fa شیوع آلبومینوری در بیماران دیابتی تازه تشخیص داده شده و رابطهی آن با عوامل خطرساز غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: افزایش دفع آلبومین در ادرار اولین نشانهی ابتلای کلیه در بیماران دیابتی است. مدت ابتلای به دیابت اگرچه یکی از عوامل مهم بروز میکروآلبومینوری است، مطالعههای انجام شده، دفع غیر طبیعی آلبومین را در بیماران دیابتی تازه تشخیص داده شدهی نوع 2 گزارش نمودهاند. این مطالعه به منظور تعیین شیوع و عوامل خطرساز آلبومینوری در بیماران دیابتی نوع 2 تازه تشخیص داده شده در جمعیت دیابتی اصفهان انجام شد. مواد و روشها: این پژوهش یک مطالعهی مقطعی بود که روی 235 بیمار دیابتی تازه شناخته شدهی نوع 2 شامل 3/32% مرد و 7/67% زن در مرکز تحقیقات غدد درونریز و متابولیسم اصفهان انجام شد. از بیماران بعد از معاینهی بالینی اولیه و ثبت مشخصات و اندازهگیری وزن، قد و فشار خون آزمایش خون از نظر قند، هموگلوبین گلیکوزیله، چربیها، اوره و کراتینین انجام و در صورت داشتن شرایط لازم برای آزمایش ادرار از نظر آلبومین بیماران وارد مطالعه شدند. وجود آلبومین بیش از 30 میلیگرم در دو نمونهی ادرار 24 ساعته، غیر طبیعی و به عنوان آلبومینوری در نظر گرفته شد. یافتهها: میانگین سنی بیماران 2/9±2/49 سال و نمایهی تودهی بدن 9/4±8/28 کیلوگرم بر مترمربع بود. شیوع آلبومینوری 6/16% و در مردان شایعتر از زنان بود (6/27% در برابر 3/11% و 005/0p<). در بیماران آلبومینوریک میانگین سن، نمایهی تودهی بدن، فشار خون سیستولی و دیاستولی نسبت به افراد نورموآلبومینوری بیشتر بود (001/0 =p). بین دو گروه و بدون آلبومینوری تفاوتی از نظر کلسترول، تریگلیسرید، لیپید پروفایل و مصرف سیگار وجود نداشت. در تجزیه و تحلیل نهایی با استفاده از رگرسیون لجستیک جنس مرد، فشار خون بالا و وجود رتینوپاتی به عنوان عوامل خطرساز تعیین کنندهی آلبومینوری شناخته شدند. نتیجهگیری: شیوع آلبومینوری در بیماران دیابتی تازه تشخیص داده شدهی نوع 2 قابل توجه است. اندازهگیری آلبومین ادرار در زمان تشخیص دیابت و درمان آلبومینوری و کنترل عوامل خطرساز، امکان جلوگیری از پیشرفت نفروپاتی را میسر میسازد. Introduction: The earliest sign of renal involvement is an elevated rate of urinary albumin excretion. One of the strongest predictors of microalbuminuria is the duration of diabetes. However, population-based studies reported albuminuria in newly diagnosed type 2 diabetic patients. The aim of this study was to determine the prevalence and risk factors of albuminuria in type 2 diabetic patients at diagnosis. Materials and Methods: In this cross-sectional study,235 (32. 3% male and 67.7% female) newly diagnosed type 2 diabetic patients, from the Isfahan endocrine and metabolism research center were enrolled. The patients were evaluated for age, height, weight, cigarette smoking, blood pressure, glycated hemoglobin, fasting plasma glucose, serum lipid and lipoprotein, triglyceride and albuminuria. Urinary albumin excretion was determined from timed 24-h. Albuminuria were defined as urinary albumin excretion above > 30 mg/24 h. Mean age was 49.2±9.2 year and BMI 28/8±4/9 Kg/m2. The prevalence of albuminuria was 16.6% and more prevalent in males than females. (27.6% being more 11.6% respectively). In albuminuric patients mean of age, BMI, diastolic and systolic blood pressure were higher than in the normoalbuminric individuals, whereas no differences were seen in cholesterol, triglycerides, lipid profiles or smoking between the groups. In a logistic regression analysis, male sex, hypertension and retinopathy, are independent risk factors for albuminuria. Conclusion: These data suggest that an appreciable percentage of individuals have abnormal albumin excretion within the first year after the onset of type 2 diabetes. These findings suggest that urinary tests for albuminuia at diagnosis and control of risk factors in Type 2 diabetic patients can decrease progression of diabetic neohropathy. شیوع، آلبومینوری، دیابت نوع 2 تازه تشخیص داده شده Prevalence, Albuminuria, Newly-diagnosed type 2 diabetes 375 381 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-31-21&slc_lang=fa&sid=1 H Safaei حسن صفایی emrc@mui.ac.ir 400031947532846002688 400031947532846002688 Yes M Amini مسعود امینی 400031947532846002689 400031947532846002689 No