fa بررسی تأثیر فاکتور رشد اپیدرمال موضعی در تسریع بهبود زخم پای دیابتی غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: مشکلات پا یکی از شایعترین و جدی‌ترین عوارض دیابت است. نوروپاتی محیطی، درگیری عروق و اختلالات ایمنی در ایجاد این عارضه دخیل‌ هستند. تلاش‌های فراوانی برای پیشگیری و درمان زخم پای دیابتی صورت گرفته است و هدف این مطالعه نیز بررسی تأثیر فاکتور رشد اپیدرمال در تسریع بهبود زخم پای دیابتی بوده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه که به صورت کارازمایی کنترل شده یک سوکور انجام گرفت، 30 بیمار دیابتی دچار زخم پا (14 زن و 16 مرد با گستره سنی 27 تا 77 سال) فاکتور رشد اپیدرمال (EGF) و 10 بیمار با شرایط مشابه (3 زن و 7 مرد با گستره سنی 32 تا 75 سال) دارونما دریافت کردند. در هر دو گروه، دبریدمان، شستشو با نرمال سالین، درمان سیستمیک آنتی‌بیوتیکی و بانداژ روزانه انجام گرفت. مدت درمان و پیگیری 4 هفته بود. میزان بسته شدن زخم بر اساس فرمول: ]100 × اندازه اولیه / (اندازه اولیه ـ اندازه پس از 4 هفته)[ محاسبه گردید. یافته‌ها: پس از 4 هفته، میانگین میزان بسته شدن زخم در گروه EGF به میزان معنی‌داری بیشتر از گروه دارونما بود (2/71% در مقابل 9/48%؛ 03/0=p). بسته شدن کامل زخم در 7 نفر از بیماران گروه EGF و یک نفر از گروه دارونما دیده شد. استفاده از EGF به میزان معنی‌داری مؤثرتر از دارونما در بهبود زخم پای دیابتی بود (4/3 = RR با حدود اطمینان 95% 84/1 تا 61/13). نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که EGF به میزان معنی‌داری سبب تسریع در بهبود زخم پای دیابتی می‌شود. Introduction: Foot problem in diabetic patients is one of the most common and serious chronic complications and is considered to be a consequence of peripheral neuropathy, peripheral vascular disease and immunopathy. The aim of this study was to compare the efficacy of local epidermal growth factors (EGF) and placebo therapy to facilitate wound healing in diabetics with foot ulcer. Material and Methods: This study was a single-blind placebo-controlled trial. Thirty diabetic patients (14 females and 16 males, aged 27-77 years) were treated with EGF and 10 diabetic patients (3 females and 7 males, aged 32-75 years) with placebo. Both groups received debridement, scrubbing with normal saline, systemic antibiotic therapy and bandage with EGF or placebo daily and were followed for 4 weeks. Ulcer closure (%) was calculated by use of an equation [(Final - initial-size)/Initial size] × 100. Results: After 4 weeks, mean closure was significantly higher in EGF group compared with placebo (71.2% Vs 48.9%, p<0.03). 100% closure was observed in 7 patients (with 30 ulcers) from EGF group and in one patient (with 12 ulcers) from placebo group. EGF showed a greater efficacy in ulcer healing (RR=3.4, 95%CI: 1.84-13.61). Conclusion: This study showed that EGF was significantly superior to placebo in ulcer healing. As a result, use of EGF appears to be helpful to diabetics with foot ulcers. ،فاکتور رشد اپیدرمال،زخم پای دیابتی، دیابت Epidermal growth factor, Diabetic foot ulcer, Diabetes mellitus 107 110 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-6-125&slc_lang=fa&sid=1 B Larijani دکتر باقر لاریجانی emrc@sina.tums.ac.ir 400031947532846001901 400031947532846001901 Yes M Afshari دکتر مژگان افشاری 400031947532846001902 400031947532846001902 No M Fadaei دکتر منیره فدایی 400031947532846001903 400031947532846001903 No M Pajouhi دکتر محمد پژوهی 400031947532846001904 400031947532846001904 No M Bastanhagh دکتر محمدحسن باستان‌حق 400031947532846001905 400031947532846001905 No R Baradar Jalili دکتر رضا برادر جلیلی 400031947532846001906 400031947532846001906 No