fa بررسی مقایسه‌ا‌ی تاثیر آموزش رفتارهای خودمراقبتی توسط مراقب سلامتی و همتا بر هموگلوبین گلیکوزیله‌ی بیماران مبتلا به دیابت غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><u><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">مقدمه</span></span></span></u><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">: آموزش خودمراقبتی اساس و شالوده‌ی درمان دیابت است. روش&shy; های مختلف آموزشی اثرات یکسانی ندارند، لذا این مطالعه با هدف مقایسه&shy; ی تاثیر آموزش رفتارهای خودمراقبتی توسط مراقب سلامتی و همتا بر هموگلوبین گلیکوزیله‌ی بیماران دیابتی انجام شد.</span></span></span> <u><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روش&shy; ها</span></span></span></u><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">: در این کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی شده، 120 بیمار از بین بیماران تحت پوشش کلینیک دیابت شهر بندرعباس انتخاب شدند و با روش تصادفی طبقه‌بندی به سه گروه مراقب سلامتی، همتا و شاهد تخصیص یافتند. ابزار جمع&shy; آوری اطلاعات شامل پرسش‌نامه‌ی اطلاعات دموگرافیک و برگه&shy;ی ثبت هموگلوبین گلیکوزیله بود. جمع&shy; آوری اطلاعات در بدو ورود به مطالعه و 12 هفته بعد صورت گرفت. در گروه مراقب سلامتی، علاوه بر آموزش &shy;های روتین، آموزش &shy;های سلامتی و خودمراقبتی توسط مراقب سلامتی (پرستار)، در گروه همتا توسط فرد همتا ارائه شد و گروه شاهد فقط آموزش&shy; های معمول مرکز را دریافت کردند. <u>یافته &shy;ها</u>: میانگین هموگلوبین گلیکوزیله در سه گروه، پیش از مداخله تفاوت معنی‌داری نداشت (0/29=</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;">P</span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">). پس از مداخله، نتایج آزمون </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;">ANOVA</span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;"> نشان داد که میزان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;">HbA1C</span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;"> به طور معنی‌داری در گروه مراقب سلامتی نسبت به دو گروه دیگر کاهش یافته بود (0/04=</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;">P</span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">).</span></span></span> <u><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه&shy; گیری</span></span></span></u><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:11.0pt;">: از این مشاهده نتیجه‌گیری می‌شود که آموزش رفتارهای خودمراقبتی توسط مراقب سلامتی شیوه موثری برای کمک به کنترل دیابت در بیماران بوده و ترویج آن می‌تواند در کاهش عوارض بیماران دیابتی ثمربخش باشد.</span></span></span><br> &nbsp;</p> <p style="text-align: justify;"><u>Introduction</u>: Providing education on self-care for patients is the basis and foundation of diabetes treatment. The impact of different educational methods differs. This study aimed to determine the effect of education on self-care behaviors provided by health care providers and peers on HbA1c levels in diabetic patients. <u>Materials and Methods:</u> This study is a randomized clinical trial conducted on 120 patients referring to the diabetes center in Bandar Abbas. For education participants were assigned to three groups; study tools included a questionnaire for demographic variables, and spectrophotometer to assess HbA1c levels. Data were collected at baseline and 12 weeks after the intervention. In the 3 groups, self care education was provided by: 1. health care provider (nurse) 2. by peers in the field of diabetes, whereas those in the control group received the education, provided by usual programs of the diabetes center. Data analysis was carried out using SPSS V.18 with descriptive and analytic statistics tests. <u>Results</u>: Before the intervention, three groups were matched based on HbA1c levels (p=0.29). However, after the intervention, the HbA1c levels decreased significantly in the health care provider group, compared to the other two groups (p=0.04). <u>Conclusion</u>: According to the results, education on self-care behavior by the health care provider is an effective method for control of diabetes and its complications. Extending the availability of this education to health care service would control the disease.<br> &nbsp;</p> دیابت, آموزش, خودمراقبتی, گروه همتا, هموگلوبین گلیکوزیله Diabetes, Education, Self-care, Peer group, HbA1c 144 150 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2349-1&slc_lang=fa&sid=1 Zakieh Ahmadi زکیه احمدی z.ahmadi250@gmail.com 4000319475328460036882 4000319475328460036882 No Hormozgan University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان Tabandeh Sadeghi تابنده صادقی t.b_sadeghi@yahoo.com 4000319475328460036883 4000319475328460036883 Yes Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان Marzeyeh Loripoor مرضیه لری پور marzeyehloripoor@yahoo.com 4000319475328460036884 4000319475328460036884 No Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان Zahra Khademi زهرا خادمی Zkhademi@hums.ac.ir 4000319475328460036885 4000319475328460036885 No Hormozgan University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان