fa بررسی رابطه‌ی تعداد حوادث استرس‌زای مهم زندگی با شیوع اختلال‌های متابولیسم قند (IGT، دیابت) در افراد فامیل درجه‌ی اول مبتلایان به دیابت نوع 2 غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original چکیده مقدمه: شواهد موجود حاکی از آن است که تجربه‌های پراسترس ممکن است در شروع و نیز تشدید دیابت نوع 2 یا 1 نقش داشته باشد. هدف از این مطالعه بررسی رابطه‌ی تعداد حوادث استرس‌زا در شیوع اختلال‌های متابولیسم قند بود و با توجه به نقش برجسته‌ی عوامل ژنتیک در شیوع دیابت، گروه هدف، فامیل درجه‌ی اول مبتلایان به دیابت انتخاب شدند. مواد و روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی افراد فامیل درجه‌ی اول مبتلایان به دیابت نوع 2 در گروه سنی 35 تا 55 سال بدون سابقه‌ی دیابت وارد مطالعه شده، در آن‌ها پرسشنامه‌ی حوادث استرس‌زا، فعالیت بدنی و خصوصیات فردی پر شد. دور کمر و باسن اندازه‌گیری و آزمون تحمل گلوکز انجام شد و سپس تعداد استرس‌ها در سه گروه طبیعی، دچار IGT و دیابت مقایسه شدند. یافته‌ها: از 477 فردی که وارد مطالعه شدند. 288 نفر طبیعی، 146 نفر دچار IGT و 43 نفر دیابتی بودند. متوسط تعداد استرس‌ها در گروه طبیعی، دچار IGT و دیابت به ترتیب 15/3ـ 55/3 ـ 91/3ـ (016/0=P) بوده و در افرادی که هیچ استرسی را متحمل نشده بودند شیوع اختلال‌های متابولیسم قند 8/26% و در افراد استرس‌دار 5/41% بود (03/0=P) و شیوع دیابت در افراد با بیش از 8 استرس 3/33% و در افراد با کمتر از 8 استرس 9/11% بود (005/0=P). نتیجه‌گیری: با توجه به نقش احتمالی استرس‌ها در ایجاد دیابت، پیشنهاد می‌شود با انجام مطالعه‌های آینده‌نگر، رابطه‌ی استرس با دیابت و نقش آموزش‌های برخورد صحیح با استرس، در پیشگیری از دیابت به ویژه در گروه‌های پرخطر، به طور دقیق‌تری مورد بررسی قرار گیرد. Abstract Introduction: Current evidence suggests that stressful experiences may affect both onset and exacerbation of type 1 or type 2 diabetes. The aim of this study was to assess the relation between the number of stressful life events and prevalence of glucose metabolism disorders (IGT, Diabetes) Materials and Methods: In this cross sectional study, 35-55 year old first degree relatives of type 2 diabetics without history of diabetes were included. Questionaires of stressful life events, physical activity and basic chacteristics were completed. Waist and hip circumference was also measured and OGTT was performed in all patients. Results: Of 477 participants, 288, 146 and 43 were normal, IGT and diabetics respectively the mean number of stressful events for these groups was 3.15,3.55,3.91 (P=0.016), respectively. The prevalence of glucose metabolism disorders was 26.8 in those who reported no stress and 41.5% in participants with stressful events (p=0.03). The prevalence of diabetes was 25.6% vs. 3.2% in subjects with 8 or more stressful events in comparison to subjects with less than 8 stressful events. Conclusion: Considering the probable contribution of stress in the development of diabetes, it is suggested to evaluate the relationship between stress and diabetes as well as the role of education on coping with stress in diabetes prevention, specially in high risk groups, in a more precise manner. حوادث استرس‌زا، دیابت، IGT Stressful events, IGT, Diabetes 17 23 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4-15&slc_lang=fa&sid=1 n. Horri نگار حری emrc@mui. ac.ir 400031947532846003299 400031947532846003299 Yes S. Haghighi ساسان حقیقی 400031947532846003300 400031947532846003300 No M. Amini مسعود امینی 400031947532846003301 400031947532846003301 No M. Zare مریم زارع 400031947532846003302 400031947532846003302 No P. Abazari پروانه اباذری 400031947532846003303 400031947532846003303 No A. Hassanzadeh اکبر حسن زاده 400031947532846003304 400031947532846003304 No