:: جلد 19، شماره 2 - ( 5-1396 ) ::
جلد 19 شماره 2 صفحات 106-115 برگشت به فهرست نسخه ها
تاثیر تمرین هوازی بر مقادیر آکواپورین7 بافت چربی احشایی در موش‌های صحرایی تغذیه‌ شده با غذای پرچرب
یدالله نوری شورابی، دکتر الهه طالبی گرکانی *، دکتر علی رضا صفرزاده
دانشیار دانشگاه مازندران ، talebi_umz@yahoo.com
چکیده:   (355 مشاهده)

مقدمه: آکواپورین7 (AQP7) به‌عنوان کانالِ تراوایی گلیسرول از بافت چربی در کنترل تجمع تری­گلیسریدها در بافت چربی و توسعه‌ی چاقی و اختلالات متابولیکی مرتبط با آن نقش مهمی ایفا می‌کند. هدف مطالعه‌ی حاضر، ارزیابی تاثیر تمرین هوازی بر مقادیرAQP7 در بافت چربی اپیدیدیمال موش­های صحرایی تغذیه‌ شده با غذای پرچرب بود. مواد و روش­ها: 28 سر موش صحرایی نر ویستار ( 4 تا 6 هفته­ای) به‌ صورت تصادفی به دو گروه غذای نرمال ( 14 سر) و پرچرب (14 سر) تقسیم شدند. پس از 10 هفته تغذیه با غذای نرمال یا پرچرب، هر گروه به دو گروه کنترل (7 سر) و تمرین هوازی (7 سر) تقسیم شدند. برنامه‌ی تمرین هوازی شامل دویدن روی نوارگردان با سرعت 20 متر در دقیقه به مدت 10 هفته (5 روز در هفته) بود. مقادیرAQP7 بافت چربی اپیدیدیمال و انسولین پلاسمایی به روش الایزا اندازه­گیری شدند. سطوح گلوکز و پروفایل لیپیدی پلاسما و شاخص مقاومت به انسولین نیز بررسی شدند. یافته­ها: مصرف غذای پرچرب باعث افزایش وزن بدن، وزن چربی اپیدیدیمال، سطوح انسولین پلاسما و شاخص مقاومت انسولینی شد (05/0P<). مقادیر AQP7 بافت چربی اپیدیدیمال بر اثر مصرف غذای پرچرب کاهش یافت (003/0P=) اما تمرین هوازی باعث افزایش مقادیرAQP7 در هردو گروه تغذیه ‌شده با غذای پرچرب و نرمال شد (003/0P=). این برنامه­ی تمرین هم‌چنین منجر به بهبود سطوح گلوکز، انسولین و پروفایل لیپیدی پلاسما و شاخص مقاومت به انسولین گردید (05/0P<). نتیجه­گیری: این نتایج نشان می­دهد تمرین هوازی ممکن است با افزایش مقادیر AQP7 موجود در بافت چربی، در بهبود شرایط متابولیکی اثرگذار باشد.
 

واژه‌های کلیدی: آکواپورین7، بافت چربی اپیدیدیمال، چاقی، تمرین هوازی، غذای پرچرب
متن کامل [PDF 429 kb]   (113 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: ورزش
دریافت: ۱۳۹۵/۱۱/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۶/۳/۶ | انتشار: ۱۳۹۶/۵/۸



XML   English Abstract   Print


جلد 19، شماره 2 - ( 5-1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها