:: جلد 11، شماره 5 - ( 10-1388 ) ::
جلد 11 شماره 5 صفحات 560-553 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر ریکاوری فعال بر غلظت‌ اینترلوکین‌های6، 8، 10 و کراتین‌کیناز سرم پس از ورزش برون‌گرای شدید در دختران فعال
حمید آقاعلی نژاد، مهدیه ملانوری شمسی، محمدعلی آذربایجانی، علی رضا رحیمی، محمد اصغری جعفرآبادی، لیناسادات توفیقی، سیده مرجان میرانی
، halinejad@modares.ac.ir
چکیده:   (32845 مشاهده)

مقدمه: هدف از این مطالعه بررسی اثر انواع ریکاوری فعال و غیرفعال بر اینترلوکین‌های 6، 8 و 10 (IL-6، IL-8،IL-10) و کراتین‌کیناز (CK) سرم متعاقب یک وهله ورزش برون‌گرای شدید روی نوارگردان بود. مواد و روش‌ها: 28 دانشجوی دختر رشته‌ی تربیت بدنی (میانگین سن 99/1±8/23 سال، قد 61/5±03/164 سانتی‌متر، توده‌ی بدن 23/8±21/58 کیلوگرم و درصد چربی86/4 ± 18/27 درصد) به صورت تصادفی در دو گروه ریکاوری فعال و غیرفعال قرار گرفتند. فعالیت بدنی شامل 30 دقیقه دویدن روی نوار گردان با شدت 80 تا 85% ضربان قلب بیشینه (MHR) (شیب 5- درصد) بود که در گروه ریکاوری فعال (AR) با 15 دقیقه دویدن با 50 تا 60% MHR روی نوار گردان و در گروه ریکاوری غیرفعال (PA) به شکل نشستن دنبال شد. پیش، بلافاصله پس از فعالیت و پس از ریکاوری نمونه‌ی خونی از آزمودنی‌ها برای اندازه‌گیری غلظت‌های اینترلوکین‌های 6، 8 و 10 و CK گرفته شد. یافته‌ها: هر دو گروه افزایش در سطوح سیتوکین‌ها را پس از ورزش و ریکاوری نشان دادند. تنها IL-10 پس از ورزش کاهش یافت. سطح سرمی IL-6 پس از ریکاوری در گروه AR بالاتر بود. هم‌چنین تفاوت معنی‌داری بین دو گروه در سطح سرمی IL-8 و IL-10 پس از ریکاوری مشاهده شد. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که افزایش سطح سرمی سیتوکین‌ها پس از ورزش ناشی از آسیبب عضلانی نیست. بنابراین، افزایش سیتوکین‌ها بعد از ریکاوری فعال احتمالاً به دلیل اثر ضد التهابی آن‌ها است.

واژه‌های کلیدی: ریکاوری فعال، اینترلوکین 6، اسنترلوکین 8، اینترلوکین 10، ورزش برون‌گرا
متن کامل [PDF 325 kb]   (4564 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی |
دریافت: 1388/12/10 | انتشار: 1388/10/25


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
جلد 11، شماره 5 - ( 10-1388 ) برگشت به فهرست نسخه ها