Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism

fa ارتباط الگوی غذایی شناسایی شده به وسیله‌ی رگرسیون رتبه‌بندی کاهش یافته با شانس هایپرانسولینمی و مقاومت به انسولین در بزرگسالان: مطالعه‌ی قند و لیپید تهران Relationship between a Dietary Pattern Derived by Reduced Ranking Regression and Odds of Hyperinsulinemia and Insulin Resistance in Adults: Tehran Lipid and Glucose Study تغذيه Nutrition پژوهشی Original مقدمه: این مطالعه با هدف شناسایی الگوی رژیم غذایی اختصاصی مرتبط با مقاومت به انسولین و هایپرانسولینمی در بزرگسالان تهرانی انجام گردید. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت مقطعی در 1063 مرد و زن با سن بالای 25 سال، شرکت‌کننده در فاز سوم مطالعه قند و لیپید تهران، انجام شد. الگوی رژیم غذایی به وسیله‌ی روش رگرسیون رتبه‌بندی کاهش یافته (RRR)، با استفاده از 34 آیتم غذایی به عنوان پیش‌بینی‌کننده، و نیز غلظت انسولین سرم و شاخص هومئوستاتیک مقاومت به انسولین (HOMA-IR) به عنوان متغیرهای پاسخ شناسایی شد. ارتباط الگوی رژیم غذایی با خطر هایپرانسولینمی و مقاومت به انسولین بررسی و نسبت شانس (OR) و فاصله اطمینان (CI) 95% گزارش شد. یافته‌ها: میانگین± انحراف معیار سن و شاخص توده‌ی بدنی (BMI) شرکت‌کنندگان در مطالعه به ترتیب 12/2±43/0 سال و 4/8±27/4 کیلوگرم/متر مربع بود. الگوی شناسایی شده شامل؛ دریافت بیشتر گوشت فرآوری شده، ماهی، دوغ، آب‌لیمو، ترشی، و سبزیجات برگ‌دار، و نیز دریافت کمتر سبزیجات نشاسته‌ای، سیر و پیاز، میوه‌های خشک، مغزها، گوشت قرمز، لبنیات پرچرب و قهوه بود. پیروی بالاتر از این الگو در مدل نهایی تعدیل اثر مخدوش‌گرهای احتمالی، با افزایش شانس هایپرانسولینمـــی (0/005Ptrend=، 2/43–1/17CI= 95%، 1/69=OR)  و  IR (0/001>Ptrend=، 5/32–1/66CI= 95%، 2/97=OR)، همراه بود. نتیجه‌گیری: در این مطالعه یک الگوی رژیم غذایی مرتبط با غلظت انسولین سرم و شاخص HOMA-IR، که به وسیله‌ی روش RRR شناسایی شده بود، با شانس بالاتر هایپرانسولینمی و مقاومت به انسولین همراه بود. Introduction: This study aimed to identify a specific dietary pattern related to insulin resistance and hyperinsulinemia in Tehranian adults. Materials and Methods: This cross-sectional study was performed on 1063 men and women ≥25 years of age participating in the third phase of the Tehran Lipid and Glucose Study. The dietary pattern was derived by reduced ranking regression (RRR), using 34 food items as predictors and serum insulin concentration and homeostatic model assessment for insulin resistance (HOMA-IR) as response variables. The relationship between a dietary pattern and odds of hyperinsulinemia and insulin resistance (IR) was investigated, and the odds ratio (OR) and 95% confidence interval (CI) were reported. Results: The mean, standard deviation of age, and BMI of the participants was 43.0±12.2 years and 27.4±4.8 kg/m2. The derived patterns included higher consumption of processed meat, fish, drinkable yogurt, lemon juice, pickles, leafy vegetables, and lower consumption of starchy vegetables, garlic and onions, dried fruits, nuts, red meat, high-fat dairy, and coffee. After adjustment for potential confounding variables, a higher adherence to this pattern was associated with increased odds of hyperinsulinemia (OR=1.69, 95%CI=1.17-1.23, Ptrend=0.005) and IR (OR=2.97, 95%CI=1.66-5.32, Ptrend <0.001). Conclusion: In this study, an RRR-derived dietary pattern related to serum insulin and HOMA-IR was associated with a higher odds of hyperinsulinemia and IR. الگوی غذایی, مقاومت به انسولین, هایپرانسولینمی, HOMA-IR, رگرسیون رتبه‌بندی کاهش یافته Dietary pattern, Insulin resistance, Hyperinsulinemia, HOMA-IR, Reduced Rank Regression 112 121 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-595-42&slc_lang=fa&sid=1 E Mokhtari ابراهیم مختاری eb.mokhtari73.EM@gmail.com 4000319475328460044712 4000319475328460044712 No Department of Clinical Nutrition and Dietetics, Faculty of Nutrition Sciences and Food Technology, National Nutrition and Food Technology Research Institute, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran, گروه تغذیه ی بالینی و رژیم درمانی، دانشکده‌ی علوم تغذیه و صنایع غذایی، انستیتو تحقیقات تغذیه‌ای و صنایع غذایی کشور، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران، F Teymoori فرشاد تیموری teymoori.f68@gmail.com 4000319475328460044713 4000319475328460044713 No Nutrition and Endocrine Research Center, Research Institute for Endocrine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran, مرکز تحقیقات تغذیه در بیماری‌های غدد درون‌ریز، پژوهشکده‌ی علوم غدد درون‌ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران، H Farhadnejad حسین فرهاد نژاد hosein.farhadnejad@gmail.com 4000319475328460044714 4000319475328460044714 No Nutrition and Endocrine Research Center, Research Institute for Endocrine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran, مرکز تحقیقات تغذیه در بیماری‌های غدد درون‌ریز، پژوهشکده‌ی علوم غدد درون‌ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران، P Mirmiran پروین میرمیران mirmiran@endocrine.ac.ir 4000319475328460044715 4000319475328460044715 Yes Department of Clinical Nutrition and Dietetics, Faculty of Nutrition Sciences and Food Technology, National Nutrition and Food Technology Research Institute, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran, گروه تغذیه ی بالینی و رژیم درمانی، دانشکده‌ی علوم تغذیه و صنایع غذایی، انستیتو تحقیقات تغذیه‌ای و صنایع غذایی کشور، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران، F Azizi فریدون عزیزی azizi@endocrine.ac.ir 4000319475328460044716 4000319475328460044716 No Endocrine Research Center, Research Institute for Endocrine Sciences, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, I.R. Iran مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز، پژوهشکده‌ی علوم غدد درون‌ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران،