fa تاثیر آموزش سبک مقابله‌ای مسئله مدار بر میزان پایبندی به درمان و کنترل قند خون در دیابت نوع 2 غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original <span style="font-size:9pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Arial,"><span style="font-weight:bold"><u><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">مقدمه</span></span></u><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">:</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">این پژوهش با هدف تعیین تاثیر آموزش‌های سبک مقابله‌ای مسئله مدار، بر میزان پایبندی به درمان و شاخص‌های کنترل قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه‌کننده به درمانگاه دیابت مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) شهرستان خمین، انجام شد. <u>مواد و روش‌ها</u>: در این کارآزمایی بالینی، تعداد 78 بیمار&nbsp; مبتلا به دیابت به روش در دسترس انتخاب و به شکل تصادفی به دو گروه آزمایش و شاهد تقسیم شدند. گروه مداخله؛ آموزش‌های سبک مقابله‌ای مسئله مدار را دریافت کردند و به گروه شاهد آموزش‌های معمول داده شد. شاخص‌های کنترل قند خون، قبل و بعد از مداخله اندازه‌گیری شد. از پرسش‌نامه‌های فعالیت‌های بیماران مبتلا به دیابت و راهبردهای مقابله&shy;ای لازاروس و فولکمن برای تعیین میزان تبعیت از درمان و مولفه‌های سبک مقابله هیجان مدار استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار آماری </span></span>SPSS<span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> نسخه 25 کمک گرفته شد. <u>یافته‌ها</u>: میانگین نمره تبعیت از درمان</span></span> <span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">بعد از اجرای مداخلات؛ در گروه آزمایش افزایش و در گروه شاهد کاهش معنی‌داری داشت (0/003</span></span>=P<span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">). میانگین نمره تبعیت از درمان، در مرحله پیش آزمون بین گروه شاهد و آزمایش، اختلاف معنی‌داری نداشت (0/0325</span></span>=p<span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">) اما در مرحله پس آزمون این اختلاف معنی‌دار بود (0/0001</span></span><p<span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">). میانگین هموگلوبین گلیکوزیله در مرحله بعد از مداخله، در گروه آزمایش کاهش معنی‌داری را نشان داد (0/001</span>=P<span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">) در صورتی که در گروه شاهد نه تنها کاهش نداشت بلکه در مرحله پس آزمون افزایش معنی‌داری داشت (0/0001</span></span><p<span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">). <u>نتیجه‌گیری</u>: آموزش سبک مقابله</span>‌<span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">ای مسئله مدار بر میزان پایبندی به درمان و بهبود شاخص‌های کنترل قند خون بیماران &nbsp;مبتلا به دیابت نوع 2 تاثیر داشته و می‌توان این شیوه را برای آموزش بیماران توصیه کرد.</span></span></p<span></p<span></span></span></span><br> &nbsp;</span></span></span> <span style="font-size:9pt"><span style="text-justify:inter-ideograph"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Arial,"><span style="font-weight:bold"><u>Introduction: </u>This research aimed to determine the effect of problem-oriented coping style training on treatment adherence and glycemic control in type 2 diabetic patients referring to the Diabetes Clinic of the Imam Khomeini Medical Training Center (RA) in Khomein, Markazi province, Iran.<u> Methods and Materials</u>: In this clinical trial study, 78 diabetic patients were selected using the convenience sampling method and then randomly assigned into experimental and control groups. The experimental group received problem-oriented coping style training, and the control group was given the usual training. The patients&#39; blood glucose control indices were measured before and after the intervention. The Diabetes Activities Questionnaire and the Lazarus and Folkman Coping Strategies Questionnaire were used to determine adherence to treatment and problem-oriented coping style training. Data were analyzed using SPSS software version 25. <u>Results</u>: The mean score of adherence to treatment increased significantly in the experimental group and decreased significantly in the control group following the intervention (p=0.003). There was no significant difference in the mean treatment compliance score between the control and experimental groups in the pre-test phase (p=0.0325); however, in the post-test phase, the difference was significant (p<0.0001). The average glycosylated hemoglobin showed a significant decrease in the experimental group in the post-intervention phase (p<0.001), This is while it increased significantly in the post-test phase in the control group (p<0.0001). <u>Conclusion</u>: Problem-oriented coping style training has an effect on adherence to treatment and the improvement of blood sugar control indices in type 2 diabetes patients; hence, this method can be recommended for training patients.</span></span></span></span></span><br> &nbsp; آموزش, پایبندی به درمان, سبک مقابله‌ای مسئله مدار, کنترل قند خون, دیابت نوع 2 Glycemic control, Problem-oriented coping style, Type 2 Diabetes Mellitus, T2DM, Treatment adherence, Training 81 91 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3273-1&slc_lang=fa&sid=1 J Javaheri جواد جواهری dr.javaheri@arakmu.ac.ir 4000319475328460045752 4000319475328460045752 No Community Medicine Department, Faculty of Medicine, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پرشکی اراک، اراک، ایران A Bayat Asghari عباس بیات اصغری abolfazl86@yahoo.com 4000319475328460045753 4000319475328460045753 No Vice-Chancellor of Health, Khomein University of Medical Sciences, Khomein, Iran. معاونت بهداشتی، دانشکده علوم پزشکی خمین، خمین، ایران M Asgari مینا عسگری M.asgari@arakmu.ac.ir 4000319475328460045754 4000319475328460045754 Yes Internal – Surgical Nursing Department, Faculty of Nursing, Arak University of Medical Sciences, Arak, I.R. Iran گروه پرستاری داخلی – جراحی، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران