fa عوامل خطرساز متابولیکی در افراد دارای دور کمر و نمایه‌ توده‌ بدن طبیعی غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: به نظر می‌رسد خطر بیماری‌های قلبی ـ عروقی در افراد بزرگسال ساکن در منطقه‌ی خاورمیانه حتی در حدود طبیعی نمایه‌ی توده‌ی بدنی (BMI) و دور کمر (WC)، که توسط سازمان جهانی بهداشت توصیه شده‌اند نیز افزایش می‌یابد. مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین نقاطی از نمایه‌ی توده‌‌ی بدنی و دور کمر در افراد طبیعی که در آن شانس ابتلا به بیماری‌های قلبی ـ عروقی افزایش می‌یابد، انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی یک نمونه 3447 نفری (1781 مرد و 1666 زن) از ساکنان منطقه‌ی 13 تهران که دارای نمایه‌ی توده‌ی بدنی (19 تا 25 کیلوگرم بر متر مربع برای هر دو جنس) و دور کمر طبیعی (cm 102 < در مردان و cm 88< در زنان) بودند مورد بررسی قرار گرفتند. شاخص‌های تن‌سنجی و فشارخون طبق دستورالعمل‌‌های استاندارد اندازه‌گیری شد. فشارخون بر مبنای JNC VI تعریف شد. اندازه‌گیری‌های بیوشیمیایی بر روی نمونه خون ناشتا صورت گرفت. دیابت به صورت mg/dL 126 FBS ≥ یا mg/dL 200 2h PG ≥ و دیس‌لیپیدمی بر مبنای ATP III تعریف شد. وجود «حداقل یک عامل خطرساز» و «حداقل دو عامل خطرساز» از مجموعه‌ی سه عامل عمده‌ی خطرساز بیماری‌های قلبی ـ عروقی (پرفشاری خون، دیس‌لیپیدمی و دیابت) ارزیابی شدند. یافته‌ها: مردان دارای دور کمر بالاتری نسبت به زنان بودند (5/6±6/79 در مقابل 2/6±7/74 سانتی‌متر، 001/0P<)، در حالی‌که نمایه‌ی توده‌‌ی بدنی آنها تفاوت معنی‌داری نداشت (6/1±4/22 در مقابل 6/1±4/22 کیلوگرم بر مترمربع، 224/0=P). با افزایش نمایه‌ی توده‌‌ی بدنی و دور کمر شیوع تمام عوامل خطرساز در هر دو جنس افزایش یافت، به طوری‌که افرادی که در بالاترین رده‌های نمایه‌ی توده‌‌ی بدنی و دور کمر قرار داشتند، دارای بالاترین شیوع عوامل خطرساز بودند. افرادی که در بالاترین رده‌ی نمایه‌ی توده‌‌ی بدنی (kg/m2 25<-24) قرار داشتند از شانس بالاتری جهت ابتلا به عوامل خطرساز بیماری‌های قلبی ـ عروقی در مقایسه با افراد رده‌ی پایین (kg/m2 20<-19) برخوردار بودند، (دامنه‌ی نسبت‌های شانس از 3/1 تا 6/1 در مردان و 36/1 تا 0/2 برای زنان برای عوامل خطرساز مختلف). هم‌چنین افرادی که در بالاترین رده‌ی دور کمر (cm 102 <ـ 95 در مردان و cm 88<ـ 85 در زنان) قرار داشتند، شانس بالایی جهت ابتلا به عوامل خطرساز نسبت به رده‌ی اول دور کمر (cm 70 <ـ 62 در مردان و cm 65<ـ 60 در زنان) داشتند، (دامنه‌ی نسبت‌های شانس از 6/2 تا 5/4 در مردان و از 1/2 تا 6/2 در زنان برای عوامل خطرساز مختلف). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که حدود مرزی توصیه شده توسط WHO برای نمایه‌ی توده‌‌ی بدنی و دور کمر برای افراد بزرگسال تهرانی مناسب نباشد و شاید مطلوب‌ترین حدود مرزی در افراد تهرانی پایین‌تر از حدود مرزی توصیه شده توسط سازمان جهانی بهداشت باشد. Introduction: It seems that the risk of cardiovascular diseases increases adults of the Middle-Eastern region within the normal limits of BMI and WC, as defined for universal application by the WHO. This study was conducted to determine a point of BMI and WC above which the chances of having cardiovascular risk factors increased. Materials and Methods: In this population-based cross-sectional study, a representative sample of 3447 subjects (1781 males and 1666 females) with normal body mass index (BMI = 19-<25 kg/m2 for both genders) and normal waist circumference (WC) (<102 cm for men and <88 cm for women) were included. Demographic data was collected anthropometric indices and blood pressure were measured according to standard protocol. Hypertension was defined based on Joint National Committee VI (JNC VI). Biochemical analysis was conducted on fasting blood samples. Diabetes was defined as fasting plasma glucose (FPG) ≥126 mg/dl or 2-hour plasma glucose (2hPG) ≥ 200 mg/dl. Dyslipidemia was considered based on Adult Treatment Panel III (ATP III). The presence of “at least one risk factor” and “at least two risk factors” of the three major risk factors for cardiovascular disease (hypertension, dyslipidemia, diabetes) were also evaluated. Results: Men had higher WC than women (79.6±6.5 vs. 74.7±6.2 cm, P<0.001), while their BMIs was not statistically different (22.4±1.6 vs.22.4±1.6, P=0.224). The prevalence of all metabolic risk factors increased with BMI and WC in both genders such that those in the highest category of BMI and WC had the highest prevalence of all metabolic abnormalities. Individuals in the highest category of BMI (24 -< 25 kg/m2) had significantly higher odds for being at risk for metabolic risk factors (odds ratios ranging from 1.3 to 1.6 for men and 1.36 to 2.0 for women for different risk factors) compared to those of the first category (19 -< 20 kg/m2). Also, individuals in the highest category of waist circumference (95 -< 102 cm for men and 85-88cm for women) had significantly higher chances for having metabolic abnormalities (odds ratios ranging from 2.6 to 4.5 for men and 2.1 to 2.6 for women for different risk factors) compared to those in the first category (62-<70 cm for men and 60 -< 65 cm for women) in both genders. Conclusion: It is concluded that the cut-points of BMI and WC suggested by WHO are inappropriate for the Tehranian urban population and that the appropriate cut-points of BMI and WC should be lower in this population. ،تن‌سنجی،نمایه‌ی توده‌ی بدنی،دور کمر،عوامل خطرساز متابولیکی،چاقی Anthropometry, BMI, Waist circumference, Cardiovascular risk factors, Obesity 79 90 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5-12&slc_lang=fa&sid=1 F Hadaegh دکتر فرزاد حدائق fzhadaegh@erc.ac.ir 400031947532846002339 400031947532846002339 Yes AA Esmaillzadeh احمد اسماعیل‌زاده 400031947532846002340 400031947532846002340 No F Azizi دکتر فریدون عزیزی 400031947532846002341 400031947532846002341 No