fa تاثیر تمرین هوازی در شرایط طبیعی و کم‌فشاری بر شاخص-های خطر متابولیک مردان میان‌سال ورزش Exercise پژوهشی Original <p class="Abstract" dir="rtl" style="margin-right: 36pt text-indent: 3.7pt line-height: 16pt"><u><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus">مقدمه</span></u><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus">: در مورد اثر تمرین هوازی در شرایط کم‌فشاری بر شاخص‌های خطر متابولیک اطلاعات زیادی وجود ندارد. هدف این تحقیق بررسی تاثیر تمرین هوازی در شرایط طبیعی و کم‌فشاری بر شاخص‌های خطر در متابولیک مردان میان‌سال بود. <u>مواد و روش­ها</u>: 39 مرد مبتلا به سندرم</span><span dir="ltr"></span><span lang="FA" dir="ltr"><span dir="ltr"></span> </span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus">‌متابولیک در چهار گروه، شامل کنترل در شرایط طبیعی، کنترل در شرایط کم­فشاری، تمرین هوازی در شرایط طبیعی و تمرین هوازی در شرایط کم­فشاری، تقسیم شدند. گروه­های تمرین هوازی، سه جلسه در هفته و در کل به مدت شش هفته، هر بار 30 دقیقه دویدن بر روی نوارگردان با شدت 50 درصد حداکثر ضربان قلب</span><span dir="ltr"></span><span lang="FA" dir="ltr"><span dir="ltr"></span> </span><span dir="rtl"></span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus"><span dir="rtl"></span>(به روش کاروونن) را تجربه کردند. گروه­های کنترل در این 6 هفته، بدون فعالیت ورزشی منظم باقی ماندند و 3 جلسه 30 دقیقه­ای در هر هفته، فقط در داخل اتاقک فشار نشسته و به تماشای فیلم و یا مطالعه پرداختند. فشار هوا در شرایط کم‌فشاری برابر با ارتفاع 3000 متر تنظیم شد. <u>یافته­ها</u>: هر دو نوع تمرین در شرایط کم‌فشاری و طبیعی سبب تغییر معنی‌دار تمام شاخص‌های خطر متابولیک (شامل دور‌ کمر، فشار میانگین سرخرگی، قند‌خون، تری‌گلیسرید، لیپوپروتئین ‌پرچگال ‌پلاسما و امتیاز </span><span dir="ltr">z</span><span dir="rtl"></span><span style="font-size: 11pt font-family: Lotus"><span dir="rtl"></span> <span lang="FA">کل سندرم ‌متابولیک) و وزن بدن شدند، ولی کاهش دور کمر در گروه تمرین‌ طبیعی بیشتر از گروه تمرین در شرایط ‌کم فشاری بود</span></span><span dir="ltr"></span><span lang="FA" dir="ltr"><span dir="ltr"></span> </span><span dir="rtl"></span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus"><span dir="rtl"></span>(05/0></span><span dir="ltr">P</span><span dir="rtl"></span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus"><span dir="rtl"></span>). در گروه کنترل با شرایط کم‌فشاری نیز کاهش معنی‌دار قند خون (01/0</span><span dir="ltr">P=</span><span dir="rtl"></span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus"><span dir="rtl"></span>) و امتیاز </span><span dir="ltr">z</span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus">‌ کل سندرم‌ متابولیک (01/0</span><span dir="ltr">P=</span><span dir="rtl"></span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus"><span dir="rtl"></span>) مشاهده شد. <u>نتیجه­گیری</u>: اثرات مواجهه غیرفعال با کم‌فشاری بر قند‌خون و وضعیت کلی سندرم‌ متابولیک، بیان‌گر قابلیت­های درمانی آن می­باشد. با</span><span dir="ltr"></span><span lang="FA" dir="ltr"><span dir="ltr"></span> </span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus">این</span><span dir="ltr"></span><span lang="FA" dir="ltr"><span dir="ltr"></span> </span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus">حال، تمرین در شرایط کم‌فشاری، از لحاظ تاثیر بر هر یک از شاخص‌های خطر متابولیک، برتری نسبت به تمرین معمولی ندارد. در</span><span dir="ltr"></span><span lang="FA" dir="ltr"><span dir="ltr"></span> </span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus">‌کل، این یافته‌ها اهمیت افزایش آمادگی ‌هوازی و مواجهه با شرایط کم‌فشاری را برای مدیریت درمان سندرم</span><span dir="ltr"></span><span lang="FA" dir="ltr"><span dir="ltr"></span> </span><span lang="FA" style="font-size: 11pt font-family: Lotus">‌متابولیک تایید می­کنند.<o:p /></span></p> <p class="Abstract" style="direction: ltr unicode-bidi: embed"><u>Introduction</u>: There is lack of data about the effects of aerobic training in hypobaric status on metabolic risk factors. <u>Materials and Methods</u>: Thirty-nine middle-aged sedentary male volunteers with metabolic syndrome (Mets) were randomized into four groups, including the normobaric control (NC), hypobaric control (HC), normobaric exercise training (NT) and hypobaric exercise training (HT) groups. Both aerobic training groups (NT and HT) participated in running exercises on a treadmill (three sessions per week) for six weeks, 30 min per session, at 50% of HR max based on Karvonen's formula. Both the control groups (NC and HC) remained inactive during the six weeks of the study, sitting in the barometric chamber, watching TV or studying. Barometric pressure was adjusted to 3000 meter altitude at hypobaric conditions. <u>Results</u>: In both the NT and HT groups, all the metabolic risk factors (waist circumference, mean atrial pressure, blood sugar, triglycerides, high density lipoprotein and Mets overall z score) and body weight were significantly changed however the rate of waist circumference decrease was sharper in the NT group (P<0.05). Hypobaric exposure (HC) also significantly decreased fasting blood sugar and Mets overall z score (P<0.05). <u>Conclusion</u>: The beneficial effects of inactive exposure to hypobaric conditions on overall metabolic state and blood glucose, indicates its therapeutic properties. However, the effects of hypobaric exercise training were not better than those of normobaric exercise on each metabolic risk factor, findings which confirm that promotion of physical fitness and hypobaric exposure could be instrumental in the control of metabolic risk factors.</p> تمرین هوازی, کم‌فشاری, سندرم‌متابولیک Aerobic Training, Hypobaric, Metabolic Syndrome 113 123 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-420-4&slc_lang=fa&sid=1 Karim Azali Alamdari کریم آزالی علمداری azalof@yahoo.com 4000319475328460027102 4000319475328460027102 Yes Azarbaijan Shahid Madani University دانشگاه شهید مدنی آذربایجان Hadi Rohani هادی روحانی 4000319475328460027103 4000319475328460027103 No Sports Medicine Department, Sport Sciences research Institute of Iran, Tehran, Iran پژوهشکده طب ورزشی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران