fa بررسی فعالیت فیزیکی در زنان دیابتی غیروابسته به انسولین غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original امروزه نقش فعالیت فیزیکی در سلامتی جامعه و اثر آن در پیشگیری و کنترل بسیاری از بیماریها مطرح می‌باشد. بر این اساس ما بر آن شدیم که فعالیت فیزیکی زنان دیابتی غیروابسته به انسولین را بررسی نماییم. در یک مطالعه توصیفی ـ تحلیلی به روش نمونه‌گیری آسان از بیماران زن دیابتی غیروابسته به انسولین مراجعه کننده به مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان و با استفاده از پرسشنامه سازمان جهانی بهداشت به روش مصاحبه، فعالیت فیزیکی در مدت 1 سال توسط کارشناس تغذیه بررسی گردید. میزان فعالیت در اوقات بیکاری، پیاده‌روی (پیاده‌روی جهت خرید‌ و پیاده‌روی ورزشی در اوقات بیکاری)، فعالیت فیزیکی در خانه‌داری و فعالیت فیزیکی در فعالیت شغلی برحسب دقیقه در هفته تعیین گردید و میزان فعالیت فیزیکی کل از جمع موارد فوق محاسبه شد. نتایج با فعالیت فیزیکی زنان آمریکا مقایسه و 05/0P< معنی‌دار تلقی شد. تعداد بیماران 135 نفر با میانگین سنی 3/10±49 سال و نمایه توده بدنی معادل 97/4±28 و وزن 5/12±4/69 کیلوگرم بود. نتایج نشان می‌دهد 90% از زنان دیابتی در اوقات بیکاری بی‌تحرک هستند. میزان دقایق صرف شده جهت فعالیت فیزیکی در اوقات فراغت و فعالیت شغلی به طور معنی‌داری کمتر از زنان آمریکایی می‌باشد (001/0P< و 0001/0P<). دقایق صرف شده جهت فعالیت خانه‌داری به طور معنی‌داری بیشتر از زنان آمریکایی بود (0002/0P<). 3/99% از فعالیت خانه‌داری زنان دیابتی از نوع سبک و خیلی سبک می‌باشد. دقایق صرف شده جهت فعالیت فیزیکی که موجب اتلاف انرژی و در نهایت کاهش وزن و ذخایر چربی و کنترل دیابت و همچنین افزایش آمادگی جسمانی می‌شود، در زنان دیابتی ما بسیار کم می‌باشد. به نظر می‌رسد باید در جهت آموزش افراد دیابتی به انجام ورزش و افزایش فعالیت فیزیکی در اوقات بیکاری برنامه‌ریزی مناسبی را اتخاذ نمود Abstract: Phyical activity is considered to be effective in prevention and modification of diabetes melitus. The aim of this study was to evaluate physical activity in women with NIDDM who reffered to Endocrine and Metabolism Research Center. In an analytic-descriptive study ,135 women with NIDDM chosen by simple sampling method were evaluated using the World Health Organization (WHO) questtionnaire. Total physical activity, household physical activity, job related physical activity, physical activity in leisure time and walking in minute per week were measured. These data were compared with physical activity in American women. P<0.05 was considered statisticaly significant. The mean and standard diviation for age, BMI and weight was 49.6±10.23 years, 28.8±4.97kg/m2 and 69.36±12.55 kg respectively. The results showed that 90% of samples were inactive in leisure time. The minute spared for physical activty in leisure time and job related per week, was significantly lower than American women. The household physical activity in minutes per week was higher than American women, although 99.3% of household activity was light and very light. We conclude that minutes spared for physical activity which is useful for control of weight, lowering adiposity and increasing fittness was very low in our participants. The findings from this study suggest that improvement in physical activity behavior in women particularly in leisure time is essential. ،فعالیت فیزیکی،دیابت،زنان،ورزش،فعالیت در اوقات بیکاری Physical activity, diabetes, women, exercise 169 173 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-6-31&slc_lang=fa&sid=1 B Forghani بدرالملوک فرقانی 400031947532846001520 400031947532846001520 Yes N Kasaeyan نازیلا کسائیان 400031947532846001521 400031947532846001521 No B Faghih Imani بابک فقیه ایمانی 400031947532846001522 400031947532846001522 No M Hossein Pour دکتر مهرداد حسین‌پور 400031947532846001523 400031947532846001523 No M Amini دکتر مسعود امینی 400031947532846001524 400031947532846001524 No