fa بهبود قدرت پیش‌بینی بروز دیابت نوع 2 با استفاده از معیار سال 2003 قند ناشتای مختل: یافته‌های یک مطالعه‌ی مبتنی بر جمعیت با پیگیری 5/6 ساله در تهران پژوهشی Original مقدمه: هدف از این مطالعه پاسخ به این پرسش بود که آیا استفاده از معیار سال 2003 قند ناشتای مختل (IFG) در مقایسه با تعریف سال 1997 انجمن دیابت آمریکا، باعث بهبود قدرت پیش‌بینی دیابت نوع 2 (T2DM) در آینده در یک جمعیت شهری می‌شود یا خیر. مواد و روش‌ها: همه‌ی افراد غیر دیابتی شرکت‌کننده‌ در مطالعه‌ی قند و لیپید تهران (5794 فرد، 13±42 ساله) به مدت 5/6 سال پیگیری شدند. بروز دیابت نوع 2 بر اساس معیارهای سال 1999 سازمان جهانی بهداشت تعریف شد. برای محاسبه‌ی خطر نسبی (RR) بروز دیابت، از تحلیل رگرسیونی کاکس استفاده شد. تمایز بین مدل‌ها، با محاسبه‌ی سطح زیر منحنی راک (AUC) ارزیابی شد. یافته‌ها: در دوره‌ی پیگیری، 351 مورد جدید دیابت نوع 2 تشخیص داده شد. در تحلیل تک‌متغیره، خطر نسبی بروز دیابت بر اساس معیارهای 1997 و 2003 به ترتیب (3/12-5/7) 6/9 و (0/10-4/6) 4/8 بود. پس از تعدیل‌سازی برای همه‌ی عوامل خطرساز دیابت، RR با معیار 2003 بیشتر از تعریف 1997 شد ]به ترتیب RR با فاصله‌ی اطمینان 95%: (27/4-62/2) 34/3 در برابر (28/3-85/1)46/2[. وارد نمودن معیار 2003 در مدل چند متغیره، میزان تمایز را نسبت به تعریف 1997بهبود بخشید ] AUC با فاصله‌ی اطمینان 95%: (83/0-74/0) 78/0 در مقابل (79/0-70/0) 74/0، 01/0>[P. مدل‌هایی که شامل معیار 2003 یا اختلال تحمل گلوکز بودند، دارای تمایز مشابهی بودند (AUC 786/0 در مقابل 780/0، 7/0=P ). نتیجه‌گیری: وقتی در غربالگری جمعیت از نظر وضعیت دیابت، از گلوکز ناشتا استفاده می‌شود، عملکرد معیار 2003 برای اختلال گلوکز ناشتا در پیش‌گویی بروز آتی دیابت، به طور قابل توجهی بهتر از معیار سال 1997 است. Abstract Introduction: To investigate whether using the 2003 criteria for impaired fasting glucose (IFG) improves the prediction of Type 2 diabetes mellitus (T2DM) in comparison to the 1997 criteria. Materials and Methods: A total of 5794 non-diabetic subjects, aged 42±13 years, were followed for 6.5 years. T2DM was defined based on the WHO 1999 criteria. Cox regression analysis was used to calculate the relative risk (RR) of developing T2DM. Model discrimination was assessed by calculating the area under the receiver operating characteristic curve (AUC). Results: During the follow-up, there were 351 new cases of T2DM. In univariate analysis, the RR of the 1997 and 2003 criteria were 9.6(7.5-12.3) and 8.4(6.4-10.0) respectively. After adjustment for a full range of diabetes risk factors, the RR of the 2003 criteria was higher compared to that of the 1997 definition [RR (95%CI): 3.3(2.6-4.2) vs. 2.4(1.8-3.2) respectively]. Inclusion of the 2003 criteria in the multivariate model significantly improved discrimination in comparison to the 1997 definition [AUC (95%CI): 0.78(0.74-0.83) vs. 0.74(0.70-0.79), P<0.01]. Conclusion: When fasting glucose is used in community screening for pre-diabetes state, the 2003 IDF criteria yield significantly better results than the original criteria for prediction of future T2DM. قند ناشتای مختل، پیش بینی، دیابت نوع 2، منحنی راک Impaired fasting glucose, Prediction, Type 2 diabetes, ROC curve 355 362 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4-93&slc_lang=fa&sid=1 H. Harati هادی هراتی 4000319475328460011340 4000319475328460011340 No M Tohidi مریم توحیدی 4000319475328460011381 4000319475328460011381 No F Hadaegh فرزاد حدائق Hadaegh@endocrine.ac.ir 4000319475328460011382 4000319475328460011382 Yes A.S. HabibiMoeini علی سیامک حبیبی معینی 4000319475328460011383 4000319475328460011383 No F. A فریدون عزیزی 4000319475328460011384 4000319475328460011384 No