fa مقایسه پیامدهای قلبی، استخوانی و هورمونی در بیمارانی که با مصرف غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: مهمترین پیامد درمان پرکاری تیروئید با ید رادیواکتیو، کم‌کاری تیروئید است که ممکن است از نظر درمانی مشکلاتی ایجاد کند. در این مطالعه اثرات طولانی مدت درمان با ید رادیواکتیو در آنها که تیروئیدشان کم‌کار شده با کسانی که یوتیروئید مانده‌اند مقایسه شده است. مواد و روش‌ها: از 138 بیمار مبتلا به گواتر منتشر سمی که با ید رادیواکتیو درمان شده بودند، 107 نفر (78 درصد) برای پیگیری تا 8/0±5/11 سال مراجعه کردند. در هر بیمار، تعداد دفعات تغییر در کار عملی تیروئید یادداشت شد و هزینه کل درمان بیمار محاسبه شد. در پایان بررسی، 42 بیمار (38 درصد) هنوز یوتیروئید بودند (گروه 1) و 66 بیمار (62 درصد) دچار کم‌کاری تیروئید بودند که با لووتیروکسین درمان می‌شدند (گروه 2). غلظت سرمی T4، T3، FT4، FT3، TSH، آنتی‌بادی‌های تیروئید، لیپیدهای سرم، کلسیم، فسفر و PTH اندازه‌گیری شد و تراکم معدنی استخوانی و اکوکاردیوگرافی به عمل آمد. یافته‌ها: بین دو گروه تفاوتی در سن، جنس، مدت علایم و آزمون‌های تیروئید قبل از درمان وجود نداشت. هزینه درمان در گروه 1 کمتر از گروه 2 بود. طی میانگین 5/11 سال پیگیری، درصد افزایش و کاهش TSH در گروه 1 و 2 به ترتیب 02/0 و 5/20 (001/0p<) و 9/7 و 4/13 (001/0p<) بود. در پایان 10 سال، شیوع گواتر، غلظت سرمی T4، و T3 تام و آزاد، آنتی‌بادی‌های تیروئید، لیپیدها، کلسیم، فسفر، PTH و تراکم معدنی استخوانی در دو گروه تفاوتی نشان نداد ولی متوسط TSH و تعداد TSH بیشتر از 5 میلی‌یونیت در لیتر در گروه 2 بیشتر از گروه 1 بود (001/0p<). یافته‌های الکتروکاردیوگرافی و اکوکاردیوگرافی شامل ضخامت دیواره‌ها، کسر جهشی (Ejection fraction) و شاخص توده بطن چپ نیز در هر دو گروه یکسان بود. نتیجه‌گیری: یافته‌های قلبی و استخوانی در دو گروه بیماران تفاوت معنی‌داری ندارد ولی اختلاف هورمونی در کسانی که به علت کم‌کاری تیروئید پس از مصرف ید رادیواکتیو تحت درمان لووتیروکسین هستند به وفور رخ می‌دهد. Introduction: The major consequence of radioiodine therapy for thyrotoxicosis is hypothyroidism and long-term precise management of hypothyroidism may be problematic. In this study, the long-term outcomes were compared in radioiodine treated euthyroid and hypothyroid patients on thyroid hormone treatment. Materials and Methods: One hundred and thirty eight patients with diffuse toxic goiter were treated with radioactive iodine. One hundred and seven patients (78%) returned for follow up visits for up to 11.5±0.8 years. Numbers of occurrences of thyroid dysfunction in each patient were recorded and a total cost of management was calculated. At the end, 41 patients (38%) were still euthyroid (group 1) and 66 (62%) became hypothyroid (group 2). Serum, FT4, FT3, TSH, thyroid antibodies, lipid profile, calcium, phosphorus, and PTH were measured and bone mineral density, ECG and echocardiography were performed. There was no significant difference in age, sex, duration of symptoms and thyroid function between the 2 groups. The cost of treatment was lower in group 1 than in group 2. During 11.5 years of follow up, percentage of elevated and suppressed TSH in groups 1 and 2 were 0.02% and 20.5%, p<0.001 and 7.9% and 13.4%, p<0.001, respectively. Results: At the end of 10 years, goiter rate, serum T4, T3, thyroid antibodies, lipids, Ca, P and PTH and bone mineral density were not significantly different between two groups. In echochardiagraphy left ventricular posterior wall thickness, ejection fraction, left ventricular mass index and other parameters were similar in both groups. However, mean serum TSH and number of TSH above 5 mU/l was greater in group 2 than 1 (p<0.01). Conclusion: It is concluded that thyroid derangements frequently occur in patients who become hypothyroid after radioiodine therapy while on replacement therapy. رادیواکتیو، پرکاری تیروئید، کم‌کاری تیروئید، اکوکاردیوگرافی، تراکم معدنی استخوان Radioiodine, Hyperthyroidism, Hypothyroidism, Bone mineral density 239 247 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-6-203&slc_lang=fa&sid=1 F Shekholeslami فرهاد شیخ‌الاسلامی 400031947532846002492 400031947532846002492 No F Aziziَ فریدون عزیزی azizi@erc.ac.ir 400031947532846002493 400031947532846002493 Yes