fa نقش پشتیبانی خانواده در میزان خود مراقبتی بیماران دیابتی تیپ دو عمومى General پژوهشی Original مقدمه: خود مراقبتی روشی مداوم و فعال برای کنترل عوارض بیماری دیابت می‌باشد. هدف پژوهش حاضر تعیین نقش پشتیبانی خانواده در تسهیل خود مراقبتی بود. مواد و روش‌ها: مطالعه‌ی حاضر در مرکز بهداشت شماره 2 شهرستان مشهد با روش خوشه‌ای مبتنی بر هدف با حجم نمونه 950 نفر در دو گروه انجام شد. ابزار پژوهش، پرسش‌نامه‌ی پژوهشگر ساخته با روایی و پایایی (85/0=r) حاوی داده‌های آمارنگاری، داده‌های بیماری، بخش خودمراقبتی و خودکارآمدی درک شده بود. معیار ورود ابتلا به دیابت تیپ دو کمینه برای یک سال، پشتیبانی خانوادگی متغیر مستقل، خود مراقبتی وابسته، عوامل آمارنگاری نیز متغیر زمینه‌ای بودند. داده‌ها توسط نرم‌افزارSPSS نسخه‌ی 16، آنالیز شد و از آزمون تی، مجذور کای و رگرسیون لجستیک برای تحلیل داده‌ها استفاده گردید. یافته‌ها: از 1340 نفر 5/33% کنترل نامنظم داشتند. همسران بهترین مشوق (5/51%) بودند. افراد متاهل (076/0P=) با بعد کوچک خانوار (042/0P=) (042/0P=) و تحصیلات بالاتر (001/0P=) مراقبت بهتری داشتند. در بین انواع خود مراقبتی، مراقبت‌های درمانی رتبه اول، کنترل تغذیه رتبه دوم و مراقبت پا از همه کمتر بود. خود مراقبتی در مردان (002/0P=) و مناطق شهری بالاتر بود (001/0P=). پشتیبانی خانوادگی بالاتر، خود مراقبتی بهتر و در نتیجه کاهش وزن (066/0P=)، کاهش قند خون (075/0P=) و HbA1c طبیعی (056/0P=) بالاتری داشتند. نتیجه‌گیری: خودمراقبتی بالاتر در افراد متاهل، خانواده‌‌های کم جمعیت، مردان، شهرنشینان، تحصیلات بالاتر و مدت زمان طولانی‌تر از تشخیص بیماری دیده شد. خودمراقبتی دارویی بیشترین و میزان مراقبت از پا کمترین مقدار را به دست آوردند. Introduction: Self care is a dynamic process for controlling diabetes. The aim of study was to determine the role of family support in encouraging self care for patients with type 2 diabetes. Materials and Methods: This study was performed in Mashad Health Center No 2 with 950 participants, using the cluster sampling method. The study tool, a researcher-made questionnaire with validity and reliability of r = 0.85, covered demographic data, patient information, percept self care , self efficiency, and family support. The inclusion criterion was having diabetes type II for at least one year. Family support as an independent variable, self care as an dependent variable, and demographic factors were the background factors. Data were analyzed by SPSS v16, using T-test, Chi 2 and logistic regression models. Results: Among 1340 participants, 33.5% had irregular diabetes control, whereas married patients (p= 0.076) with small families (p= 0.042) and higher education (p=0.001), males (p=0.002), urban areas (p= 0.001) had better self care. Among the different aspects of self care, therapeutic care ranked first, followed by diet control and foot care ranked last. Higher family support enhanced self care and therefore higher weight loss (p=0.066), more decrease in blood glucose (p=0.075), and more normal HbA1c (p=0.056). Conclusions: Selfcare was higher in male married patients, small families with higher education, urban area and those with longer duration of diabetes. Among different aspects of self care using medication had the highest rank whereas foot care received the least attention. دیابت, خود مراقبتی, پشتیبانی Diabetes, Self care, Support 95 102 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1429-1&slc_lang=fa&sid=1 shahin saeidinejat شهین سعیدی نجات saeedish1@mums.ac.ir 4000319475328460023135 4000319475328460023135 Yes MUMS دانشگاه علوم پزشکی مشهد mahnaz chahipour مهناز چاهی پور 4000319475328460023136 4000319475328460023136 No MUMS دانشگاه علوم پزشکی مشهد habibollah esmaily حبیب الله اسماعیلی 4000319475328460023137 4000319475328460023137 No MUMS دانشگاه علوم پزشکی مشهد vahid zavar وحید زوار 4000319475328460023138 4000319475328460023138 No MUMS دانشگاه علوم پزشکی مشهد hamid ghonche حمید غنچه 4000319475328460023139 4000319475328460023139 No MUMS دانشگاه علوم پزشکی مشهد soheila fathalizade سهیلا فتحعلیزاده 4000319475328460023140 4000319475328460023140 No MUMS دانشگاه علوم پزشکی مشهد roghaye omidbakhsh رقیه امید بخش 4000319475328460023141 4000319475328460023141 No MUMS دانشگاه علوم پزشکی مشهد