fa بررسی کیفیت پیگیری و درمان بیماران دیابتی تازه تشخیص داده شده طی غربالگری غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: اهمیت غربالگری دیابت ملیتوس در دنیا، مورد بحث و اختلاف نظر است. ضرورت این غربالگری وقتی تأیید می‌شود که برای بیماران تازه تشخیص داده شده، درمان مناسبی انجام شود. این مطالعه به منظور بررسی وضعیت پیگیری و درمان بیماران دیابتی تازه تشخیص داده شده طی غربالگری در شهر اصفهان، یک سال پس از تشخیص انجام شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه‌ی آینده‌نگر 1640 فرد بزرگسال، در مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم اصفهان، در سال‌های 83ـ1382 از نظر دیابت غربالگری شدند. بیماران دیابتی تشخیص داده شده با این روش، از نظر قد، وزن، فشار خون، قند، لیپید و HbA1c در ابتدای تشخیص و یک سال بعد، بررسی و نتایج دو نوبت با هم مقایسه شدند. هم‌چنین نحوه‌ی پیگیری و درمان بیماران ارزیابی شد. یافته‌ها‌: از بین موارد غربال شده 06/5% (83 نفر) دیابت داشتند. شیوع دیس‌لیپیدمی و فشارخون بالا در این بیماران، به ترتیب 3/78% و 45% بود. یک سال پس از تشخیص 1/77% بیماران برای کنترل قند خون درمان ‌شدند، در حالی که 2/49% موارد دیس‌لیپیدمی و 45% موارد فشارخون بالا، تحت درمان مربوط قرار داشتند. پس از یک سال، بیماران بهبود واضحی در متغیرهای BMI، قند، لیپید و HbA1c نشان دادند اما میانگین فشار خون سیستولیک و دیاستولیک کاهش معنی‌داری نداشت. نتیجه‌گیری: غربالگری دیابت در کشف موارد ناشناخته‌ی بیماری و بهبود وضعیت کنترل قند و دیگر عوامل خطرساز بیماری‌های قلبی ـ عروقی مؤثر است. کیفیت درمان به ویژه در زمینه‌ی کنترل فشار خون این بیماران، ضروری به نظر می‌رسد. Introduction: The importance of screening for diabetes mellitus is a contruversial issue worldwide, its vitality is obvious when it leads to effective treatment for those identified at screening. This study was performed in Isfahan city to evaluate quality of care and treatment one year after diagnosis, in diabetic patients, newly diagnosed by screening. Materials and Methods : In this prospective study, 1640 adults were screened for diabetes in the Isfahan endocrine and metabolism research center, 2003-2004. Height, weight, blood pressure, plasma glucose, lipids, and HbA1c of diabetic patients who identified at screening, were measured twice, once, at time of diagnosis and then again one year later. The results of the two measurments were compared. Furthermore quality of care and treatment of patients were evaluated. Results : Eighty-three (5.06%) of 1640 adults, were diagnosed as having diabetes. The prevalences of dyslipidemia and hypertension among diabetic patients were 78.3% and 45% respectively. One year after diagnosis 77.1% of diabetic patients were treated for hyperglycemia, whereas 49.2% of dyslipidemic and 45% of hypertensive patients were treated for dyslipidemia and hypertension respectively. After one year, patients had significant improvements in BMI, plasma glucose, lipids and HbA1c but no improvements were seen in systolic and diastolic blood pressure. Conclusion : Diabetes screening is effective for detection of undiagnosed diabetes and improvement of glucose and control of other cardiovascular risk factors. It seems that quality of care and treatment, especially hypertension management, needs to be improved. : Screening, Care, Diabetes mellitus 301 308 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-11&slc_lang=fa&sid=1 A Teimouri اعظم تیموری emrc@mni.ac.ir 400031947532846002676 400031947532846002676 Yes M Amini مسعود امینی 400031947532846002677 400031947532846002677 No