:: جلد 19، شماره 2 - ( 5-1396 ) ::
جلد 19 شماره 2 صفحات 99-105 برگشت به فهرست نسخه ها
پاسخ آدیپولین و مقاومت انسولینی به دو نوع تمرین ورزشی در رت‌های نر دیابتی نوع دو
مینا رحمت اللهی *، دکتر علی اصغر رواسی، دکتر رحمان سوری، دکتر بهمن اونق
کارشناس ارشد دانشگاه تهران ، targol_0169@yahoo.com
چکیده:   (655 مشاهده)

مقدمه: آدیپولین (CTRP12)، آدیپوسایتوکاین ضد التهابی مترشحه از بافت چربی است که در بهبود حساسیت انسولینی نقش دارد. هدف از این مطالعه، پاسخ آدیپولین و شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR) به دو نوع تمرین ورزشی در رتهای نر مبتلا به دیابت نوع دو بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه، 24 سر رت نر دیابتی (القاء شده با رژیم غذایی پرچرب و تزریق استرپتوزوتوسین (stz)) به طور تصادفی به سه گروه تمرین تناوبی شدید (HIIT)، تمرین تداومی کم شدت (LICT) و شاهد تقسیم شدند. هر دو گروه تمرین، 5 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته به فعالیت روی نوارگردان پرداختند. 24 ساعت پس از پایان جلسه‌ی تمرین، نمونه‌ی خونی گرفته شد و سطوح آدیپولین، انسولین و گلوکز پلاسما اندازه‌گیری شد. از آزمون آنووا و آزمون تعقیبی توکی برای تحلیل داده‌ها استفاده شد. سطح معنی‌داری کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها نشان داد که سطوح آدیپولین پلاسما در گروه تمرین تداومی کم شدت نسبت به گروه شاهد افزایش معنی‌داری دارد (006/0=p). سطح گلوکز پلاسما نیز در هر دو گروه تمرین تداومی کم شدت و تناوبی شدید، نسبت به گروه شاهد، کاهش معنی‌داری داشت (به ترتیب 049/0=p و 007/0=p). هم‌چنین سطح انسولین پلاسما در هر دو گروه تمرین افزایش و شاخص مقاومت به انسولین کاهش یافت اما این تغییرات معنی‌دار نبود. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که تمرین ورزشی می‌تواند باعث افزایش آدیپولین پلاسمایی در رت‌های دیابتی نوع 2 شود. با این حال، این تغییرات تا حدودی به نوع تمرین ورزشی وابسته است.
 

واژه‌های کلیدی: تمرین تناوبی شدید، تمرین تداومی کم شدت، آدیپولین، مقاومت انسولینی، دیابت نوع 2
متن کامل [PDF 346 kb]   (203 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فيزيولوژي
دریافت: ۱۳۹۶/۱/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۶/۴/۴ | انتشار: ۱۳۹۶/۵/۸



XML   English Abstract   Print


جلد 19، شماره 2 - ( 5-1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها