fa کاهش شیوع گواتر و کفایت یدرسانی در دانش‌آموزان 10-7 ساله‌ی استان کرمانشاه در سال 1380 غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: کمبود ید و اختلال‌های ناشی از آن به عنوان یک مشکل عمده‌ی بهداشتی ـ تغذیه‌ای در ایران از سال‌ها قبل شناخته شده است. استان کرمانشاه یکی از مناطقی است که در مطالعه‌های قبل از یدرسانی دارای شیوع بالای گواتر آندمیک بوده است. در ایران برنامه‌ی کنترل و پیشگیری از بروز این اختلال از جمله تولید و توزیع نمک یددار از سال 1368 به مرحله‌ی اجرا درآمده است. به منظور پایش برنامه‌ی کشوری مبارزه با کمبود ید در سال 1380 این بررسی در دانش‌آموزان 7 تا 10 ساله‌ی استان کرمانشاه انجام شد. مواد و روش‌ها: طی یک بررسی توصیفی ـ مقطعی از طریق نمونه‌گیری تصادفی، 1200 دانش‌آموز (به تعداد مساوی دختر و پسر) انتخاب شدند. شیوع گواتر از طریق معاینه‌ی بالینی انجام و طبق تقسیم‌بندی سازمان جهانی بهداشت درجه‌بندی شد. نمونه‌ی ادرار از یک دهم نمونه‌ها اخذ و اندازه‌گیری ید ادرار به روش هضم انجام شد. یافته‌ها: درصد کلی گواتر در دانش‌آموزان استان 9/22 درصد و به ترتیب در دختران و پسران 8/22 درصد و 23 درصد بود. میانه‌ی ید ادرار در جمعیت مورد مطالعه μg/dL 18 بود. در 2/90 درصد موارد ید ادرار بیشتر از μg/dL 10 بود و سطح ید ادرار کمتر از μg/dL 5 در 2/2 درصد موارد وجود داشت. در هیچ مورد، ید ادرار کمتر از μg/dL 2 وجود نداشت. تفاوتی در شیوع گواتر و میزان ید ادرار بین دو جنس و نیز بین دانش‌آموزان شهر و روستا مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: یافته‌های این بررسی نشان می‌هد که در مقایسه با بررسی کشوری سال 1375 درصد گواتر در دانش‌آموزان کاهش معنی‌داری داشته و ید ادرار دانش‌آموزان استان کرمانشاه هم‌چنان در حد مطلوب سازمان جهانی بهداشت می‌باشد. لذا استان کرمانشاه در زمره‌ی مناطق «عاری از کمبود ید» محسوب می‌شود. Introduction: The province of Kermanshah was one of the regions with endemic goiter in Iran, where following initiation of the program of control of iodine deficiency in 1989, production, distribution and consumption of iodized salt were begun. This survey was conducted within the framework of national monitoring survey in 2001 to ascertain the urinary iodine levels and the prevalence of goiter and in order to evaluate the iodine status of school aged children in Kermanshah. Materials and Methods: 1200 schoolchildren, aged 7-10 years, were selected randomly from all regions of Kermanshah, and the grade of goiter, in 600 boys and 600 girls, was determined according to WHO classification. Urinary iodine content was estimated using the digestion method in one tenth of the schoolchildren. Results: Total goiter rate was 122.9, 22.8% in girls and 123.0% in boys. Median urinary iodine was 18.0 µg/dl. Urinary iodine was above 10 µg/dl in 90.2% and less than 5 µg/dl in 2.2% no one had urinary iodine below 2 µg/dl. UIC levels and goiter prevalence were not statistically different between boys and girls and also between urban and rural areas. Conclusion: It is concluded that the rate of goiter in Kermanshah has decreased significantly since 1996 and urinary iodine levels in schoolchildren are indicative of adequate iodine intake. Kermanshah province therefore, can be considered an “iodine deficiency free” zone. گواتر، آندمیک، اختلال‌های ناشی از کمبود ید، ید ادرار Goiter, Urinary iodine, Iodine deficiency 155 160 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-81-15&slc_lang=fa&sid=1 P. Mirmiran پروین میرمیران 400031947532846002876 400031947532846002876 No S. Vaziri سیاوش وزیری 400031947532846002877 400031947532846002877 No B. Moajemi بهاره معجمی 400031947532846002878 400031947532846002878 No M. Hedayati مهدی هدایتی 400031947532846002879 400031947532846002879 No T. Azizi توحید عزیزی 400031947532846002880 400031947532846002880 No F. Azizi فریدون عزیزی azizi@erc.ac.ir 400031947532846002881 400031947532846002881 Yes