:: جلد 3، شماره 3 - ( پاییز 1380 ) ::
جلد 3 شماره 3 صفحات 171-177 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی اثر پنتوکسی فیلین بر پروتئینوری نفروپاتی دیابتی و مقایسه آن با کاپتوپریل در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو
دکتر حسن رضوانیان، دکتر تقی امیریانی، دکتر مسعود امینی، دکتر منوچهر غروی، دکتر اشرف امین‌الرعایا، دکتر علی کچویی
چکیده:   (30942 مشاهده)
نفروپاتی دیابتی شایعترین علت نارسایی مرحله انتهایی کلیه (ESRD) می‌باشد و پروتئینوری نقش مهمی در تسریع پیشرفت به سمت ESRD دارد. پنتوکسی‌فیلین (PTX) دارویی است که با مهار TNF-α و با کاهش پروتئینوری در کند کردن سیر نفروپاتی مؤثر است. برای بررسی اثر PTX بر پروتئینوری و مقایسه آن با کاپتوپریل، 40 بیمار دیابتی نوع دو مورد مطالعه قرار گرفتند. این افراد پروتئینوری بیش از 300 میلی‌گرم در روز داشته، منع مصرف PTX نداشتند و تحت درمان با PTX یا خانواده مهارکننده‌های مبدل آنژیوتانسیون (از جمله کاپتوپریل) قرار نبودند. در طی مطالعه تغییری در برنامه درمانی کنترل قند خون یا فشار خون بالا (در صورت مبتلا بودن) داده نشد. بیماران به روش Cross over در دو دوره 2 ماهه و با فاصله زمانی یک ماه (wash out) تحت درمان با PTX و کاپتوپریل قرار گرفتند و در شروع و پایان هر دوره درمانی فشارخون‌، قند خون ناشتا، کراتینین سرم، کراتینین، پروتئین و حجم ادرار 24 ساعته اندازه‌گیری شد. PTX سبب کاهش پروتئینوری به میزان 63/0±44/0 گرم در روز و کاپتوپریل به طور متوسط باعث کاهش 22/0±1/0 گرم در روز شد. مقایسه این دو از نظر آماری معنادار است (008/0 = P) و نشان می‌دهد PTX در کاهش پروتئینوری مؤثر بوده و اثر آن از کاپتوپریل بیشتر است.
واژه‌های کلیدی: پروتئینوری، نفروپاتی دیابتی، پنتوکسی فیلین، کاپتوپریل
متن کامل [PDF 499 kb]   (15641 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: غدد درون‌ریز
دریافت: 1385/8/25 | انتشار: 1380/6/24


XML   English Abstract   Print



جلد 3، شماره 3 - ( پاییز 1380 ) برگشت به فهرست نسخه ها