fa مقایسه‌ی آثار تمرینات استقامتی پرشدت و مقاومتی بر سطوح آیریزینی و شاخص مقاومت انسولینی در موش صحرایی ورزش Exercise پژوهشی Original <p class="Abstract" dir="rtl" style="margin-right: 36pt text-indent: 3.7pt line-height: 16pt"><u><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus">مقدمه</span></u><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus">: آیریزین مایوکاینی است که از پروتئین غشایی </span><span dir="ltr">FNDC5</span><span dir="rtl"></span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus"><span dir="rtl"></span> آزاد می­گردد و تاثیرات مثبتی بر متابولیسم دارد. هدف از تحقیق حاضر، مقایسه‌ی­ تاثیر تمرین­­های استقامتی پرشدت و مقاومتی بر آیریزین و مقاومت انسولینی در موش‌های صحرایی نر بود. <u>مواد و روش‌ها</u>: </span><span dir="ltr"></span><span lang="FA" dir="ltr"><span dir="ltr"></span> </span><span dir="rtl"></span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus"><span dir="rtl"></span>24 سر موش صحرایی نر به طور تصادفی به گروه‌های تمرین استقامتی پرشدت، مقاومتی و کنترل تقسیم شدند. تمرین استقامتی شدید به مدت 10 هفته روی تردمیل انجام شد. تمرین مقاومتی شامل بالا رفتن از نردبان با وزنه‌های آویزان شده به دم حیوان بود. پس از 10 هفته تمرین، غلظت سرمی آیریزین، گلوکز و انسولین اندازه‌گیری شد. <u>یافته‌ها</u>:</span><span dir="ltr"></span><span lang="FA" dir="ltr"><span dir="ltr"></span> </span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus">سطوح سرمی آیریزین پس از 10 هفته تمرین استقامتی پرشدت در مقایسه با تمرین مقاومتی به طور معنی‌داری افزایش یافت (008/0=</span><span dir="ltr">P</span><span dir="rtl"></span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus"><span dir="rtl"></span>) و مقادیر گلوکز (001/0=</span><span dir="ltr">P</span><span dir="rtl"></span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus"><span dir="rtl"></span>) و شاخص مقاومت انسولینی (009/0=</span><span dir="ltr">P</span><span dir="rtl"></span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus"><span dir="rtl"></span>) در موش­­های گروه تمرین استقامتی شدید به طور معنی‌داری کمتر از گروه تمرین مقاومتی بود</span><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"><span dir="ltr"></span> .</span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus">هم‌چنین، گلوکز و شاخص مقاومت انسولینی موش­­های گروه تمرین استقامتی شدید به طور معنی‌داری (001/0=</span><span dir="ltr">P</span><span dir="rtl"></span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus"><span dir="rtl"></span>) کمتر از گروه کنترل بود. از طرفی، وزن موش­­ها در گروه تمرین استقامتی شدید به طور معنی‌داری کاهش یافت (008/0=</span><span dir="ltr">P</span><span dir="rtl"></span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus"><span dir="rtl"></span>). در ضمن، بین آیریزین با گلوکز و شاخص مقاومت انسولینی همبستگی منفی معنی‌داری مشاهده شد، ولی ارتباط معنی‌داری بین آیریزین با انسولین وجود نداشت. <u>نتیجه‌گیری</u>: تمرینات استقامتی پرشدت در افزایش مقدار آیریزین و کاهش مقدار گلوکز و شاخص مقاومت انسولینی، در مقایسه با تمرین مقاومتی؛ موثرتر هستند.<o:p /></span></p> <p class="Abstract" style="direction: ltr unicode-bidi: embed"><u>Introduction</u>: Irisin is a myokine released from a membrane protein FNDC5 and has positive effects on metabolism. The aim of this study was to compare the effect of high intensity endurance training (HIET) and resistance training (RT) on serum irisin and the insulin resistance index in male rats. <u>Materials and Methods</u>: Twenty-four male rats were randomly divided into the high intensity endurance training (HIET), resistance training (RT) and control groups HIET was conducted on a treadmill for 10 weeks, while RT consisted of climbing a ladder carrying a load suspended from the tail. After 10 weeks of training, serum concentration of irisin, glucose and insulin were measured. <u>Results</u>: Irisin serum levels increased significantly following 10 weeks of HIET, compared with RT (P=0.008). Glucose levels (P=0.001) and insulin resistance index (P=0.009) in the HIET group were significantly lower than the RT group and the control group as well (P=0.001). In addition, high intensity endurance training decreased the body weight of the HIET group significantly (P=0.008). Also, Irisin was found to have a significant negative correlation with glucose and insulin resistance index, whereas no significant relationship was seen between irisin and insulin. <u>Conclusion</u>: Compared to resistance training, HIET is more effective in increasing irisin and the decreasing glucose and the insulin resistance index.</p> تمرین استقامتی پرشدت, تمرین مقاومتی, آیریزین, مقاومت انسولینی, موش صحرایی High Intensity Endurance Training, Resistance Training, Irisin, Insulin Resistance, Rat 224 229 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-884-4&slc_lang=fa&sid=1 rahman soori رحمان سوری soorirahman@yahoo.com 4000319475328460027635 4000319475328460027635 Yes Tehran University دانشگاه تهران ali asghar ravasi علی اصغر رواسی aaravasy@yahoo.com 4000319475328460027636 4000319475328460027636 No Tehran University دانشگاه تهران Saeed Hazrati molaee سعید حضرتی مولایی s.hazrati@ut.ac.ir 4000319475328460027637 4000319475328460027637 No Tehran University دانشگاه تهران