fa اثرات قند خون ناشتای مختل و عدم تحمل گلوکز در پیش‌بینی بروز دیابت نوع 2 غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: این مطالعه به منظور تعیین نقش مراحل ابتدایی اختلال هومئوستاز گلوکز در پیش‌بینی موارد جدید دیابت نوع 2 در جمعیت شهری تهران طراحی شده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه بر اساس فاز دوم مطالعه قند و لیپید تهران و در سال‌های 77-84 بر روی 4134 نفر از افراد غیر دیابتی بالای 20 سال شرق تهران انجام شده است. قند ناشتا و دو ساعت بعد از مصرف 75 گرم گلوکز هم در فاز اول (بین سال‌های 79-77) و هم در فاز دوم (بین سال‌های 83-80) در تمامی این افراد اندازه‌گیری شد. از معیارهای انجمن دیابت آمریکا (ADA) در سال‌های 1997 و 2004 در تعریف اختلالات تحمل گلوکز و دیابت استفاده شد. یافته‌ها: بر اساس معیارهای سال 1997 شیوع تجمعی دیابت در افراد مبتلا به IFG همراه IGT به تنهایی، IGT تنهایی، IFG به تنهایی و افراد با قند طبیعی به ترتیب 3/32، 7/10، 5/9 و 2/1% بود. با استفاده از معیار جدید ADA شیوع دیابت در گروه‌های فوق به ترتیب 8/24، 5/6، 9/5 و 7/0% محاسبه شد. در آنالیز رگرسیون لجستیک چند متغیره، نسبت شانس ابتلا به دیابت در افراد با قند طبیعی، IFG به تنهایی، IGT به تنهایی و IFG همراه IGT به ترتیب 1، (7/16-5/2)5/6، (6/12-7/4)7/7 و (5/53-6/15)9/28 بود. پس از به کارگیری معیار جدید ADA نسبت‌های فوق به ترتیب 1، (0/9-5/2)6/4، (9/12-6/3)8/6 و (5/47-5/15)1/27 محاسبه شد. علاوه بر قند ناشتا و 2 ساعته (001/0p<)، نسبت دور کمر به باسن نیز عامل خطرساز مهمی برای ابتلا به دیابت جدید بود. نتیجهگیری: ابتلا به IGT به تنهایی و IFG به تنهایی و مخصوصاً IFG همراه IGT بر اساس هریک از معیارهای ADA، شاخص‌های بسیار مهمی برای پیشگویی ابتلا به دیابت نوع 2 هستند. Introduction: The aim of the current study was to ascertain which impaired glucose homeostasis at baseline is predictive of conversion to type 2 diabetes in an Iranian non-diabetic population. Materials and Methods: This is a population-based cohort study conducted in 4134 non-diabetic residents of Tehran (the capital city of Iran), aged over 20 years, from 1999 to 2004. Fasting plasma glucose and glucose levels after ingestion of 75 g glucose were measured at baseline (1999-2001) and at follow up (2002-2004) with mean follow up duration of 3.4 years. ADA 1997 and 2004 criteria were used to determine the glucose tolerance status of the participants at baseline and follow up. Results: Using ADA 1997 criteria, the cumulative incidence of diabetes for participants with IFG and IGT, isolated IGT and isolated IFG was 32.3, 10.7 and 9.5% respectively compared with 1.2% for those with normal glucose tolerance at baseline. After application of the new criteria the corresponding incidence rates were 24.8, 6.5 and 5.9% vs. 0.7%. In multivariate logistic regression analysis, the odds ratio for incident diabetes was 1, 6.5(2.5-16.7), 7.7(4.7-12.6) and 28.9(15.6-53.5) in subjects with normal glucose, isolated IFG, isolated IGT and both IFG and IGT respectively using ADA 1997 criteria. The corresponding odds ratios after application of the new criteria were 1, 4.6(2.5-9.0), 6.8(3.6-12.9) and 27.1(15.5-47.5) respectively. In addition to fasting and 2-hour glucose (p<0.001), the waist-to-hip ratio was an important risk factor for developing diabetes (p<0.01). Conclusion: Both isolated IFG and isolated IGT, and especially combined IFG and IGT, based on either the new or previous ADA criteria are strong predictors for development of type 2 diabetes. ،IFG،IGT،دیابت نوع 2،بروز IFG, IGT, type 2 diabetes, incidence 293 300 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5-14&slc_lang=fa&sid=1 F Hadaegh دکتر فرزاد حدائق 400031947532846002244 400031947532846002244 Yes H Harati دکتر هادی هراتی 400031947532846002245 400031947532846002245 No F Azizi دکتر فریدون عزیزی azizi@erc.ac.ir 400031947532846002246 400031947532846002246 No