Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism

fa مقایسه‌ی 6 هفته تمرین‌های مقاومتی و تحریک‌های الکترومغناطیس پالسی بر آلکالین فسفاتاز تام، کلسیم، فسفر، کورتیزول و متغیرهای تن‌سنجی در زنان یائسه‌ی مبتلا به پوکی استخوان نوع اولیه The Comparison of 6-Week Resistance Training and Pulsed Electromagnetic Field on Talp, Ca, P, Cortisol, and Anthropometric Parameters in Osteoporotic Postmenopausal Women زنان Gynecology پژوهشی Original مقدمه: با توجه به حساسیت استخوان نسبت به تحریک‌های مکانیکی، یکی از راه‌های بالقوه برای درمان پوکی استخوان، اعمال بارهای فیزیکی در مقیاس بالینی است. در پژوهش حاضر اثر تمرین‌های مقاومتی و میدان الکترومغناطیس پالسی بر آنزیم آلکالین فسفاتاز تام، کلسیم، فسفر، هورمون کورتیزول و متغیرهای تن‌سنجی در زنان یائسه‌ی مبتلا به پوکی استخوان نوع اولیه با هم مقایسه شد. مواد و روش‌ها: 30 زن دچار پوکی استخوان یائسه (48 تا 65 سال) به صورت تصادفی در سه گروه میدان الکترومغناطیسی (مگنت)، تمرین مقاومتی و کنترل قرار گرفتند. درمان در گروه مگنت شامل اعمال 45 دقیقه پالس مربعی با فرکانس30 هرتز و شدت 40 گوس بود، و در گروه ورزش شامل 45 دقیقه تمرین‌های مقاومتی تنه، اندام فوقانی و تحتانی با 85-50% 1RM بود که به صورت پیشرونده طی 6 هفته و 3 جلسه در هفته انجام شد. گروه کنترل طی 6 هفته ملزم به رعایت الگوی فعالیت و رژیم غذایی معمول گردید. آلکالین فسفاتاز تام، کلسیم، فسفر و هورمون کورتیزول خون قبل و بعد از 6 هفته اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: میزان ALP تام در هر دو گروه مگنت و تمرین‌های مقاومتی نسبت به کنترل و مقادیر پایه افزایش معنی‌داری داشت. توده‌ی چربی در تمرین مقاومتی نسبت به کنترل و مقادیر پایه کاهش، و در گروه کنترل افزایش معنی‌دار نشان داد. میزان کلسیم، فسفر و کورتیزول در هیچ گروهی تغییر معنی‌داری نداشت. نتیجه‌گیری: با توجه به افزایش ALP تام در دو گروه مداخله به نظر می‌رسد استفاده از میدان‌های الکترومغناطیسی جایگزین مناسبی برای افزایش سوخت و ساز استخوان در بیماران دچار پوکی استخوان شدید باشد. Introduction: Considering the high sensitivity of bone to mechanical stimulations, one of the potential ways of impressing bone tissue in clinical perspective, is applying physical and mechanical loads. In this study, we compared the effect of progressive resistive exercise versus pulsed electromagnetic fields on total ALP, calcium, phosphorus and cortisol, and anthropometric variables in primary postmenopausal osteoporotic women. Materials and Methods: Thirty estrogen-deficient postmenopausal women were assigned randomly to pulsed electromagnetic field therapy (PEMF), resistance training (RT), and control groups. Treatment in the PEMF group consisted of 45 min induction of rectangular wave with frequency of 30 Hz and intensity of 40 Gauss the RT group consisted of performing trunk, upper and lower body resistance exercises that progressed during 6 weeks from 50% to 85% 1RM, for approximately 45 min, 3 days/week. Throughout this duration of six weeks, the control group was requested not to change their physical activity routines and dietary intakes. Blood total ALP, Ca2+, P, and cortisol was measured before and after 6 weeks. Results: After 6 weeks of PEMF or RT, total ALP increased significantly in the control group. Fat mass was significantly decreased in RT group after 6 weeks and increased significantly in controls. In all groups serum Ca, P, and cortisol showed no significant changes after 6 weeks. Conclusion: Regarding the increase of total ALP in the RT and PEMF groups, it seems that PEMF can be used instead of RT for improving bone metabolism in high risk, severely osteoporotic patients. پوکی استخوان اولیه، میدان الکترومغناطیس کم فرکانس، تمرین‌های مقاومتی، آلکالین فسفاتاز تام، کورتیزول Primary osteoporosis, PEMFs, Progressive resistive exercise, Total ALP, Cortisol 380 391 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-487-3&slc_lang=fa&sid=1 nima rezaei نیما رضایی 4000319475328460018793 4000319475328460018793 No giti torkaman گیتی ترکمان torkamg@modares.ac.ir 4000319475328460018794 4000319475328460018794 Yes shafieh movasseghe شفیعه موثقی 4000319475328460018795 4000319475328460018795 No mehdi hedayati مهدی هدایتی 4000319475328460018796 4000319475328460018796 No noushin bayat نوشین بیات 4000319475328460018797 4000319475328460018797 No