en نقش روی در ترمیم زخم دیابتی: مرور شواهد آزمایشگاهی و بالینی تغذيه Nutrition مروری Review <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:9pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Arial,"><span style="font-weight:bold"><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">زخم پای دیابتی از عوارض دیررس و ناتوان‌کننده دیابت محسوب می‌شود که با تأخیر در ترمیم، افزایش خطر عفونت، قطع عضو و کاهش کیفیت زندگی همراه‌ است. شواهد نشان می‌دهد اختلال در هومئوستاز ریزمغذی&shy;ها، به‌ویژه روی، نقش مهمی در پاتوفیزیولوژی این زخم‌ها دارد. روی از نظر فراوانی، دومین عنصر کم&shy;مقدار بدن است و در فرایندهای کلیدی ترمیم زخم شامل تکثیر و تمایز سلولی، ساخت کلاژن، بازسازی ماتریکس خارج‌سلولی، پاسخ‌های ایمنی و کنترل التهاب، نقش اساسی ایفا می‌کند. در بیماران مبتلا به دیابت، کاهش جذب گوارشی، افزایش دفع ادراری و اختلال در انتقال و متابولیسم داخل‌سلولی روی، منجر به شیوع بالای کمبود روی شده است؛ به‌طوری‌که حدود یک‌سوم مبتلایان به زخم پای دیابتی دچار کمبود این ریزمغذی هستند. </span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">مطالعات</span></span><span lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> مشاهده‌ای کاهش معنی‌دار سطح سرمی روی را در بیماران دارای زخم پای دیابتی نسبت به افراد بدون زخم گزارش کرده‌اند. شواهد آزمایشگاهی نشان می‌دهد کمبود روی با کاهش استحکام مکانیکی زخم، اختلال در بازآرایی اولیه بافت جوشگاهی و تأخیر در ترمیم همراه است. همچنین مشتقات مختلف روی، به‌ویژه سولفات و گلوکونات روی، در محیط‌های شبیه‌سازی‌شده زخم، اثرات هم‌زمان افزایش‌دهنده تکثیر سلولی و ضد‌میکروبی از خود نشان داده‌اند. شواهد بالینی، هرچند محدود و ناهمگون، حاکی از آن است که مکمل‌یاری خوراکی روی در بیماران مبتلا به زخم پای دیابتی می‌تواند به کاهش معنی‌دار اندازه زخم منجر شود و کاربرد موضعی ترکیبات روی، به‌ویژه اکسید روی، با تسریع اپی‌تلیالیزاسیون و کاهش عفونت همراه است. در مجموع، شناسایی و اصلاح کمبود روی می‌تواند به‌عنوان یک راهبرد مکمل در کنار درمان‌های متداول، در بهبود ترمیم زخم‌های دیابتی مدنظر قرار گیرد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:9pt"><span style="text-justify:inter-ideograph"><span style="unicode-bidi:embed"><span sans-serif="" style="font-family:Arial,"><span style="font-weight:bold">Diabetic foot ulcers, which are considered a debilitating complication of diabetes, are associated with delayed healing, increased risk of infection, amputation, and reduced quality of life. Disturbances in micronutrient homeostasis, particularly zinc, play a crucial role in the pathophysiology of these wounds. Zinc, the second most abundant trace element in the body, plays a crucial role in key wound-healing processes, including cell proliferation and differentiation, collagen synthesis, extracellular matrix remodeling, immune responses, and inflammation regulation. In patients with diabetes, decreased gastrointestinal absorption, increased urinary excretion, and impaired intracellular zinc transport and metabolism have led to a high prevalence of zinc deficiency, to the extent that approximately one-third of patients with diabetic foot ulcer are deficient in this micronutrient. A significant decrease in serum zinc levels has been reported in patients with diabetic foot ulcers compared to those without ulcers. Zinc deficiency is&nbsp;associated with reduced mechanical strength of wounds, impaired initial&nbsp;scar tissue&nbsp;remodeling, and delayed&nbsp;wound&nbsp;healing. Additionally, various zinc derivatives, particularly zinc sulfate and zinc gluconate, have demonstrated both cell proliferation-enhancing and antimicrobial effects in simulated wound environments. Although the clinical evidence is limited and heterogeneous, it suggests that oral zinc supplementation in patients with diabetic foot ulcers can lead to a significant reduction in wound size, and that topical application of zinc compounds, especially zinc oxide, is associated with accelerated epithelialization and a reduced risk of infection. Overall, identifying and correcting zinc deficiency may represent a complementary therapeutic strategy alongside standard care for improving diabetic wound healing.</span></span></span></span></span></div> روی, ریزمغذی‌ها, دیابت, زخم دیابتی Zinc, Micronutrients, Diabetes, Diabetic ulcer 1 14 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3506-2&slc_lang=en&sid=1 Z Bahadoran زهرا بهادران z.bahadoran@sbmu.ac.ir 4000319475328460049959 4000319475328460049959 Yes Micronutrient Research Center, Research Institute for Endocrine Disorders, Research Institute for Endocrine Sciences, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, I.R. Iran. مرکز تحقیقات ریزمغذی‌ها، پژوهشکده بیماری‌های غدد، پژوهشگاه علوم غدد درون‌ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران، F Ghafouri-Taleghani فاطمه غفوری طالقانی fatima.ghafouri@gmail.com 4000319475328460049960 4000319475328460049960 No Micronutrient Research Center, Research Institute for Endocrine Disorders, Research Institute for Endocrine Sciences, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, I.R. Iran. مرکز تحقیقات ریزمغذی‌ها، پژوهشکده بیماری‌های غدد، پژوهشگاه علوم غدد درون‌ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران،