Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism

fa مقایسه‌ی تأثیر دو شیوه‌ی تمرین هوازی و بی‌هوازی بر برخی سیتوکین‌های پیش‌التهابی در موش صحرایی نر بالغ Comparing the Effects of Two Training Methods of Aerobic and Anaerobic on some Pre-inflammatory Cytokines in Adult Male Rats پژوهشی Original مقدمه: گزارش‌ها نشان می‌دهند که نشان‌گرهای جدید بیماری‌های قلبی ـ عروقی در پیش‌بینی و پیشگویی حوادث قلبی ـ عروقی از حساسیت و دقت بیشتری برخوردارند. با توجه به نقش مؤثر فعالیت‌های بدنی در پیشگیری و کاهش این بیماری‌ها، تعیین نوع فعالیت بدنی، مدت و شدت آن به عنوان الگویی مناسب، کمک شایانی به ارتقای سلامت افراد جامعه خواهد کرد. در این پژوهش، تأثیر دو شیوه‌ی تمرین هوازی و بی‌هوازی بر برخی سیتوکین‌های پیش‌التهابی در موش‌های صحرایی نر بالغ مقایسه شده است. مواد و روش‌ها: 54 سر موش صحرایی نر 3 ماهه از نژاد ویستار در محیطی کنترل شده نگهداری و به طور تصادفی به سه گروه شاهد، هوازی و بی‌هوازی تقسیم شدند. برنامه‌ی تمرین به مدت 12 هفته و هفته‌ای 3 جلسه با مدت و شدت مشخص اجرا شد. برای بررسی تأثیر یک جلسه‌ی تمرین هوازی و بی‌هوازی، پس از انجام برنامه‌ی تمرین، اولین مرحله‌ی خون‌گیری به عمل آمد. پس از 24 جلسه و 36 جلسه تمرین، دومین و سومین مرحله‌ی خون‌گیری انجام شد. لازم به ذکر است خون‌گیری پس از 14 ساعت ناشتایی و 24 ساعت پس از آخرین جلسه‌ی تمرین انجام شد. داده‌های حاصل با استفاده از آزمون‌های کولموگروف ـ اسمیرنوف، آنالیز واریانس، اندازه‌گیری‌های و آزمون تعقیبی LSD در سطح 05/0≥ α تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: تمرین‌های هوازی کاهش معنی‌داری در مقادیر sICAM-1 (001/0>P)، میانجی‌های التهابی IL-1β (01/0>P) و TNF-α (05/0>P) ایجاد می‌کردند، در حالی که تمرین‌های بی‌هوازی منجر به افزایش معنی‌دار مقادیر sICAM-1 (01/0>P)، IL-1β (05/0>P) و TNF-α (05/0>P) شدند. نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش نشان داد تمرین‌های منظم و طولانی‌مدت هوازی (55 تا 85% Vo2max) کاهش معنی‌داری در نشان‌گرهای جدید حوادث قلبی ـ عروقی ایجاد می‌کند در حالی که، تمرین‌های بی‌هوازی شدید (100 و فراتر از 100% Vo2max) منجر به افزایش معنی‌دار آن‌ها می‌شوند و بدن را در معرض خطر آسیب‌های التهابی قرار می‌دهند. بر این اساس شاید بتوان گفت، کاهش عوامل جدید پیشگویی‌کننده‌ی بیماری‌های قلبی ـ عروقی پس از تمرین‌های هوازی منظم، حاکی از تخفیف فرایند آتروژنز است در حالی که تمرین‌های بی‌هوازی شدید می‌تواند این فرایند را تشدید نماید. Abstract<span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US mso-bidi-language: FA">Introduction<span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US mso-bidi-language: FA">: Data available reports that the novel biomarkers of cardiovascular diseases have more sensitivity and accuracy in anticipating cardiovascular disease. Hence, considering the significant role of physical activity in decreasing and preventing these diseases, determining the type of physical activity, its duration and intensity, and appropriate pattern significantly promotes the individual's health. In this study, effects of two training methods, the aerobic and anaerobic, on some pre-inflammatory cytokines in adult male rats were compared. Materials and Methods: In this experiment, 54 male wistar rats (3 months), were kept in a controlled condition, randomly divided into three groups, the control, aerobic and anaerobic groups. The training program was conducted for a period of 12 weeks - 3 sessions per week, specified durations and intensity. To assess the influence of one session of an aerobic and anaerobic, training program, following the program, the first blood sample was taken. After the 24th and 36th sessions, the second and the third blood samples were obtained. Blood samplings were done after 14 hours of fasting and 24 hours after the final training session. Data were analyzed with Kolmogrov-Smirnov, One Way ANOVA, Repeated Measurement and the LSD post hoc tests, at the level of α ≤ 0. 05. Results: Aerobic training causes a significant decrease in quantities of sICAM-1(p<0. 001), inflammatory mediators of IL-1β (p<0. 01), and TNF-α (p<0. 05), whereas anaerobic training leads to a significant increase in quantities of sICAM-1(p<0. 01), IL-1β (p<0. 05) and TNF-α (p<0. 05). Conclusion: The results of this study show that the regular aerobic training (55-85% Vo2max) causes a significant decrease in novel biomarkers of cardiovascular diseases, whereas intensive anaerobic training (100 and over 100%Vo2max) causes a significant increase in these, and exposes the body to the risk of inflammatory impairment. Therefore, it is possible that decrease in the novel anticipating factors of cardiovascular diseases after regular aerobic training could be due to reduction of the atherogenesis process, whereas anaerobic training could have the opposite effect. آتروژنز، تمرین هوازی، تمرین بی‌هوازی، سیتوکین‌ها، موش صحرایی Atherogenesis, Aerobic training, Anaerobic training, Cytokines, Rat 191 198 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4-76&slc_lang=fa&sid=1 M Mogharnasi مهدی مقرنسی m_mogharnasi@yahoo.com 400031947532846006262 400031947532846006262 Yes A Gaeini عباسعلی گائینی 400031947532846006263 400031947532846006263 No D Sheikholeslami Vatani داریوش شیخ الاسلامی وطنی 400031947532846006264 400031947532846006264 No