[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشيو :: جستجو :: اشتراك :: ارسال مقالات :: برقراري ارتباط ::
:: جلد 11، شماره 2 - ( 12-1388 ) ::
جلد 11 شماره 2 صفحات 127-134 برگشت به فهرست نسخه ها
کم‌خونی در بیماران دیابتی نوع 2 و رابطه‌ی آن با درجه‌های مختلف درگیری کلیوی
دكتر شکوفه بنکداران ، محمد قره باغی، محمد واحدیان
، bonakdaransh@mums. ac. ir
چکیده:   (30541 مشاهده)

مقدمه: کم‌خونی از شایع‌ترین یافته‌های آزمایشگاهی در بیماران دیابتی است. بیماران دیابتی در مقایسه با بیماران غیر دیابتی درجه‌های بیشتری از شیوع و شدت آنمی را در هر میزانی از عملکرد کلیوی دارا هستند. هدف این مطالعه بررسی شیوع آنمی در جمعیت بیماران دیابتی نوع 2 و رابطه‌ی آن با درجه‌های مختلف درگیری کلیوی و آلبومینوری بود. مواد و روش‌ها: 1962 بیمار نوع 2 دیابتی انتخاب شدند. نمونه‌ی خون کامل از تمام بیماران گرفته شد. آنمی با استفاده از معیار هموگلوبین کمتر از 13 در مردان و کمتر از 12 دسی‌لیتر در زنان تعریف شد. سپس شیوع آنمی در سایر بیماران محاسبه شد و رابطه‌ی آن با یکسری متغیر‌ها شامل میزان اختلال عملکرد کلیوی، آلبومینوری، سن، جنس، طول مدت دیابت، وجود سندرم متابولیک و میزان هموگلوبین گلیکوزیله در این بیماران بررسی شد. یافته‌ها: در این مطالعه 2/9% از مردان و 4/10% زنان دارای کم‌خونی بودند. میزان شیوع آلبومینوری (میکرو و ماکروآلبومینوری) در کل جمعیت مورد مطالعه 1/38% بود. 1/8% از بیماران درجه‌های متوسط درگیری کلیوی (کلیرانس کلیوی کمتر از 60 میلی در دقیقه به ازای 73/1 مترمربع) و 4/31% دچار درجه‌های خفیف درگیری کلیوی (کلیرانس کراتی‌نین بین 90-60) داشتند. بیمارانی با درجه‌های متوسط درگیری کلیوی، کم‌خونی بیشتری نسبت به بیمارانی با درجه‌های خفیف درگیری کلیوی داشتند (30% در مقابل 9% و 001/0p<). شیوع آنمی در بیمارانی با درگیری خفیف کلیوی به میزان معنی‌داری بیشتر از بیمارانی بدون درگیری کلیوی بود (9% در مقابل 2/7% و 001/0p<). بیماران دچار ماکروآلبومینوری، میزان بیشتری از شیوع آنمی را نسبت به بیماران دیابتی مبتلا به میکروآلبومینوری داشتند (4/32% در مقابل 4/8% و 001/0p<). هم‌چنین، شیوع آنمی به میزان معنی‌داری در گروه بیماران دیابتی دچار میکروآلبومینوری بیش از بیماران بدون دفع آلبومین ادراری بود. (4/8% در مقابل 7/5% و 001/0p<). نتیجه‌گیری: آنمی، یافته‌ی شایعی در بیماران دیابتی نوع 2 است. درجه‌های مختلف درگیری کلیوی و آلبومینوری از بزرگ‌ترین عوامل خطرساز در ایجاد آنمی در بیماران دیابتی به شمار می‌آید.

واژه‌های کلیدی: آنمی، دیابت نوع 2، اختلال کلیوی، آلبومینوری
متن کامل [PDF 261 kb]   (4343 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی |
دریافت: ۱۳۸۸/۵/۲۷
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Bonakdaran S, Gharebaghi M, Vahedian M. Prevalance of Anemia in Type 2 Diabetic Patients and the Role of Nephropathy. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism. 2010; 11 (2) :127-134
URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-756-fa.html

بنکداران شکوفه، قره باغی محمد، واحدیان محمد. کم‌خونی در بیماران دیابتی نوع 2 و رابطه‌ی آن با درجه‌های مختلف درگیری کلیوی. مجله‌ي غدد درون‌ريز و متابوليسم ايران. 1388; 11 (2) :127-134

URL: http://ijem.sbmu.ac.ir/article-1-756-fa.html



جلد 11، شماره 2 - ( 12-1388 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله ی غدد درون‌ریز و متابولیسم ایران، دو ماهنامه  پژوهشی مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3862