Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism

fa نقش خودشفقت‌ورزی، تحمل پریشانی و هموگلبین گلیکوزیله در تبعیت از درمان سالمندان مبتلا به دیابت نوع ۲: مطالعه‌ای مقایسه‌ای بر پایه جنسیت The Role of Self Compassion, Distress Tolerance, and Glycated Hemoglobin in Treatment Adherence in Elderly Patients with Type 2 Diabetes: A Gender Based Comparative Study غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original <div style="text-align: justify;">مقدمه: دیابت نوع ۲ در سالمندان با عوارض گسترده‌ای همراه است و تبعیت از درمان نقش مهمی در کنترل آن دارد. این مطالعه با هدف تعیین نقش پیش‌بینی‌کنندگی خودشفقت‌ورزی، تحمل پریشانی <a name="_Hlk228719067">و سطح هموگلوبین گلیکوزیله</a> در تبعیت از درمان سالمندان مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، 303 سالمند مبتلا به دیابت نوع ۲ به‌شیوه در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها به‌وسیله سیاهه وارسی داده‌های جمعیت‌شناختی و پرسش‌نامه‌های خودشفقت‌ورزی نف، تحمل پریشانی سیمونز و تبعیت از درمان مدانلو گردآوری شدند.<a name="_Hlk218534317"> هموگلوبین گلیکوزیله از آخرین مستندات پرونده پزشکی بیماران استخراج گردید. </a>تحلیل داده‌ها با ضریب پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه انجام شد. یافته‌ها: میانگین نمرات تبعیت از درمان، خودشفقت‌ورزی، تحمل پریشانی و هموگلوبین گلیکوزیله به ترتیب 54/86±119/25، 31/42±81/12 و 20/14±45/27 و 1/17±7/74 درصد بود. خودشفقت‌ورزی با تمامی ابعاد تبعیت از درمان همبستگی مستقیم و معنادار داشت (0/001p<) که بیشترین همبستگی در بعد تطابق (0/69r=) مشاهده شد. تحمل پریشانی نیز با تمام ابعاد همبستگی معناداری نشان داد (0/001p<) که بالاترین همبستگی در ابعاد تطابق، تعهد و تردید در اجرای درمان به‌دست آمد<a name="_Hlk215739943"> </a>(0/78=r). در زنان، هموگلوبین گلیکوزیله (0/001=p، 10/08=β) و تحمل پریشانی (0/001=p، 2/34=β)، و در مردان، خودشفقت‌ورزی (0/048=p، 0/33=β) و تحمل پریشانی (0/001=p، 1/75=β) قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌های تبعیت از درمان بودند. نتیجه‌گیری: تحمل پریشانی، خودشفقت‌ورزی و هموگلوبین گلیکوزیله از مهم‌ترین عوامل مرتبط با تبعیت از درمان بودند و این روابط الگوی متفاوتی در زنان و مردان نشان دادند. توجه به این تفاوت‌ها در طراحی مداخلات و سیاست‌گذاری‌ها حائز اهمیت است.</div> <div style="text-align: justify;">Introduction: Type 2 diabetes in older adults is associated with numerous complications, and adherence to treatment plays a crucial role in its management. This study aimed to determine the predictive roles of self-compassion, distress tolerance, and glycated hemoglobin levels in treatment adherence among older adults with type 2 diabetes. Materials and Methods: In this descriptive–analytical study, 303 elderly adults with type 2 diabetes were selected using convenience sampling. Data were collected using a demographic checklist and the Neff Self‑Compassion Scale, the Simmons Distress Tolerance Scale, and the Modanloo Treatment Adherence Questionnaire. HbA1C values were extracted from the most recent records in the medical files. Data were analyzed using Pearson correlation and multiple linear regression. Results: Mean scores for treatment adherence, self‑compassion, distress tolerance, and glycated hemoglobin were 119.25±54.86, 81.12±31.42, 45.27±20.14, and 7.74±1.17%, respectively. Self‑compassion showed a significant positive correlation with all dimensions of treatment adherence (p<0.001), with the strongest correlation observed in the adaptation dimension (r=0.69). Distress tolerance also significantly correlated with all adherence dimensions (p<0.001), with the strongest correlation in adaptation, commitment, and uncertainty in treatment implementation (r=0.78). In women, HbA1c (β=10.08, p=0.001) and distress tolerance (β=2.34, p=0.001), and in men, self‑compassion (β=0.33, p=0.048) and distress tolerance (β=1.75, p<0.001) were the strongest predictors of treatment adherence. Conclusion: Distress tolerance, self‑compassion, and HbA1C were among the most important factors associated with treatment adherence, showing different patterns in men and women. Considering these differences may improve the design of interventions and healthcare policies for older adults with type 2 diabetes.</div> <div> </div> تبعیت از درمان, هموگلبین گلیکوزیله, خودشفقت‌ورزی, تحمل پریشانی, سالمندان, دیابت نوع2 Treatment adherence, Self-compassion, Distress tolerance, Older adults, Type 2 diabetes 1 11 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3579-1&slc_lang=fa&sid=1 L Yekefallah لیلی یکه فلاح leili_fallah@yahoo.com 4000319475328460050393 4000319475328460050393 No Social Determinants of Health Research Center, Non Communicable Diseases Prevention Research Institute, Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran, مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده پیشگیری از بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران، MH Mafi محمد حسین مافی mohammadhosseinmafi@gmail.com 4000319475328460050394 4000319475328460050394 No Social Determinants of Health Research Center, Non Communicable Diseases Prevention Research Institute, Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran, مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده پیشگیری از بیماری‌های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران، M Eftekhari مهدیه افتخاری m.eftekhari8199@gmail.com 4000319475328460050395 0009-0004-7782-1189 No Student Research Committee, School of Nursing and Midwifery, Guilan University of Medical Sciences, Rasht, Iran, کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران، M Hasani مه‌سیما حسنی Mahsimahasani8@gmail.com 4000319475328460050396 0009-0007-8942-852X Yes Student Research Committee, School of Nursing and Midwifery, Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, I.R. Iran کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.