fa اثر یک دوره تمرین ترکیبی بر پروگرانولین، هموگلوبین گلیکوزیله و مقاومت به انسولین در زنان دیابتی نوع دو دارای اضافه وزن و چاق ورزش Exercise پژوهشی Original <u><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">مقدمه</span></span></u><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">: پروگرانولین (</span></span><span dir="LTR">PGRN</span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">) اخیراً به‌عنوان علامت جدیدی از پاسخ التهابی مزمن در چاقی و دیابت نوع 2 معرفی‌شده،</span></span> <span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">است که می‌تواند مستقیماً روی مسیر انتقال پیام انسولین تأثیر بگذارد. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر یک دوره تمرین ترکیبی بر تغییرات سطوح سرمی پروگرانولین، هموگلوبین گلیکوزیله</span></span> <span dir="LTR">(HbA₁c)</span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">و مقاومت به انسولین در زنان دارای اضافه‌وزن و چاق مبتلا به دیابت نوع دو بود.</span></span> <u><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روش‌ها</span></span></u><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">: سی و شش زن در سه گروه کنترل، تمرین موازی یک (هوازی-مقاومتی)، تمرین موازی دو (مقاومتی- هوازی) تقسیم شدند. تمرین موازی؛ تمرین هوازی با شدت 80 تا 95% ضربان قلب بیشینه، تمرین مقاومتی با شدت 60 تا 85 درصد یک تکرار بیشینه بود. متغیرهای تن‌سنجی، قدرت عضلانی و ظرفیت هوازی، تغییرات </span></span><span dir="LTR">PGRN</span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">، </span></span><span dir="LTR">HbA₁c</span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;"> و مقاومت به انسولین قبل و بعد از دوره اندازه‌گیری شد. برای آنالیز داده‌ها آزمون آنالیز واریانس اندازه‌های مکرر استفاده شد و سطح معنی‌داری 0/05> در نظر گرفته شد.</span></span> <u><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">یافته‌ها</span></span></u><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">: اثر اصلی و اثر تعاملی در متغیرهای </span></span><span dir="LTR">PGRN</span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">،</span></span><span dir="LTR">HbA1c </span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">، مقاومت به انسولین، قدرت عضلانی و ظرفیت هوازی در طول زمان معنی‌دار بود (001/=</span></span><span dir="LTR">p</span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">). باوجود بهبود در سطوح </span></span><span dir="LTR">PGRN</span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">، </span></span><span dir="LTR">HbA₁c</span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">، مقاومت به انسولین، قدرت عضلانی پایین‌تنه و ظرفیت هوازی در گروه‌های تمرینی، تفاوت معنی‌داری بین این گروه‌های با گروه کنترل مشاهده نگردید (0/05<</span></span><span dir="LTR">p</span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">). با این‌حال؛ قدرت عضلانی بالاتنه در هر دو گروه تمرینی ترکیبی نسبت به گروه کنترل به‌طور معنی‌داری افزایش‌یافته بود (001/=</span></span><span dir="LTR">p</span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">). <u>نتیجه‌گیری</u>: استفاده از تمرین ترکیبی با ترتیب مختلف برای مدت 12 هفته موجب تغییر معنی داری در پروگرانولین،</span></span><span dir="LTR">HbA₁c </span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">، مقاومت به انسولین و هم</span></span><span dir="LTR">‌</span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">چنین عوامل عملکردی نگردید. </span></span> <u>Introduction</u>: Progranulin (PGRN) has been recently introduced as a new indicator of chronic inflammatory response in type 2 diabetes. The present study aimed to investigate the effect of combined training on serum levels of progranulin, glycosylated hemoglobin (HbA1c), and insulin resistance in overweight and obese women with type 2 diabetes. <u>Materials and Methods</u>: A total of 36 women were divided into three groups: control, combined exercise 1 (combined aerobic-resistance training), and combined exercise 2 (combined resistance-aerobic exercise training, including aerobic exercises with an intensity of 80% to 95% of maximum heart rate and resistance training with an intensity of 60% to 85% of one-repetition maximum). Anthropometric indices, muscle strength, aerobic capacity, variations of PGRN, HbA₁c, and insulin resistance were also measured before and after training. To analyze the data, repeated measures analysis of variance (ANOVA) was used, and the level of statistical significance was set at <0.05. <u>Results</u>: The main and interaction effects of training on PGRN, HbA₁c, insulin resistance, muscle strength, and aerobic capacity were significant over time (P=0.001). Despite improvements in PGRN, HbA₁c, insulin resistance, lower-body muscle strength, and aerobic capacity in the training groups, no significant difference was observed between the combined training groups and the control group (P<0.05). However, the upper-body muscle strength significantly increased in both combined training groups, compared to the control group (P=0.001). <u>Conclusion</u>: The use of combined exercise training in different orders for 12 weeks did not have any significant effects on the PGRN, HbAc1, insulin resistance, and functional factors. تمرین ترکیبی, دیابت نوع دو, پروگرانولین, هموگلوبین گلیکوزیله Combined Training, Type 2 Diabetes, Progranulin, Glycosylated Hemoglobin 316 327 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2748-7&slc_lang=fa&sid=1 Zahrasadat Mirzendedel زهراسادات میرزنده دل zahra_mirzendedel@yahoo.com 4000319475328460042691 4000319475328460042691 No Department of Sports Physiology, Faculty of Sports Sciences, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Seyyed Reza Attarzadeh Hosseini سیدرضا عطارزاده حسینی attarzadeh@um.ac.ir 4000319475328460042692 4000319475328460042692 Yes Department of Sports Physiology, Faculty of Sports Sciences, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Nahid Bijeh ناهید بیژه bijeh@ferdowsi.um.ac.ir 4000319475328460042693 4000319475328460042693 No Department of Sports Physiology, Faculty of Sports Sciences, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Ali akbar Raouf Saeb علی اکبر رئوف صائب Dr.raoof@yahoo.com 4000319475328460042694 4000319475328460042694 No General Physician, Parsian Diabetes Clinic of Mashhad, Mashhad, I.R. Iran پزشک، کلینیک دیابت پارسیان مشهد، مشهد، ایران