006) and significant decrease in tail flick latency (P<0.02) after eight weeks of diabetic induction in the warm tail immersion test. Treatment with silymarin for eight weeks caused significant decrease in pain scores at both phases of the formalin test(P=0.06-0.0006) and increase in tail flick latency (P=0.03). On the other hand, silymarin caused no significant decrease in pain scores of control rats. <u>Conclusion</u>: It seems that eight weeks i.p. administration of silymarin could attenuate nociception in an experimental model of diabetic neuropathy, which may be considered as a treatment for painful diabetic neuropathy.</font></strong></p><p class="Abstract" style="MARGIN: 0cm 1cm 0pt DIRECTION: ltr unicode-bidi: embed TEXT-ALIGN: justify"><p><strong><font face="Arial"> </font></strong></p></p> سیلی‌مارین، نوروپاتی دیابتی، آزمون فرمالین، آزمون Warm tail immersion، موش صحرایی Silymarin, Diabetic neuropathy, Formalin test, Warm tail immersion, Rat 583 589 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-81-90&slc_lang=fa&sid=1 توراندخت بلوچ نژاد مجرد tmojarad@yahoo.com 4000319475328460011359 4000319475328460011359 Yes مهرداد روغنی 4000319475328460011453 4000319475328460011453 No زینب خواست خدایی 4000319475328460011454 4000319475328460011454 No