Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism

fa اثر درمان عفونت هلیکوباکترپیلوری بر کنترل کوتاه‌مدت قند‌خون در بیماران دیابتی نوع 2 Effect of Helicobacter Pylori Eradication on Short-Term Control of Glycemia in Patients with Type 2 Diabetes Mellitus پژوهشی Original چکیدهمقدمه: دیابت شیرین (ملیتوس) یکی از شایع‌ترین بیماری‌های غدد درون‌ریز است که کنترل دقیق آن به منظور جلوگیری از بروز جدی مهم است. هلیکوباکترپیلوری نیز از شایع‌ترین عفونت‌های باکتریایی مزمن در دنیا است و در بعضی از مطالعه‌ها، بیماران آلوده به عفونت هلیکوباکترپیلوری نیازمند دوزهای بالاتر انسولین بوده و حتی سطح سرمی بالاتر ((HbA1c نسبت به بیماران غیرآلوده به عفونت داشتند. این مطالعه به منظور ارزیابی اثر درمان عفونت ناشی از هلیکوباکترپیلوری بر کنترل قند خون بیماران دیابتی نوع 2 انجام شد. مواد و روش‌ها: بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس که آزمون تنفسی اوره‌آز مثبت داشتند، به طور تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند. گروه اول به عنوان گروه مورد که از نظر درمان عفونت هلیکوباکترپیلوری درمان می‌شدند و گروه دوم به عنوان کرده شاهد پیگیری شدند. در تمام بیماران HbA1c و FBS در شروع مطالعه و سه ماه بعد کنترل شد. یافته‌ها: 19 بیمار در گروه مورد و 22 بیمار در گروه شاهد به طور کامل بررسی شدند. کاهش متوسط HbA1c و FBS در دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت. نتیجه‌گیری: در مطالعه‌ی حاضر درمان عفونت هلیکوباکترپیلوری در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، نقشی در کنترل کوتاه‌مدت بیماری نداشت. شاید انجام مطالعه‌های جدید با تعداد نمونه‌ی بیشتر و پیگیری طولانی‌مدت و اجتناب از متغیرهای مخدوش‌کننده که بر افزایش قندخون اثر دارند، بتواند نقش هلیکوباکترپیلوری را در کنترل دیابت بهتر نشان دهد. AbstractIntroduction: Precise control of diabetes mellitus, one of the most prevalent endocrine diseases, is important for prevention of serious vascular complications. Helicobacter pylori (H. pylori) is one of the most common chronic bacterial infections in the world and data reveals that diabetic patients with concomitant H. pylori infection require higher doses of insulin, despite which they have higher levels of HbA1c than their uninfected counterparts. Our study was hence designed to assess the effect of H. pylori eradocatopmon hyperglycemia control in diabetic patients. Materials and Methods: Between January and June 2005, patients with type 2 diabetes mellitus and positive urea breath tests, were randomly allocated into two groups, the first treated for H. pylori infection (cases) and the second served as controls. HbA1c and FBS were measured in all patients at initiation of study and three months later. Results: The study included 19 cases and 22 controls. Mean decrease of HbA1c and FBS in the two groups showed no significant differences. Conclusion: Study results indicate that treating H. pylori in patients with type 2 diabetes mellitus has no role in short-term control of the disease. In most studies numbers and types of evaluated cases have limitations, and results differ. More extensive studies, using long term randomized clinical trials-term are recommendated. دیابت شیرین (ملیتوس)، هلیکوباکترپیلوری، هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) Diabetes mellitus, H. pylori, HbA1c 500 503 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-81-80&slc_lang=fa&sid=1 J Moghimi جمیله مقیمی e-mail:malekmoj@yahoo.com 400031947532846008122 400031947532846008122 Yes M Malek مجتبی ملک 400031947532846008123 400031947532846008123 No S Mousavi شاهرخ موسوی 400031947532846008124 400031947532846008124 No m Babaei مهدی بابایی 400031947532846008125 400031947532846008125 No J Toussy جعفر طوسی 400031947532846008126 400031947532846008126 No