مقدمه: مطالعات پیشین نشان داده اند، مادران باردار به دلیل افزایش نیاز به ید، از جمله گروههای در معرض خطر کمبود ید میباشند. بنابراین هدف از مطالعهی حاضر بررسی سطح آگاهی، نگرش و عملکرد مادران باردار در خصوص دریافت ید و نمک یددار و ارتباط آن با وضعیت تغذیهای ید آنان بود. مواد و روشها: در این مطالعهی مشاهدهای- تحلیلی، 100 مادر باردار ساکن جنوب تهران از پنج مرکز بهداشتی- درمانی به صورت تصادفی انتخاب و وارد مطالعه شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات، پرسشنامهی اطلاعات عمومی و دموگرافیک و پرسشنامهی سنجش آگاهی، نگرش و عملکرد مادران در زمینهی مصرف نمک یددار بود. وضعیت تغذیهای ید شرکتکنندگان با تهیهی نمونهی ادرار مادر و نمک مصرفی خانوار ارزیابی شد. یافتهها: میانگین سن شرکتکنندگان 58/5±16/27 سال بود. میانگین و انحراف معیار نمرات آگاهی، نگرش و عملکرد مادران به ترتیب 8/20±5/62، 3/12±2/85، 3/14±7/64 و میانهی (دامنهی بین چارکی) ید نمک مصرفی و ید ادرار مادران به ترتیب (6/29-6/20)9/25 گاما و (160-0/60) 109 میکروگرم در لیتر بود. 74 درصد مادران از نمکهای حاوی 40-20 گاما ید مصرف میکردند و 29 درصد آنان غلظت ید ادرار 150 ≤ میکروگرم در لیتر داشتند. بین عملکرد مادران و غلظت ید ادرار آنان )01/0, p<28/0 (r= و همچنین میزان ید نمک و غلظت ید ادرار شرکتکنندگان (01/0P<، 24/0=r) ارتباط معنیداری وجود داشت. نتیجهگیری: اگرچه مادران دچار کمبود ید بودند، اما میزان آگاهی، نگرش و عملکرد آنان در خصوص دریافت ید و نمک یددار مطلوب بود. بررسی سایر عوامل فردی و اجتماعی موثر بر وضعیت تغذیهای ید مادران باردار توصیه میگردد.
