Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism

fa گزارش‌دهی مصرف انرژی و رابطه‌ی آن با وضعیت وزن و سبک زندگی در زنان 45-18 ساله‌ی شهر تهران Reporting of Energy Intake and its Association with Weight and Lifestyle Among 18-45 Year Old Tehranian Women تغذيه Nutrition پژوهشی Original مقدمه: هدف پژوهش کنونی ارزیابی نسبت انرژی دریافتی به سوخت و ساز استراحت، در میان زنان تهرانی <citation w:st="on">(EI/RMR)</citation> و مقایسه‌ی بین سن، ویژگی‌های تن‌سنجی و سبک زندگی در میان کم و بیش گزارش دهندگان انرژی بود. مواد و روش‌ها: این پژوهش به صورت یک مطالعه‌ی مقطعی روی 187 زن سالم 18 تا 45 ساله‌ی شهر تهران انجام گرفت. نسبت <citation w:st="on">(EI/RMR)</citation> که از مقدار انرژی دریافتی تقسیم بر سوخت و ساز استراحت ـ اندازه‌گیری شده با روش کالریمتری غیرمستقیم ـ محاسبه شد، به عنوان شاخص گزارش‌دهی درست انرژی استفاده گردید. 34/1EI/RMR≤ به عنوان کم‌ گزارش‌دهی‌ و 4/2 EI/RMR≥ به عنوان بیش گزارش‌دهی شناخته شد. داده‌های رژیمی با استفاده از پرسش‌نامه‌ی بسامد خوراک 125 جزیی و داده‌های سن، تن‌سنجی و سبک زندگی از راه پرسش‌نامه‌ی طراحی شده برای این پژوهش، جمع‌آوری گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آنالیز واریانس یک‌طرفه <citation w:st="on">(ANOVA)</citation> انجام شد. یافته‌ها: میانگین EI/RMR 1/6±0/6 بود. 35% از افراد EI/RMR کمتر از 34/1 و 7% از افراد EI/BMR بیشتر از 4/2 داشتند. BMI همبستگی منفی با EI/RMR (01/0P<، 0/199=(β داشت. سن، BMI، وزن، RMR و دور کمر به‌طور معنی‌داری با افزایش EI/RMR کاهش یافت (01/0P<). پیرترین گروه <citation w:st="on">(≥40)</citation>، EI/RMR کمتری نسبت به جوان‌ترین گروه <citation w:st="on">(30>)</citation> داشت <citation w:st="on">(5/1 در مقابل 8/1)</citation>. کم گزارش دهندگان نسبت به دیگر افراد ماهی، مارگارین، قهوه، شیرینی و روغن جامد کمتری مصرف کردند. نتیجه‌گیری: کم گزارش‌دهی بیش‌تر از بیش گزارش‌دهی دریافت انرژی در این گروه از زنان تهران وجود دارد. BMI مهم‌ترین فاکتور تاثیرگذار روی درستی گزارش‌دهی دریافت انرژی است. Introduction: This study, aimed to evaluate the ratio between Energy Intake and Resting metabolic Rate (EI/RMR) among female Tehranian adults, and to compare age and anthropometric and dietary characteristics between relatively under and over reporters. Materials and Methods: This cross-sectional study included 187 healthy women, aged 18 to 45 years. The EI/RMR ratio was used as an indicator of reporting accuracy, with EI/RMR<1.35 considered to represent under reporting, and EI/RMR ≥2.4 as over-reporting of EI. Data on age, antropometric and lifestyle variables were gathered by a second questionnaire designed for this survey. In addition dietary intake was assessed by a semi-quantitative 125 item food-frequency questionnaire. ANOVA was used for data analysis. Results: EI/RMR was 1.6±0.6 (mean±SD). Thirty-five per cent of the subjects had EI/RMR <1.34, while 7% of the subjects showed EI/RMR>2.4. BMI correlated negatively (β=-0.199, P<0.01) with EI/RMR. Age, BMI, body weight, waist and RMR decreased significanlty with the increase in EI/RMR (P<0.01). The oldest age group (≥40) had lower EI/RMR values than the youngest age group (30>) (1.5 vs.1.8). Under-reporters consumed less fish, magarine, coffee, sweet and fat than did the other subjects. Conclusion: Under-reporting, rather than over-reporting of energy intake was predominant in this female population of Tehran. BMI was the most important factor affecting the reporting accuracy of energy intake. انرژی دریافتی، گزارش‌دهندگان نادرست، سوخت و ساز استراحت، نمایه‌ی توده‌ی بدن، گروه‌های غذایی Energy intake, Over-under reporting, Resting metabolic Rate, Body mass index, Food group 145 156 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-950-1&slc_lang=fa&sid=1 MAHBOUBEH Shaneshin محبوبه شانشین 4000319475328460014028 4000319475328460014028 No Bahram Rashidkhani بهرام رشیدخانی rashidkhani@yahoo.com 4000319475328460014029 4000319475328460014029 Yes