fa اختلالات عملکرد تیروئید و آنتی‌بادی‌های تیروئید یک دهه پس از شروع جایگزینی با نمک یددار: مطالعه تیروئید تهران غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: افزایش آنتی‌بادی‌های تیروئید پس از اصلاح کمبود ید در برخی از مطالعات گزارش شده، اگر چه ارزش بالینی آن هنوز نامشخص است. این مطالعه یک دهه پس از اجرای برنامه کشوری مصرف نمک یددار به بررسی شیوع اختلالات عملکرد تیروئید و آنتی‌بادی‌های تیروئید در بزرگسالان تهرانی می‌پردازد. مواد و روش‌ها: مطالعه از نوع مقطعی بوده و به روش نمونه‌گیری منظم، 1434 فرد بالای 20 سال را که از آذر 1378 تا شهریور 1379 در مطالعه قند و لیپید تهران شرکت کرده بودند, بررسی نموده است. در یک نمونه خون وریدی ناشتا TSH و T4 سرم, T3 uptake و آنتی‌بادی‌های آنتی‌تیروپروکسیداز (TPOAb) و آنتی‌تیروگلوبولین (TgAb) و در زیر نمونه‌ای تصادفی از 160 نفر غلظت ید دفعی ادرار اندازه‌گیری شد. کم‌کاری تیروئید آشکار و تحت بالینی براساس μU/mL5/3TSH > و به ترتیب FT4I پایین) 1(< و طبیعی و پرکاری تیروئید آشکار و تحت بالینی بر اساس μU/mL 3/0TSH < و به ترتیب FT4I بالا )2/4(> و طبیعی تعریف شد. یافته‌ها: میانه غلظت ید دفعی ادرار μg/dL 5/18 بود. شیوع کلی گواتر با افزایش سن کاهش یافته و در زنان بالاتر از مردان بود (0/33% در برابر 5/15%, 001/0p<). در این مطالعه, 9/5% از افراد گره تیروئید داشتند و شیوع در زنان بالاتر از مردان بود (3/8% در برابر 0/3%, 001/0p<). شیوع کم‌کاری تیروئید آشکار و تحت بالینی به ترتیب 5/3 در 1000 نفر (6/1 در 1000 مرد و 1/5 در 1000 زن) و 2/2% (9/0% در مردان و 2/3% در زنان) بود. هیچ موردی از پرکاری تیروئید آشکار مشاهده نشد و شیوع موارد پرکاری تیروئید تحت بالینی 2/4 در 1000 نفر (1/3 در 1000 مرد و 1/5 در 1000 زن) بود. در زنان میانگین TSH و شیوع آنتی‌بادی‌های مثبت تیروئید بالاتر از مردان بود (به ترتیب 01/0p< و 001/0p<) و شیوع TPOAb+ با افزایش سن افزایش می‌یافت. توافق معنی‌دار آماری بین شیوع TPOAb+ و TgAb+ وجود داشت (001/0< p) و 3/8% از مردان و 9/15% از زنانTPOAb+ و 0/11% از مردان و 5/21% از زنان TgAb+ بودند. در مدل رگرسیون لجستیک TPOAb+, TgAb+ و جنس مؤنث بیشترین قدرت پیش‌گویی را برای μU/mL 5/3TSH > داشتند. همچنین TgAb+, μU/mL 5/3TSH > و گواتر بیشترین قدرت پیش‌گویی را برای TPOAb+ داشتند و TPOAb+,μU/mL 5/3TSH >, عدم مصرف سیگار و جنس مؤنث بیشترین قدرت پیش‌گویی را برای TgAb+ نشان دادند. وارد کردن مقادیر مختلف TSH در مدل نشان داد که μU/mL 3/0TSH > قدرت پیش‌گویی برای TPOAb+ (77/1=OR, 05/0p<) و μU/mL 1/2TSH > قدرت پیش‌گویی برای TgAb+ (73/1=OR, 05/0p<) دارد. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که کم‌کاری تیروئید تحت بالینی شیوع قابل توجهی در تهران دارد. همبستگی میان آنتی‌بادی‌های مثبت تیروئید با TSH بالا و گواتر اهمیت آسیبزایی این آنتی‌بادی‌ها به ویژه TPOAb را یک دهه پس از شروع جایگزینی با ید نشان می‌دهد. Introduction: Increased frequency of thyroid antibodies (Abs) following correction of iodine deficiency has been reported in several studies, although its clinical implications are still unclear. Ten years after initiation of universal salt iodization, the prevalence of thyroid dysfunction and antibodies were investigated