:: جلد 6، شماره 1 - ( بهار 1383 ) ::
جلد 6 شماره 1 صفحات 47-54 برگشت به فهرست نسخه ها
نقش سندرم متابولیک در بروز دیابت و اختلال تحمل گلوکز
دکتر آرش اعتمادی، دکتر نوید سعادت، دکتر پرهام پزشک، ، دکتر محمدرضا میربلوکی، ، دکتر علی سیامک حبیبی معینی، دکتر فریدون عزیزی
چکیده:   (30217 مشاهده)
مقدمه: چنین به نظر می‌رسد که دیابت آخرین مرحله سیر سندرم متابولیک است. هدف این مطالعه تعیین اهمیت سندرم متابولیک و اجزای آن در پیدایش دیابت است. مواد و روش‌ها: در مرحله دوم مطالعه قند و لیپید تهران (TLGS)، تا دی ماه سال 1382، 3995 فرد بالای 20 سال (2353 زن) که داروهای ضد لیپید مصرف نمی‌کردند برای بار دوم مورد پیگیری قرار گرفتند. در این مطالعه همگروهی، سندرم متابولیک در ابتدای پیگیری براساس معیار تشخیصی NCEP به صورت وجود 3 یا بیش از 3 مورد از معیارهای زیر تعریف شد: چاقی شکمی، تری‌گلیسرید سرمی بالا، HDL-C سرمی پایین، پرفشاری خون و قند ناشتای بیش از mg/dL 110. دیابت به صورت قند ناشتای سرم بیشتر یا مساوی mg/dL 126 یا قند سرم بیشتر یا مساوی mg/dL200 دو ساعت پس از مصرف گلوکز، یا استفاده مرتب از داروهای کاهش دهنده قند خون تعریف شد. بروز دیابت پس از پیگیری، بین افراد غیردیابتی که در ابتدای مطالعه مبتلا به سندرم متابولیک بودند و افراد شاهد سالم مقایسه شد. از آزمون‌های مجذور کای، رگرسیون لجستیک (با تعدیل برای سن و جنس) و آنالیز ROC برای ارزیابی اثر سندرم متابولیک و هر یک از عوامل خطر به تنهایی در پیدایش دیابت استفاده شد. یافته‌ها: میانگین زمان پیگیری 2/3 سال بود. در این مدت 117 نفر که قبلاً دیابتی نبودند به دیابت مبتلا شدند (4%). بروز دیابت قندی جدید در افرادی که قبلاً دیابتی نبودند ولی سندرم متابولیک داشتند، بیش از افراد سالم بود (8% در مقابل 3/2%، 001/0p<). شانس ابتلا به دیابت قندی پس از این دوره در افراد غیردیابتی مبتلا به سندرم متابولیک بیش از افراد سالم بود (1/3 = OR، 6/4-1/2: 95% CI). آزمون رگرسیون لجستیک چند متغیره نشان داد که گلوکز سرمی بالا (4/11 = OR، 3/18-1/7: 95% CI)، چاقی شکمی (1/2=OR، 1/3-4/1: 95% CI) و پرفشاری خون (0/2 = OR، 0/3-4/1 = 95% CI) در شروع مطالعه، عوامل خطر مستقلی برای پیدایش دیابت قندی هستند. با افزایش تعداد اجزای سندرم شانس ابتلا به دیابت نیز افزایش یافت. همچنین نسبت شانس بروز IGT و IFG در افراد طبیعی با تمام اجزای سندرم متابولیک رابطه معنی‌دار داشت (05/0p<). نتیجه‌گیری: افراد غیردیابتی مبتلا به سندرم متابولیک از نظر ابتلا به دیابت و اختلالات خفیف‌تر متابولیسم گلوکز در معرض خطر بیشتری در آینده هستند و این خطر در آنهایی که قند پلاسمای بالا، چاقی شکمی و پرفشاری خون دارند بیشتر است.
واژه‌های کلیدی: سندرم متابولیک، دیابت، اختلالات تحمل گلوکز، اختلال گلوکز ناشتا، چاقی شکمی، پرفشاری خون، مقاومت به انسولین
متن کامل [PDF 299 kb]   (2737 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: غدد درون‌ریز
دریافت: ۱۳۸۵/۸/۲۹


XML   English Abstract   Print



جلد 6، شماره 1 - ( بهار 1383 ) برگشت به فهرست نسخه ها