fa مقایسه ید رادیواکتیو و داروهای ضد تیروئید در درمان تیروتوکسیکوز غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: هیچ یک از روش‌های درمان دراز مدت موجود برای درمان تیروتوکسیکوز ایده‌ال نیست و انتخاب نوع روش درمانی بستگی به بیمار دارد. هدف مطالعه حاضر مقایسه دو روش درمان با ید رادیواکتیو و داروهای ضد تیروئید است. مواد و روش‌ها: جمعیت مورد مطالعه، بیماران مبتلا به تیروتوکسیکوز است که از فروردین ماه سال 1376 تا اردیبهشت ماه سال 1379 در بیمارستان شهید بهشتی بابل تحت درمان بوده‌اند. تشخیص تیروتوکسیکوز بر اساس یافته‌های بالینی و آزمایش‌های TSH، T4 و T3 تأیید شد. بیماران مبتلا به تیروئیدیت و بیمارانی که درمان را به صورت منظم دنبال نکرده‌اند، از مطالعه خارج شدند. درمان استاندارد با داروهای ضد تیروئید برای همه بیماران شروع شد، تا فروکش کردن بیماری ادامه یافت و سپس بتدریج قطع شد. بیمارانی که پس از حداقل 6 ماه درمان، پاسخ مناسب ندادند یا حداقل 3 ماه پس از فروکش کردن بیماری دچار عود بیماری شدند، برای درمان با 15-8 میلی‌کوری ید رادیواکتیو انتخاب شدند. درمان با داروهای ضد تیروئید تا طبیعی شدن عملکرد تیروئید ادامه یافت. همه بیماران در حین درمان و حداقل تا یک سال پس از فروکش کردن بیماری تحت نظر قرار گرفتند. یافته‌ها: 30 بیمار (20 زن، 10 مرد) با میانگین سنی 11±46 سال تحت درمان با ید رادیواکتیو و 44 بیمار (22 زن، 22 مرد) با میانگین سنی 14±37 سال و تحت درمان با داروهای ضد تیروئید قرار گرفتند. مدت بیماری در دو گروه به ترتیب 33±14 و 15±5/10 ماه و علت تیروتوکسیکوز به ترتیب بیماری گریوز 63% و 5/79%، گواتر مولتی ندولر توکسیک 27% و 5/11%، گواتر ندولر توکسیک 10% و 9% بود. بعد از 21±7/19 ماه پیگیری، در 60% بیمارانی که ید رادیواکتیو دریافت کرده بوند، عملکرد تیروئید به حالت طبیعی برگشت و 55% بیماران پس از 19±28 ماه در حالت پرکاری باقی ماندند. مدت درمان با داروهای ضد تیروئید در دو گروه به ترتیب 8/4±3/3 و 3/8±3/13 ماه (001/0p<) بوده است. هیچ نوع عوارض دارویی مشاهده نشد و در بیمارانی که بیماری‌شان فروکش کرده بود در دو گروه به ترتیب پس از 19±5/17 و 18±21 ماه هیچ موردی از عود بیماری دیده نشد. نتیجه‌گیری: در کوتاه مدت، سرانجام تیروتوکسیکوز از نظر فروکش کردن بیماری در درمان با ید رادیواکتیو یا داروهای ضد تیروئید مشابه است اما بروز کم‌کاری در حالت اول و تداوم پرکاری در حالت دوم، برتری درمان با ید رادیواکتیو را مطرح می‌کند. Introduction: None of the current available long-term therapies for thyrotoxicosis is ideal, and the choice for each patient must be made individually. The purpose of the present study is to compare the two choices of treatment, the radioiodine and antithyroid drug therapy. Materials and Methods: The study population were thyrotoxic patients treated in Shaheed Beheshti Hospital of Babol between April 1997 to May 2000. Diagnosis of thyrotoxicosis was based on the clinical features and assessment of serum TSH, T4 and T3 levels. Patients with thyroiditis and patients non compliant to regular treatment were excluded. Standard antithyroid drug therapy was started for all patients and continued until the occurence of remission, then tapered off and discontinued. Patients unresponsive to at least six months of drug therapy or patients with disease recurrence after, at least, a three month remission period, were treated with 8-15 mci, of radioiodine and continuation of antithyroid therapy until reaching a euthyroid state. All patients were followed during the treatment period and for at least one year after the beginning of remission. Results: 30 patients (20 females, 10 males) with a mean age of 46±11 years and 44 patients (22 females, 22 males) with a mean age of 37±14 were treated by radioiodine and antithyroid drugs. The disease duration in the two age groups was 14±33 and 10.5±15 months respectively (p=NS), and causes of thyrotoxicosis in the two groups were: Graves’ disease in 63% and 79.5%, toxic multinodular goiter in 27% and 11.5% (p<0.05), toxic nodular goiter in 10 and 9% of patients. After a mean follow-up of 19.7±21 months, 60% of patients achieved remission by radiodine and 40% became hypothyroid, whereas 45% of patients achieved remission by antithyroid drugs and 55% remained hyperthyroid for as long as 28±19 months. The duration of antithyroid drug therapy in each group was 3.3±4.8 and 13.3±8.3 months, respectively. No drug reaction or recurrence was observed during the remission period of 17.5±19 and 21±18 months. Conclusion: On a short term basis, the outcome of thyrotoxicosis for remission is similar either by radioiodine or antithyroid drug therapy, but development of hypothyroidism in the former and persistance of hyperthyroid state in the latter, gives radioiodine therapy priority. ،تیروتوکسیکوز،ید رادیواکتیو،داروهای ضد تیروئید،یوتیروئید Thyrotoxicosis, Radioiodine, Antithyroid drugs, Euthyroidism 29 34 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-6-75&slc_lang=fa&sid=1 B Heidari دکتر بهزاد حیدری beheidari@yahoo.com 400031947532846001736 400031947532846001736 Yes F Farhangi دکتر فرنوش فرهنگی 400031947532846001737 400031947532846001737 No M Amiri دکتر مهرانگیز امیری 400031947532846001738 400031947532846001738 No