fa بررسی اثر کلروکین بر کنترل بیماری دیابت در بیماران دیابتی نوع دو مراجعه‌کننده به مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان در سال 79-1378 غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: اهمیت کنترل بیماری دیابت و کشف راه‌هایی که بتواند درمان بیماران را تسهیل کند از ضروریات تحقیق در این زمینه است. کلروکین به دلیل اثرات هیپوگلسیمیک یکی از داروهایی است که برای درمان دیابت مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه با هدف تعیین اثر کلروکین بر کنترل بیماری دیابت طراحی شده است. مواد و روش‌ها: در یک مطالعه کارازمایی بالینی، بیماران دیابتی نوع دو مراجعه کننده به مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان در سال 79-1378 که شرایط ورود به مطالعه را داشتند، به روش غیراحتمالی انتخاب شدند. بیماران انتخاب شده 30 فرد دیابتی تحت درمان با داروهای خوراکی ضد دیابت بودند که قند خونشان تحت کنترل نبود و کاندیدای انسولین درمانی بودند. برای این گروه به مدت دو ماه یک قرص کلروکین علاوه بر سایر داروها تجویز شد. در بیماران تحت بررسی، قبل و دو ماه پس از تجویز دارو، وزن، فشارخون، FBS، قند خون دو ساعت بعد از صبحانه، HbA1c و لیپیدهای خونی اندازه‌گیری و مقایسه شد. یافته‌ها: میانگین FBS و HbA1c بعد از درمان کاهش معنی‌داری یافته بود (12/65±07/183=(1)FBS، 59/26±92/131= (2)FBS و 05/0p<) و (05/2±36/10= (1)HbA1c، 32/1±36/8=(2)HbA1c، 05/0p<). سایر مقادیر اندازه‌گیری شده تغییر معنی‌داری نداشت. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد کلروکین در بیماران دیابتی نوع دو مقاوم به داروهای خوراکی ضد دیابت باعث کاهش قندخون می‌شود. این اثر کلروکین از طریق کاهش تجزیه و افزایش ترشح انسولین و در نتیجه افزایش عرضه گلوکز به سلول اعمال می‌شود. Introduction: As the control of diabetes is important, finding the ways which facilitates patient’s, treatment is the major aim for this research. Chloroquine was considered for diabetes treatment because of its hypoglycemic effects. This study was conducted to detect the effect of chloroquine on diabetes control in type 2 diabetic patients. Material and Methods: In a clinical trial, type 2 diabetic patients referred to Isfahan Endocrine and Metabolism Research Center during the year of 1999-2001 who had inclusion criteria using a convenience sampling method were selected. Selected patients were type 2 diabetic patients under treatment with oral antidiabetic agents, in whom the disease had not been controlled, and so were candidates for insulin therapy. In this group, beside other drugs, one tablet of chloroquine was recommended for two months. Weight, blood pressure, fasting blood glucose (FBS), glycosylated hemoglobin (HbA1c) and other laboratory tests were checked before and after 2 months administration of the drugs and the corresponding values were compared. Results: Mean FBS, HbA1c and BS2hpp were decreased significantly (FBS1= 183.07±65.12, FBS2 = 131.92±26.59, P<0.05), HbA1c1 = 10.36±2.05, HbA1C2 = 8.36±1.32, P<0.05), (BS2hpp1 = 254.7±104.2, BS2hpp2 = 195.54±59.8, P<0.05). Other variables did not change significantly. Conclusion: Results of this study show that chloroquine decreases did serum glucose level in type 2 diabetic patients who are resistant to oral anti-diabetic agents. This effect is due to role of chloroquine in decreasing degradation, thus increased glucose exposure to cells. ، کلروکین،دیابت نوع دو،کنترل قندخون Chloroquine, Diabetes mellitus (type 2), Control 213 216 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-6-104&slc_lang=fa&sid=1 M Mohammady دکتر منیژه محمدی emrc@mui.ac.ir 400031947532846001803 400031947532846001803 Yes M Amini دکتر مسعود امینی 400031947532846001804 400031947532846001804 No T Ghafghazi دکتر تقی قفقازی 400031947532846001805 400031947532846001805 No