in Tehran adults. Material and Methods: A systematic sample of 1434 people aged >20 years, selected from Tehran Lipid and Glucose Study population, participated in this cross-sectional study from Dec 1999 to Sept 2000. Thyroid size was graded according to WHO grading system and thyroid nodules were detected by palpation. A fasting blood sample was taken for serum TSH, total T4, T3 uptake, antithyroperoxidase (TPOAb), and antithyroglobulin (TgAb) antibodies. Urinary iodine concentration was measured for a random subsample of 160 people. In persons with no history of taking thyroid drugs during the previous month, overt and subclinical hypothyroidism was defined as TSH>3.5 μU/mL and low (<1.0) and normal FT4I, while overt and subclinical thyrotoxicosis as TSH<0.3 μU/mL and high (>4.2) and normal FT4I respectively. Results: Median urinary iodine concentration was 18.5 μg/dL. Total goiter prevalence decreased with age and was higher in women than men (33.0% vs.15.5%, P<0.001). In this study, 5.9% of people had thyroid nodules and the prevalence was higher in females than males (8.3% vs. 3.0%, P<0.001). The prevalence of overt and subclinical hypothyroidism were 3.5/1000 (1.6/1000 in males and 5.1/1000 in females) and 2.2% (0.9% in males and 3.2% in females), respectively. No new case of overt thyrotoxicosis was found and the prevalence of subclinical thyrotoxicosis was 4.2/1000 (3.1/1000 in males and 5.1/1000 in females). Mean TSH was higher in females than males (P<0.01). In women, positive Abs were more prevalent (P<0.001) and the frequency of TPOAb+ increased with age. The frequencies of TPOAb+ and TgAb+ were in agreement (P<0.001), 8.3% in men and 15.9% in women for TPOAb+ and 11.0% in men and 21.5% in women for TgAb+. In logistic regression model, TPOAb+, TgAb+ and female sex were determinants of TSH>3.5 μU/mL. On the other hand, TgAb+, TSH>3.5 μU/mL and goiter were determinants of TPOAb+. TPOAb+, TSH>3.5 μU/mL, nonsmoking and female sex were determinants of TgAb+. Using different categories for TSH in the model, TSH>0.3 μU/mL predicted TPOAb+ (Odds ratio=1.77, P<0.05) and TSH>2.1 μU/mL predicted TgAb+ (Odds ratio=1.73, P<0.05). Conclusion: There is a relatively high prevalence of subclinical hypothyroidism in Tehran adults. One decade after initiation of universal salt iodization, the association between positive Abs with elevated TSH and goiter suggests the pathogenic importance of thyroid Abs, especially TPOAb. ،آنتی‌بادی تیروئید،کم‌کاری تیروئید،پرکاری تیروئید،گواتر،ندول تیروئید،ید ادرار Thyroid autoantibody, Hypothyroidism, Hyperthyroidism, Goiter, Thyroid nodule, Urinary iodine 229 241 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-6-107&slc_lang=fa&sid=1 P Heydarian دکتر پیمانه حیدریان 400031947532846001818 400031947532846001818 Yes F Azizi دکتر فریدون عزیزی azizi@erc-iran.com 400031947532846001819 400031947532846001819 No