Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism

fa شیوع چاقی شکمی در بیماران دیابتی نوع 2 و ارتباط آن با دیگر عوامل سندرم متابولیک Evaluation of Abdominal Obesity Prevalence in Diabetic Patients and Relation with Other Factors of Metabolic Syndrome غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: چاقی یکی از عوامل خطر سندرم متابولیک و دیابت نوع 2 است. از آنجایی‌که درمان جدی هر یک از چند اختلال سندرم متابولیک در کاهش مرگ و میر و ناتوانی‌ها مؤثر است و با توجه به شیوع رو به افزایش چاقی در قرن اخیر،تصمیم به بررسی شیوع چاقی شکمی گرفته شد تا علاوه بر تعیین اهمیت این جز سندرم متابولیک به عنوان یک عامل خطر، ارتباط کمی آن با سایر اجزای سندرم متابولیک نیز شناسایی گردد. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی ـ مقطعی در سال 1385 بر روی 1392 بیماردیابتی نوع 2 با محدوده سنی 30 تا 83 سال انجام شد. پس از انجام آزمایش‌ها، معاینه‌ی بالینی، و تکمیل پرسشنامه، داده‌ها وارد رایانه شده و تجزیه و تحلیل آماری صورت گرفت و از آزمون‌های آماری کای دو و فیشر برای داده‌های کیفی و آزمون تی برای داده‌های کمی استفاده شد. یافته‌ها: از 1392 بیمار با دیابت نوع 2، 810 نفر(2/58%) چاقی شکمی داشتند که شامل 46 نفر(7/5%) مرد و 764 نفر(3/94%) زن بودند. طبق معیارهایNCEP ATPIII، 768 نفر(8/94%) سندرم متابولیک داشتند .از نظر آماری بین چاقی شکمی با سندرم متابولیک، جنس، فشارخون بالا و HDL پایین ارتباط معنی‌داری مشاهده شد ولی ارتباط بین چاقی شکمی با سن و تری‌گلیسرید بالا معنی‌دار نبود. نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه نشان‌دهنده‌ی‌ آن است که چاقی شکمی بیشترین ارتباط کمی را با سندرم متابولیک دارد و لازم است که در بیماران دیابتی به خوبی کنترل شود. AbstractIntroduction: Obesity is one of the risk factors of metabolic syndrome and type 2 diabetes. Considering that appropriate treatment of the each of several metabolic disorders is the key to effectively reducing mortality, morbidity and disability and the growing prevalence of obesity in the last century, this study was conducted to in vestigate the prevalence of abdominal obesity and to detect its qualitative relation with other components of the metabolic syndrome. Materials and Methods: This cross-sectional descriptive study was done on 1392 diabetics' type 2 patients between the ages 30 to 83 years. Following laboratory and clinical evaluations, and completion of questionnaires, data was statistically analyzed using two statistical tests the Chi-square and Fisher for qualitative data and the T test for quantitative data. Results: Of 1392 patients with type 2 diabetes, 810 patients (58.2 %) had abdominal obesity, including 46 men (5.7%) and 764 (94.3%) women. According to NCEP ATPIII1, 768 patients (94.8%) had metabolic syndrome. A significant relation was observed between abdominal obesity and sex, hypertension, decreased HDL and metabolic syndrome. (P‹ 0.01) However, there was no significant relationship between abdominal obesity, age and high TG (P‹0.01) Conclusion: The results of this study indicated that obesity had the strongest qualitative relation with metabolic syndrome, indicating the need to it control appropriately in diabetic patients. چاقی شکمی، دیابت نوع 2، سندرم متابولیک، رفسنجان Abdominal obesity, Type 2 diabetes, Metabolic syndrome, Rafsanjan 208 212 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-683-1&slc_lang=fa&sid=1 Reza Derakhshan رضا درخشان rderakhshan98@yahoo.com 4000319475328460010632 4000319475328460010632 Yes Asghar khoshnood اصغر خوشنود 4000319475328460010633 4000319475328460010633 No Parisa Balaee پریسا بالایی 4000319475328460010634 4000319475328460010634 No