:: جلد 20، شماره 1 - ( 4-1397 ) ::
جلد 20 شماره 1 صفحات 31-37 برگشت به فهرست نسخه ها
تأثیر فعالیت ورزشی تناوبی در شرایط هایپوکسی بر پاسخ گرلین آسیل‌دار و اشتها در مردان دارای اضافه وزن
الهام خانی سانیج ، دکتر فریبرز هوانلو، دکتر سجاد احمدیزاد
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، e_khani@ymail.com
چکیده:   (155 مشاهده)
مقدمه: با توجه به روند رو به رشد چاقی و اضافه وزن و نیاز به راهکار اساسی جهت حل این مسئله، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر فعالیت ورزشی تناوبی در شرایط هایپوکسی بر پاسخ هورمون گرلین آسیل‌دار و میزان اشتها در افراد دارای اضافه وزن بود. مواد و روش‌ها: آزمودنیها شامل 8 نفر دانشجوی مرد غیر فعال داوطلب با میانگین نمایه‌ی توده‌ی بدنی 5/1±40/28 از دانشگاه شهید بهشتی در آزمون فعالیت ورزشی تناوبی شامل 5 مرحله فعالیت 4 دقیقه با شدت 85 درصد ضربان قلب بیشینه و فواصل استراحت فعال 2 دقیقه با شدت 50 درصد ضربان قلب بیشینه، روی دوچرخه کارسنج در دو ارتفاع 3300 و 2700 متری برابر با کاهش فشار سهمی اکسیژن به میزان 14 درصد و 15 درصد، طی دو جلسه با فاصله یک هفته به صورت توازن متقابل شرکت کردند. خون‌گیری، 15 دقیقه پیش و 10، 20، 40، 60، 80 دقیقه  پس از فعالیت انجام شد. یافته‌ها: شدت هایپوکسی تفاوت معنی‌داری بر میزان پاسخ گرلین آسیل دار (180/0P=) و اشتها (215/0(P= نداشت، اما صرف‌نظر از شدت هایپوکسی، فعالیت ورزشی در این شرایط کاهش معنی‌داری را در میزان اشتها ایجاد کرد (046/0P=). نتیجه‌گیری: از آنجا که میزان گرلین آسیل‌دار و اشتها در پاسخ به فعالیت ورزشی در هر دو شدت هایپوکسی کاهش یافته است و تفاوتی بین دو ارتفاع مشاهده نشده است، بنابراین به نظر می‌رسد فعالیت در شرایط هایپوکسی در ارتفاع پایین‌تر که قابلیت دسترسی برای افراد دارای اضافه وزن دارد، می‌تواند به عنوان راهکاری برای کنترل اشتها و کاهش وزن افراد دارای اضافه وزن پیشنهاد شود.
 
واژه‌های کلیدی: فعالیت تناوبی، هایپوکسی، هورمون گرلین آسیل‌دار، میزان اشتها، اضافه وزن
متن کامل [PDF 360 kb]   (66 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: ورزش
دریافت: ۱۳۹۶/۵/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۲/۱۶


XML   English Abstract   Print



جلد 20، شماره 1 - ( 4-1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها