fa کیفیت کنترل و درمان فشارخون بالا در بیماران دیابتی نوع 2 غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: فشارخون بالا (هیپرتانسیون) از عوامل خطرزای مهم عوارض ماکروواسکولار و میکروواسکولار در بیماران دیابتی نوع 2 است. مطالعه‌های اخیر نشان داده‌اند که کنترل مؤثر فشارخون سبب کاهش این عوارض می‌شود. هدف از این مطالعه بررسی کیفیت کنترل فشارخون در بیماران دیابتی نوع 2 و مبتلا به فشارخون بالا بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه 602 بیمار شناخته شده‌ی دیابتی نوع 2 که به طور مرتب حداقل چهار بار در سال برای کنترل به مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم اصفهان مراجعه کرده بودند از نظر وضعیت کنترل فشار خون برای مدت پنج سال پیاپی از زمان مراجعه اولیه بررسی شدند. اندازه‌گیری فشار خون بر اساس پروتکل استاندارد انجام شد. افراد با فشارخون سیستولی بیش از 130 یا دیاستولی بیشتر از 80 میلی‌متر جیوه، در حداقل دو نوبت مراجعه و نیز افرادی که سابقه‌ی هیپرتانسیون داشتند و تحت درمان دارویی بودند به عنوان افراد مبتلا به فشارخون بالا در نظر گرفته شدند. سطح فشارخون کنترل شده کمتر از 80/130 میلی‌متر جیوه در نظر گرفته شد. یافته‌ها: از 602 بیمار مورد بررسی با میانگین سنی 3/9±4/57 سال و مدت ابتلا به دیابت 7/4±4/9 سال که به طور منظم برای مراقبت و پیگیری مراجعه کرده بودند، 338 نفر (2/56%) در هنگام پذیرش فشارخون بالا داشتند. از این افراد تنها 9/13% فشارخون‌ کنترل شده و کمتر از 80/130 میلی‌متر جیوه داشتند. در طول دوره‌ی پیگیری تعداد افراد هیپرتانسیو به 452 (75%) افزایش یافت و درصد افراد کنترل شده به 5/24% رسید. میانگین سن، نمایه‌ی توده‌ی بدن، هموگلوبین گلیکوزیله، آلبومین ادرار 24 ساعته و شیوع رتینوپاتی در بیمارانی که فشارخون آن‌ها به سطح کنترل رسیده بود، نسبت به آن‌ها که فشار خون‌شان کنترل نشده بود به طور معنی‌داری از نظر آماری کمتر بود. نتیجه‌گیری: در این مطالعه تعداد قابل ملاحظه‌ای از بیماران دیابتی دچار فشارخون بالا، به سطح کنترل شده نرسیدند. به کارگیری روش‌های مداخله‌ای مؤثر برای بهبود کنترل فشارخون در بیماران دیابتی نوع 2 ضروری به نظر می‌رسد. Introduction: Hypertension is a major risk factor for cardiovascular and microvascular complications. Recent studies have demonstrated the effectiveness of blood pressure in treatment in reducing the complications of diabetes. The aim of this study is to assess the quality of blood pressure control in type 2 diabetic patient with hypertension. Materials and Methods: We studied data from 602 type 2 diabetic patients who had had at least four regular clinic visits every year for medical care in the outpatient clinics of the Isfahan Endocrinology and Metabolism Research Centre duting the period 1999–2004 years. Blood pressure was measured of a systolic and/or diastolic blood pressure of ≥ 130 and/or ≥ 80 mmHg by standardized protocols, and hypertension was defined as at least two consecutive measurements within 2 months and/or taking anti-hypertensive medication. Results: At initial registration the mean age of participants was 57.4±9.3 years, with a mean duration of diabetes of 9.4±4.7 years. Of the patients, 338 (56.2%) who more than four visits per year, had high blood pressure and 13.9 percent of these had a blood pressure ≥ 130/80 mmHg at initial registration. Among the 5 years of follow up, hypertensive patients increased to 452 (75%), of whom 24.5% had controlled blood pressure. The mean values of age, BMI, HbA1c, urine albumin and prevalence of retinopathy in controlled hypertensive patients were significantly lower in the uncontrolled. Conclusion: Our findings showed that many type 2 diabetic patients with hypertension have inadequately controlled blood pressure. Effective intervention efforts are needed to improve blood pressure control in these patients. دیابت نوع2، فشارخون بالا، کنترل فشارخون، عوامل خطرزا Type 2 diabetes, Hypertension, Blood pressure control, Risk Factor 235 241 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-81-26&slc_lang=fa&sid=1 H. Safaei حسن صفائی emrc@mui.ac.ir 400031947532846002996 400031947532846002996 Yes M. Amini مسعود امینی 400031947532846002997 400031947532846002997 No