fa نقش نشانگرهای سلولی 53p و 67Ki- در افتراق آدنوم و کارسینوم غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: در حال حاضر جهت افتراق خوش‌خیم و بدخیم بودن نئوپلاسم‌های فولیکولر تیروئید از معیارهای بافتی تهاجم عروقی یا تهاجم کپسولی استفاده می‌شود و این راه افتراق در مواردی نامطمئن، مبهم و نیازمند بررسی مقاطع هیستولوژی متعدد است. در این مطالعه نقش نشانگرهای سلولی 53p و –67Ki در افتراق آدنوم و کارسینوم فولیکولر تیروئید مورد ارزیابی قرار گرفته است. مواد و روش‌ها: برای یافتن نقش نشانگرهای ایمونوهیستوشیمی در تشخیص افتراقی ضایعات فولیکولر تیروئید در این مطالعه بروز مارکرهای سلولی 53p و 67Ki- در 52 آدنوم فولیکولر و 52 کارسینوم فولیکولر مورد بررسی قرار گرفت. 30 نمونه نیز از موارد گواتر ساده به عنوان شاهد استفاده شدند. یافته‌ها: 10% موارد گواتر ساده بروز هسته‌ای 53p را نشان دادند، در حالی که بروز هسته‌ای 53p در آدنوم و کارسینوم فولیکولر به ترتیب 8/55% و 7/82% بود. رنگ‌پذیری هسته‌ای برای 67Ki- در 30% گواترهای ساده، 9/51% آدنوم های فولیکولر و 2/96% کارسینوم‌های فولیکولر مشاهده شد. حساسیت و ویژگی 53p در تشخیص کارسینوم فولیکولر (در مقایسه با آدنوم فولیکولر) به ترتیب 7/82% و 2/44% بود. به همین ترتیب نتایج به دست آمده برای 67Ki- 2/96% و 1/48% بود. با به کار بردن همزمان هر دو مارکر 53p و 67Ki- روشی با حساسیت عالی ولی ویژگی کم برای تشخیص کارسینوم فولیکولر فراهم خواهد شد (حساسیت 7/82% و ویژگی 7/57% ). نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد یافتن 53p و 67Ki- به روش ایمونوهیستوشیمی می‌تواند استفاده عملی در افتراق آدنوم از کارسینوم فولیکولر تیروئید در نمونه‌های معمول پاتولوژی داشته باشد (0005/0>p). گسترش نتایج این مطالعه در نمونه‌های سیتولوژی تیروئید و انجام آن بر روی نمونه‌های FNA تیروئید شاید کمکی در جهت افتراق این دو ضایعه در نمونه‌های سیتولوژی باشد. Introduction: The distinction between follicular adenoma and follicular carcinoma of the thyroid can be particularly challenging in routine practice of diagnostic surgical pathology. Often examination of several histologic sections is required in order to identify the presence of unequivocal capsular and/ or vascular invasion. Materials and methods: To investigate the role of immunohistochemical markers in the differential diagnosis of follicular lesions of the thyroid, we studied the expression pattern of P53 and Ki-67 in 52 follicular adenomas and 52 follicular carcinomas of the thyroid. Thirty simple goiters were examined as a control. Results: Ten percent of simple goiters exhibited nuclear P53 expression. P53 positivity was seen in 55.8% and 82.7% of follicular adenomas and carcinomas respectively. Ki-67 nuclear immunoreactivity was observed in 30% of simple goiters, 51.9% of follicular adenomas and 96.2% of follicular carcinomas. Sensitivity and specificity of P53 in diagnosing follicular carcinoma in compaarison with follicular adenomas were 82.7% and 44.2% respectively. Similarly, the results for Ki-67 were 96.2% and 48.1% respectively. Using both P53 and Ki-67 markers had 82.7% sensitivity and 57.7% specificity which shows high sensitivity and a better specificity for diagnosis of follicular carcinoma (compared with follicular adenoma). Conclusion: The results of this study indicate that immunohistochemical detection of P53 and Ki-67 may have practical application in the differential diagnosis of follicular carcinomas from follicular adenomas in routine surgical pathology (p<0.0005). تیروئید، فولیکولر، آدنوم، کارسینوم، ایمونوهیستوشیمی، 53p، 67Ki- Thyroid, Follicular, Adenoma, Carcinoma, Immunohistochemistry, P53, Ki-67 207 211 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-6-198&slc_lang=fa&sid=1 SM Tavangar سید محمد توانگر tavangar@ams.ac.ir 400031947532846002475 400031947532846002475 Yes M Ramezani مظاهر رمضانی 400031947532846002476 400031947532846002476 No B Larijani باقر لاریجانی 400031947532846002477 400031947532846002477 No